Interpretacje podatkowe



Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
Pobierz program Interpretacje Podatkowe, natychmiastowe przeszukiwanie pełnego zbioru ponad 141 tysięcy interpretacji na Twoim komputerze. Również bez połączenia z Internetem.

wykładnia

  1. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 1546/07
    W postępowaniu w przedmiocie wydania interpretacji, tylko i wyłącznie podatnik (albo płatnik albo inkasent) "wyczerpująco przedstawia stan faktyczny". Oznacza to, iż stan faktyczny brany pod uwagę do wydania interpretacji nie może być precyzowany w toku postępowania, w tym w składanym zażaleniu.
  2. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 1465/07
    Naruszenie prawa materialnego może nastąpić przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Błędna wykładnia, to mylne rozumienie treści przepisu. Naruszenie prawa poprzez niewłaściwe zastosowanie, to tzw. błąd subsumcji, czyli wadliwe uznanie, że ustalony w sprawie stan faktyczny odpowiada hipotezie określonej normy prawnej. Formułując zarzut błędnej wykładni, należy wskazać, na czym polegało niewłaściwe odczytanie przez sąd treści przepisu. W takiej sytuacji należy również wskazać, jak przepis ten powinien być rozumiany.
  3. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 1467/07
    Kwota pieniędzy należna podatnikowi, jest kwotą wyliczoną do wypłaty, bez względu na to, kto tych wyliczeń dokonuje - czy sam Bank, czy Zagraniczny Fundusz. I od tej kwoty Bank, jako wypłacający, ma obowiązek pobrać zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych.
  4. Postanowienie zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: l SA/Rz 553/06
    Dokonanie wykładni wyroku jest konieczne wtedy, kiedy treść wyroku jest sformułowana wadliwie, niejasno, nieprecyzyjnie; ponadto wykładnia ma dotyczyć treści wyroku i nie może odnosić się do innych aktów lub czynności a w szczególności nie może dotyczyć oceny działań organów podejmowanych po wydania wyroku.
  5. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: BD-P/423-9/06/Z
    Spółka w lutym 2006 r. podpisała umowę najmu urządzenia (linii termoformierskiej) ze spółką niemiecką, na podstawie której Wnioskodawca jest zobowiązany do następujących czynności: zapłaty 100.000 euro po podpisaniu umowy, zapłaty 36 rat po 10.000 euro tytułem najmu, zapłaty po 36 m-cach najmu 177.800 euro, po czym przedmiot najmu stanie się własnością Spółki. W związku z powyższym, Podatnik podniósł kwestię przeliczenia kwoty 100.000 EUR (stanowiącej część ceny należnej zbywcy środka trwałego) na walutę polską wg kursu sprzedaży banku z dnia zapłaty tej kwoty.
  6. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: I FSK 999/05, I FSK 910/05
    Uchybienie niewłaściwego zastosowania przepisu prawa materialnego polega na tzw "błędzie w subsumcji, co wyraża się tym, że stan faktyczny ustalony w sprawie błędnie uznano za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w normie prawnej albo, że ustalonego stanu faktycznego błędnie" nie podciągnięto "pod hipotezę określonej normy prawnej.Błędne zastosowanie prawa materialnego, czyli tzw. błąd subsumcji, to wadliwe uznanie, że ustalony w sprawie stan faktyczny odpowiada hipotezie określonej normy prawnej 3. Błędne zastosowanie (bądź nie zastosowanie) przepisów materialno-prawnych zasadniczo każdorazowo pozostaje w ścisłym związku z ustaleniami stanu faktycznego sprawy. W konsekwencji oznaczać to będzie brak możliwości skutecznego powoływania się na zarzut niewłaściwego zastosowania prawa materialnego, o ile równocześnie nie zostaną także zakwestionowane ustalenia faktyczne, na których oparto skarżone rozstrzygnięcie.
  7. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: I FSK 912/05
    1. W skardze kasacyjnej należy wskazać konkretne naruszone przez Sąd zaskarżonym orzeczeniem przepisy prawa materialnego lub procesowego.W odniesieniu do prawa materialnego należy wykazać, na czym polegała dokonana przez Sąd l instancji ich błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być wykładnia prawidłowa i właściwe zastosowanie.Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać konkretne przepisy tego prawa naruszone przez Sąd, na czym polegało uchybienie tym przepisom i dlaczego uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. 2. W sytuacji gdy w skardze kasacyjnej zarzuca się zarówno naruszenie prawa materialnego, jak i naruszenie przepisów postępowania, w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlega ostatnio wymieniony zarzut. Dopiero bowiem po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez Sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy albo, że nie został skutecznie podważony, można przejść do skontrolowania procesu subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przez Sąd przepis prawa materialnego.
  8. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: I FSK 450/05
    1. Skro ustawodawca stworzył podanikowi możliwość oceny charakteru jego działalności (sezonowa czy całoroczna) dla potrzeb przedstawienia wymaganych prawem danych w deklaracji podatkowej, w celu realizacji prawa podatnika objętego reżimem wynikającym z przepisów art. 21 ustawy o podatku od towarów i usług, to jego działania podejmowane zgodnie z obowiązującym prawem nie moga rodzić niekorzystnych skutków w postaci obciążenia do dodatkowym zobowiązaniem podatkowym. 2. Nie jest możliwe zaakceptowanie, na gruncie zasady wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP sytuacji, aby podatnik korzystający z możliwości stworzonej wyraźnie przez ustawodawcę w przepisie art. 21 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku nieuwzględnienia jego wniosku przez urząd skarbowy, mógł być obciążony kwotą dodatkowego zobowiązania podatkowego tylko z tego powodu, że złożył zgodną ze swoim wnioskiem deklarację podatkową.
  9. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: PD.1-4218-80/05/I
    Czy należność wypłacana kontrahentowi zagranicznemu z tytułu dzierżawy kontenerów (zbiorników), które mogą być nakładane na platformę kolejową bądź samochodową, służących do przewozu płynnych produktów podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym i czy w związku z tym Spółka jest zobowiązana jako płatnik pobrać zryczałtowany podatek od wypłaty ww. należności zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ?
  10. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 1306/04
    Zasadą jest, że jeżeli w zakresie interpretacji na tle jakiejś dziedziny prawa objętej prawem wspólnotowym pojawi się w praktyce polskiej rozbieżność z interpretacją stosowaną w ramach wspólnot europejskich, to w braku odmiennej wskazówki interpretacyjnej rozbieżność ta powinna skutkować przyjęciem interpretacji właściwej w ramach prawa wspólnotowego. Zasada ta jakkolwiek słuszna, nie ma zastosowania przy interpretacji ar. 19 ustawy o podatku od towarów i usług w niniejszej sprawie, nie budzi bowiem wątpliwości interpretacyjnych, a zatem nie ma konieczności szukania reguł interpretacji (clara non sunt interpretanda).
  11. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 1333/04
    1. Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym jest postępowaniem kasacyjnym, w trakcie którego Sąd bada zasadność podstaw zawartych w skardze kasacyjnej. Tymi podstawami Sąd jest związany, gdyż rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej a bierze tylko pod uwagę z urzędu nieważność postępowania. 2. W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna nie formułuje zarzutu naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a więc wymienionego w art. 174 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podstawy kasacyjnej. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną związany jest ustaleniami faktycznymi przyjętymi do oceny w zaskarżonym wyroku. 3. Skoro, co wynika z niewątpliwych ustaleń faktycznych małżeństwo T dokonali sprzedaży prawa wieczystego użytkowania nieruchomości i z tego tytułu uzyskali przychód, skoro nie złożyli oświadczenia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a cyt. ustawy - to na podstawie bezpośredniego rozumienia tekstu prawnego organy podatkowe i Sąd zasadnie stwierdził, że dochód z tej sprzedaży podlega opodatkowaniu w formie ryczałtu. Nie powstała zatem wątpliwość interpretacyjna, w myśl zasady, że jasny tekst nie wymaga interpretacji. Przyjęta w polskim orzecznictwie sądowym koncepcji wykładni prawa, która w prawie wspólnotowym znajduje odzwierciedlenie w doktrynie acte clair, wymaga, aby wykładnia prawa była dokonywana tylko w sytuacji zaistnienia wątpliwości interpretacyjnej, czyli niejasnego tekstu prawnego.
  12. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 1447/04
    1. Skarga kasacyjna powinna zawierać oprócz przytoczenia podstaw kasacyjnych także ich uzasadnienie - skoro podstawą skargi kasacyjnej jest zarzut naruszenia prawa materialnego, z przytoczeniem przepisu art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym i błędnej jego wykładni, należało wyjaśnić, na czym miałby polegać błąd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w wykładni, czyli rozumieniu treści wskazanego przepisu. 2. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Izby Skarbowej z powodu uznania, iż zakwestionowane przez organy skarbowe faktury nie odzwierciedlały rzeczywistej sprzedaży, czyli z powodu niespełnienia jednej z przesłanek warunkujących zastosowanie art. 33 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Tego rodzaju stanowisko sądu nie jest wynikiem zastosowanej interpretacji powołanego przepisu art. 33 ust. 1 i dlatego nie może być zwalczane zarzutem błędnej jego wykładni.
  13. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 345/04
    1. Błędna wykładnia zachodzi wówczas, gdy orzeczenie było wynikiem mylnego rozumienia treści normy prawnej. Niewłaściwe zastosowanie przepisu, gdy nieprawidłowo odniesiono tę normę do ustalonego stanu faktycznego. 2. Podatniczka nabyła w spadku prawo do rekompensaty mające określoną wartość majątkową. Okoliczność, że prawo to zostało zrealizowane (poprzez wypłatę rekompensaty) niemal dwa lata po powstaniu obowiązku podatkowego nie miała znaczenia dla wymiaru podatku (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). Prawidłowo zatem zastosowano art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy, przyjmując kwotę wolną od podatku określoną rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 7.04.1997 r., a nie późniejszego rozporządzenia obowiązującego już w dniu wymiaru podatku (5.670 zł a nie 6.638 zł).
 

Sponsorem tej strony jest producent programu TaxMachine, wydajnego i prostego w obsłudze programu księgowego.