Interpretacje podatkowe



Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
Pobierz program Interpretacje Podatkowe, natychmiastowe przeszukiwanie pełnego zbioru ponad 141 tysięcy interpretacji na Twoim komputerze. Również bez połączenia z Internetem.

ustalenie stanu faktycznego

  1. Interpretacja indywidualna, sygnatura: ILPB3/423-268/09-2/DS
    Czy nakłady na gruncie, przejęte i zlikwidowane w opisanych wyżej okolicznościach, mogą zostać zaliczone do kosztu wytworzenia środków trwałych?
  2. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 1074/07
    1. Zeznania świadka, nawet prezesa zarządu skarżącej osoby prawnej, składane w postępowaniu podatkowym, to jest już (z istoty rzeczy) po zakończeniu kontrolowanego i weryfikowanego w nim samoobliczenia podatku, nie mogą co do zasady zastąpić udokumentowania tego samoobliczenia albo też jego odtworzenia. Zeznania te nie zastępują bowiem, dla przykładu, treści umowy cywilnoprawnej, ewidencji przebiegu pojazdów, nie zmieniają prawa własności przedmiotów oraz innych praw, które spółce - podatnikowi do nich służyły, nie mogą czynić tożsamymi podmiotami spółki kapitałowej i prezesa jej zarządu czy też innych osób fizycznych, nie mieszczą w sobie i nie zastępują zeznań świadków, albo też innych dowodów. 2. Na podstawie art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie można zgodnie z prawem, to jest prawnie skutecznie, polemizować z poszczególnymi ustaleniami i ocenami faktycznymi, które w całości tworzą określony obraz stanu faktycznego danej sprawy, przedstawiany następnie przez Sąd I instancji. Brak skutecznego podważenia konkretnych ustaleń i ocen stanu faktycznego ustalonego i ocenionego przez organy podatkowe i zaaprobowanego przez Sąd I instancji, czynią zarzut "przedstawienia stanu faktycznego niezgodnego z rzeczywistością" wyłącznie ogólnikową i nie zasługują na uwzględnienie nieuzasadnioną polemiką podmiotu wnoszącego skargę kasacyjną.
  3. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: L.IS.I/1-4150/5/2007
    Czy prawidłowym jest działanie polegające na przeznaczeniu nabytych udziałów na towary handlowe w ich wartości rynkowej, a w momencie ich sprzedaży - ustalenie przychodu z działalności gospodarczej w wartości ceny sprzedaży i kosztu uzyskania przychodu w wartości rynkowej udziałów?
  4. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: L.IS.I/1/4151/41/2007
    Czy wydatki poniesione na zakup narzędzi w związku z wyposażeniem nowego stanowiska pracy, zrefundowane przez Powiatowy Urząd Pracy stanowią koszty uzyskania przychodów w dniu zakupu oraz czy otrzymana refundacja ze środków Funduszu Pracy na zakup ww. narzędzi stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
  5. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS I/1/4151/40/2007
    Dot. potwierdzenia prawidłowości rozliczenia rocznego za 2006 r.
  6. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 870/07
    Przy usługach niematerialnych, jakimi są usługi marketingowe, to podatnik musi wykazać, że usługi te zostały rzeczywiście wykonane, miały na celu uzyskanie przychodu i że wykonał je podmiot, na rzecz którego poniesiono wydatek.
  7. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 1399/06
    Zarzuty naruszenia prawa materialnego zostały sformułowane na tle innego, niż ustalony w sprawie, stanu faktycznego. Skoro stan ten został ustalony, w ocenie skarżącej nieprawidłowo, to zarzuty błędnego zastosowania (bądź niezastosowania) wskazanych przepisów prawa materialnego są co najmniej przedwczesne. Z drugiej strony brak stosownych zarzutów dotyczących uchybień Sądu w ocenie postępowania dowodowego prowadzonego przez organy podatkowe, nie pozwalał sądowi kasacyjnemu na ocenę wyroku w tym aspekcie.
  8. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS I/1/4231-11/07
    Dot. możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wyżej opisanych wydatków ponoszonych w związku z "comiesięcznymi wizytami Prezesa Zarządu" w siedzibie Spółki.
  9. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/1/4230-6/07
    Czy otrzymane wpłaty na poczet przyszłych udziałów w Spółce, które zostaną wykonane w następnych okresach nie będą zaliczone do przychodów?
  10. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS I/1/4231-11/07
    Dot. możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wyżej opisanych wydatków ponoszonych w związku z "comiesięcznymi wizytami Prezesa Zarządu" w siedzibie Spółki.
  11. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 1385/06
    1. Skarga kasacyjna jest wysoce sformalizowanym środkiem zaskarżenia, wymagającym precyzyjnego i logicznego pod względem konstrukcyjnym formułowania zarzutów, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny jest związany ich zakresem (art. 183 § 1ab initiop.p.s.a.). 2. Zważywszy, że spór między organem podatkowym a podatnikiem dotyczył w istocie ustaleń co do faktów i możliwości "podciągnięcia" ustalonego stanu faktycznego pod normę wynikającą z przepisu art. 15 ust. 1 u.p.d.p., nawet brak szerszego wyjaśnienia przez wojewódzki sąd administracyjny tego przepisu staje się zrozumiały. Gdyby przyjąć, że wojewódzki sąd administracyjny zbyt zdawkowo wypowiedział się co do treści przepisu art. 15 ust. 1 u.p.d.p. Nie można byłoby tego uchybienia potraktować jako mającego lub mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
  12. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 1263/06
    Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie granicami skargi oznacza, że Sąd ma prawo, a także obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są wyznaczone z jednej strony przez kryterium legalności działań administracji publicznej, z drugiej strony przez całokształt tylko prawnych aspektów i tylko tego stosunku administracyjnego, który jest objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię polega na mylnym rozumieniu treści określonej normy prawnej, natomiast uchybienie prawu materialnemu przez niewłaściwe zastosowanie, czy też niezastosowanie polega na tzw. błędzie w subsumcji, co wyraża się w tym, że stan faktyczny ustalony w sprawie błędnie uznano za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w normie prawnej albo że ustalonego stanu faktycznego błędnie nie "podciągnięto" pod hipotezę określonej normy prawnej.
  13. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 1088/06
    Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną stwierdził, iż w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsce błędne ustalenie stanu faktycznego przez organy podatkowe, przyjęte następnie przez Sąd Administracyjny I instancji. W związku z tym NSA uznał za zgodny z prawem wyrok Sądu I instancji w przedmiocie zaniżenia przez Spółkę przychodu wynikającego z wniesienia przez jednego ze wspólników dobrowolnej dopłaty do kapitału Spółki wbrew przepisom kodeksu spółek handlowych oraz zaniżenia przychodu o kwotę otrzymanego przez Spółkę odszkodowania za skradziony samochód, które stanowiło środki pieniężne podatnika podlegające opodatkowaniu. Dlatego w tej sprawie nie stwierdzono naruszenia prawa materialnego w postaci art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych.
  14. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 620/06
    Zarzut naruszenia prawa materialnego można skutecznie zgłaszać wówczas, gdy ustalony w sprawie stan faktyczny, będący podstawą zaskarżonego orzeczenia, nie budzi wątpliwości. Prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy, a więc właściwe zastosowanie przepisów art. 27c powoływanej ustawy podatkowej będzie zatem możliwe dopiero po ustaleniu w sposób prawidłowy stanu faktycznego przez organy podatkowe w zgodzie z zasadami postępowania wyrażonymi m.in. w art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej.
  15. Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: I SA/Kr 694/06
    1) Organy podatkowe nie dokonując stosownych ustaleń dotyczących rzeczywistego charakteru odszkodowania naruszyły procedurę podatkową określoną w art. 122 Ordynacji podatkowej. 2) W sytuacji gdyby odszkodowania za bezumowne korzystanie z rzeczy nie było związane z jakiegoś rodzaju porozumieniem co do korzystania przez jedną ze stron z takiej rzeczy, świadczenie takie nie podlegałoby opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
  16. Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: I SA/Kr 150/06
    1) W sprawie o udzielenie interpretacji na podstawie art. 14a Ustawy- Ordynacja podatkowa (w brzmieniu obowiązującym do 30.06.2007 r.) stan fatyczny odnosi się do okoliczności wskazanych we wniosku. Rozstrzygnięcie (ocena prawna) podjęte w parciu o stan faktyczny ustalony przez organ podatkowy w sposób rozbieżny niż zaprezentowany we wniosku i doprecyzowany w odwołaniu musi być wyeliminowane z obrotu prawnego jako wadliwe, wskutek naruszenia zasad proceduralnych. 2) Jeżeli podatnik dokonuje kilu świadczeń dla określonego kontrahenta, które są ze sobą blisko związane w taki sposób, iż biorąc pod uwagę aspekt ekonomiczny, stanowią jedną transakcję, którą jedynie w sposób nienaturalny można podzielić, to te kilka świadczeń należy na potrzeby podatku VAT, traktować jako jedną usługę kompleksową, opodatkowaną stawką właściwą dla czynności podstawowej.
  17. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/2-42310/9/06
    dotyczy udzielania interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania przepisów prawa podatkowego
  18. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 59/06
    1. Jeżeli sąd administracyjny dokonuje samodzielnie ustaleń odmiennych od ustaleń organów podatkowych to obowiązany jest wziąć pod uwagę cały materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy, gdyż obliguje go do tego wskazany art. 133 § 1 ustawy p.p.s.a. 2. Art. 141 § 4 ustawy p.p.s.a. określający składniki uzasadnienia wyroku w sformułowaniu "zwięzłe przedstawienie stanu sprawy" nakazuje przyjąć zarówno zwięzły opis tego co działo się w sprawie w postępowaniu przed organami administracji, jak i przedstawienie stanu faktycznego sprawy przyjętego przez sad administracyjny w danej sprawie.
  19. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 535/06
    1. Art. 9 ust. 1 i art. 10 ust. 1 pkt 1 ustanowiły zasadę opodatkowania wszelkich emerytur bez względu na datę nabycia do nich prawa, a art. 52 ust. 4 dotyczy jedynie emerytur, które powinny być lecz nie zostały wypłacone do dnia 31 grudnia 1991 roku. 2. Wyłączeniu z opodatkowania nie podlegały świadczenia emerytalne przysługujące (należne) za okresy po tej dacie, a więc nawet i te, które w skutek błędu organu emerytalnego nie zostały "ubruttowione". Wynika to wprost z treści art. 52 ust. 4 wymienionej ustawy.
  20. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/1-4151/34/06
    dotyczy zasad udzielania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
  21. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/1-4151/29/06
    dotyczy udzielania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego
  22. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/1-4151/23/06
    dotyczy udzielania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
  23. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/1-4151/22/06
    dotyczy zasad udzielania interpretacji
  24. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 1190/05
    1) Formułując zarzut naruszenia przepisów postępowania wskazano przepisy Ordynacji podatkowej, których Sąd pierwszej instancji nie stosował i nie mógł w postępowaniu sądowoadministracyjnym stosować - zarzut ten jest oczywiście bezzasadny. 2) Zarzut naruszenia prawa materialnego można formułować wówczas, gdy w ocenie skarżącego stan faktyczny został ustalony w sposób niewadliwy. Jeżeli natomiast skarżący uważa, że ustalenia faktyczne były błędne, a taki pogląd wynika z treści skargi kasacyjnej, zarzut naruszenia prawa materialnego jest co najmniej przedwczesny.
  25. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: II-1/4430-179/06
    Czy w związku ze sprzedażą domków weekendowych podatnicy zwolnieni są z obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług w myśl art. 43 ust. pkt 1? Czy gdyby w związku z powyższą transakcją istnial obowiązek naliczania podatku od towarów i usług, transakcja 10.000 Euro jest zwolniona z podatku VAT?
  26. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/1-42171/19/06
    dotyczy udzielania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego
  27. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/2-42310/5/06
    dotyczy zasad udzielania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego
  28. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: I FSK 1112/05
    1. Nie może zatem budzić wątpliwości, że w skardze kasacyjnej strona zakwestionowała wyłącznie ustalenia faktyczne, na których oparto wydanie decyzji podatkowej i które Sąd pierwszej instancji uznał za prawidłowe i wystarczające. Jednocześnie trzeba podkreślić, że ustaleń faktycznych nie sposób zakwestionować poprzez zarzut naruszenia prawa materialnego. 2. Naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie, zwane błędem subsumcji, polega na wadliwym przyjęciu, że ustalony stan faktyczny błędnie uznano za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w normie prawnej. Punktem wyjścia takiej oceny musi być jednak zawsze, niewadliwie ustalony i skutecznie nie zakwestionowany, stan faktyczny. 3. W przypadku zaś, gdy strona skarżąca kwestionuje w skardze kasacyjnej prawidłowość ustaleń faktycznych, uznanych przez sąd pierwszej instancji za właściwie ustaloną podstawę faktyczną ostatecznej decyzji podatkowej, a jednocześnie nie stawia zarzutu naruszenia prawa procesowego, nieskutecznym staje się jej zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie.
  29. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: I FSK 1111/05
    Należy stwierdzić, że skoro w sprawie nie zakwestionowano ustaleń stanu faktycznego sprawy, a więc ustalenia, że wystawca kwestionowanej faktury nie dysponuje jej kopią, to tym samym nieuzasadniony jest zarzut naruszenia przepisu § 50 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 109, poz. 1245 ze zm.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, z uwagi na wadliwie - zdaniem strony skarżącej - poczynione ustalenia faktyczne.
  30. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/2-4231/16/06
    dotyczy udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego
  31. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: I FSK 960/05
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury nie może powstać u nabywcy towaru lub usługi, jeżeli u wystawcy tej faktury nie powstaje obowiązek w tym podatku w odniesieniu do podatku podlegającego odliczeniu, z uwagi na fakt, że dana czynność nie miała w ogóle miejsca.
  32. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: I FSK 956/05
    l. W art. 141 § 4 p. p. s. a. sformułowano w sposób jednoznaczny, że niezbędnymi składnikami uzasadnienia wyroku Sądu I instancji są, m. in. wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia Sądu, a w przypadku uwzględnienia skargi i konieczności rozpatrzenia sprawy ponownie przez organ administracji - również wskazania dla tegoż organu, co do dalszego postępowania. W uzasadnieniu wyroku I instancji w niniejszej sprawie zabrakło obydwu tych elementów. Sąd bowiem w sposób bardzo ogólnikowy stwierdził, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa procesowego, nie wyjaśniając de facto czym- w tej konkretnej sprawie objawiać się miało naruszenie tych przepisów. 2. W świetle stwierdzonego naruszenia przepisów postępowania, rozstrzyganie zarzutów naruszenia prawa materialnego uznać należy za przedwczesne, bowiem ocena stosowania przepisów prawa materialnego może mieć miejsce jedynie na tle jednoznacznie ustalonego stanu faktycznego.
  33. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 867/05
    Nie było potrzeby uzupełniania materiału dowodowego o dodatkowe wyjaśnienia, czy dokumentację skarżącej (art. 187 § 1 O.p.), a ustalenia faktyczne podjęte na podstawie akt sprawy zostały przez organy podatkowe dokonane bez przekroczenia uprawnienia wskazanego w art. 191 O.p. Stąd też uznać należy, iż w stanie faktycznym niniejszej sprawy Sąd l instancji nie miał podstaw do zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" u.p.p.s.a., naruszając tym samym ww. przepisy.
  34. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 124/06
    1. Błędne zastosowanie przepisów materialnoprawnych każdorazowo pozostaje w ścisłym związku z ustaleniami stanu faktycznego sprawy. Oznacza to brak możliwości skutecznego powoływania się na zarzut niewłaściwego zastosowania prawa materialnego, o ile równocześnie nie zostaną zakwestionowane ustalenia faktyczne, na których oparto skarżone rozstrzygnięcie. 2. Gwarancja bankowa, o której mowa w art. 80-82 ustawy Prawo bankowe stanowi samodzielne zobowiązanie banku podejmowane na zlecenie klienta. Udzielając gwarancji bank zobowiązuje się, że zgodnie z treścią gwarancji, zaspokoić przyjmującego gwarancję beneficjenta, jeżeli zleceniodawca nie wywiąże się wobec niego z umownych zobowiązań. Innymi słowy, jeżeli umowa nie zostanie przez zleceniodawcę gwarancji wykonana, to bank wypłaci beneficjentowi określoną kwotę pieniężną. Powyższa kwota stanowi przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. 3. Wydatki na nabycie udziałów w spółce kapitałowej mają charakter inwestycyjny. Oznacza to, że ich poniesienie przez podatnika nie ma charakteru kosztów podatkowych, gdyż ich poniesienie nie ma związku z uzyskaniem przychodu. Zasadna jest więc konkluzja WSA, że skoro wydatki na zakup udziałów nie stanowią kosztów uzyskania przychodu to nie stanowią ich tym bardziej koszty obsługi prawnej związanej z tą transakcją.
  35. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 742/05
    1. Dla każdego postępowania kluczowe znaczenie ma ustalenie stanu faktycznego sprawy, bowiem tylko w takim przypadku możliwe jest ustalenie prawa i obowiązków strony tego postępowania. Tylko dla prawidłowo ustalonego stanu faktycznego można zastosować przepisy prawa materialnego skutkujące powstaniem praw i obowiązków strony postępowania sądowo-administracyjnego. Brak zarzutów w skardze kasacyjnej umożliwiających badanie prawidłowości poczynionych przez Sąd pierwszej instancji ustaleń faktycznych oznacza, że są one wiążące. 2. Kosztem uzyskania przychodów mogą być wydatki związane z przygotowaniem analiz i opracowań usprawniających funkcjonowanie źródła przychodu, jednakże podatnik powinien wykazać w sposób wiarygodny potwierdzenie wykonania tego rodzaju analiz i opracowań przydatnych dla tego celu. Z chwilą bowiem zakwestionowania zaliczenia przez organy podatkowe konkretnego wydatku - jako niebędącego kosztem uzyskania przychodów - na podatniku ciąży obowiązek wykazania, iż zamiar poniesionych wydatków był obiektywnie związany z osiąganym lub zamierzonym przychodem. Skutki materialnoprawne w postaci potrącenia z przychodu wydatków poniesionych w celu jego osiągnięcia mogą nastąpić jedynie wtedy, gdy podatnik przedstawi lub wykaże źródła bądź środki dowodowe, które umożliwią organowi podatkowemu ocenę, iż zostały faktycznie poniesione w celu uzyskania przychodów.
  36. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 741/05
    1. Tylko dla prawidłowo ustalonego stanu faktycznego można zastosować przepisy prawa materialnego skutkujące powstaniem prawa i obowiązków strony postępowania sądowo-administracyjnego. Brak zarzutów w skardze kasacyjnej umożliwiających badanie prawidłowości poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych oznacza, że są one wiążące. 2. Kosztem uzyskania przychodów mogą być wydatki związane z przygotowaniem analiz i opracowań usprawniających funkcjonowanie źródła przychodu, jednakże podatnik powinien wykazać w sposób wiarygodny potwierdzenie wykonania tego rodzaju analiz i opracowań przydatnych dla tego celu. Na podatniku ciąży obowiązek wykazania, iż zamiar poniesionych wydatków był obiektywnie związany z osiąganym lub zamierzonym przychodem. Skutki materialno-prawne w postaci potrącenia z przychodu wydatków poniesionych w celu jego osiągnięcia mogą nastąpić jedynie wtedy, gdy podatnik przedstawi lub wykaże źródła bądź środki dowodowe, które umożliwią organowi podatkowemu ocenę, iż zostały faktycznie poniesione w celu uzyskania przychodów.
  37. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: PP1-443-64/2006
    Czy można zastosować 7% stwakę podatku VAT przy świadzceniu usług montażu urządzeń sanitarnych w obiektach budownictwa mieszkaniowego z własnych materiałów ?
  38. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: I FSK 552/05
    Skargę kasacyjną można argumentować faktem naruszenia prawa materialnego, przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, lub też naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. O błędzie mylnego zrozumienia przez sąd treści przepisu i jego zastosowanie można mówić, gdy stan faktyczny w sprawie jest wyczerpująco i prawidłowo ustalony, a nadto strony go nie kwestionują. Błędna wykładnia to mylne zrozumienie treści przepisu a niewłaściwe zastosowanie to tzw. błąd subsumpcji, czyli wadliwe uznanie, że ustalony w sprawie stan faktyczny odpowiada bądź nie hipotezie określonej normy prawnej.
  39. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 437/05
    1. Ocena zasadności zawartego w skardze zarzutu naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, polegającą na wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów skarżącej spółki wydatków związanych ze świadczonymi przez spółkę usługami marketingu, pośrednictwa, składowania i dystrybuowania towarów, wymaga oceny prawidłowości przyjęcia przez Sąd l instancji ustalonego w postępowaniu podatkowym stanu faktycznego sprawy. Ocena zasadności zarzutu naruszenia prawa materialnego może być dokonana w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Niezbędne w tej sytuacji było wskazanie w podstawach skargi kasacyjnej na naruszenie konkretnych przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wynikające z faktu przyjęcia przez Sąd l instancji stanu faktycznego, ustalonego przez organy podatkowe z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) zawierających uregulowania dotyczące postępowania podatkowego. 2. Brak przytoczenia podstaw kasacyjnych w zakresie naruszenia przepisów postępowania sądowego zobowiązuje Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznający sprawę w granicach skargi, do uwzględnienia stanu faktycznego przyjętego przez Sąd l instancji. Skoro nie można w związku z powyższym podważyć ustaleń Sądu l instancji co do faktu, że wydatki związane ze świadczonymi przez spółkę usługami marketingu, pośrednictwa, składowania i dystrybuowania towarów nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu, za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia cytowanego wyżej art.15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
  40. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 523/05
    Mając na uwadze tak sformułowany zarzut naruszenia przez Sąd prawa materialnego powiedzieć należy, iż podstawy skargi kasacyjnej stanowią najważniejszy jej wymóg, gdyż decydują o jej istocie i charakterze. Podstawy i wnioski skargi kasacyjnej składają się bowiem na jej granice. Mają one, co do zasady, charakter wiążący sąd. Z treści art. 183 u.p.p.s.a. wynika bowiem, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod uwagę nieważność postępowania sądowego. Ta ostatnia sytuacja nie ma natomiast miejsca, wobec czego Sąd ten związany jest granicami kasacji sformułowanymi przez skarżącego.
  41. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/2-4231/3/05
    dotyczy procedury wydawania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
  42. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/1-4151/1/06
    dotyczy trybu udzielania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
  43. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 764/05
    1. Swobodna ocena dowodów, aby nie przerodziła się w samowolę, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny, jak też i opierać się na materiale dowodowym zebranym przez organ. Ocena powinna być oparta na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego, a organ powinien dokonać oceny znaczenia i wartości dowodów dla toczącej się sprawy. Ponadto organ może odmówić wiary określonym dowodom, jednakże dopiero po wszechstronnym ich rozpatrzeniu, wyjaśniając przyczyny takiej ich oceny, a ponadto rozumowanie, w wyniku którego organ ustala istnienie okoliczności faktycznych, powinno być zgodne z prawidłami logiki. Jeżeli organ podatkowy porusza się w tych granicach, gwarancje procesowe podatnika są zabezpieczone. 2. Skoro nie zakwestionowano skutecznie stanu faktycznego przyjętego przez sąd pierwszej instancji, stanowić on musi podstawę do dalszych ocen dokonywanych przez Naczelny Sąd Administracyjny - do oceny zarzutów naruszenia prawa materialnego.
  44. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 337/05
    1. Prawidłowe przytoczenie podstaw skargi kasacyjnej jest elementem konstrukcyjnym tej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny nie może samodzielnie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej, ani ich uściślać, ani w inny sposób korygować. Zgodnie bowiem z treścią art. 183 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. 2. Zakwestionowanie stanu faktycznego przyjętego przez wojewódzki sąd administracyjny przy wyrokowaniu wymaga oparcia skargi kasacyjnej na podstawie naruszenia przepisów postępowania sądowego. Strona wnosząca skargę nie zarzuciła naruszenia art. 174 pkt 2, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez nieuwzględnienie naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej, ważących o nieprawidłowym ustaleniu stanu faktycznego. Wobec braku zarzutu pozwalającego na dokonanie przez Naczelny Sąd Administracyjny oceny zgodności z prawem przyjętych w zaskarżonym wyroku ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający sprawę w granicach skargi kasacyjnej, zobowiązany jest ocenić zarzut naruszenia prawa materialnego przy uwzględnieniu stanu faktycznego przyjętego przez Sąd I instancji.
  45. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 236/05
    1. Zasadnie sąd pierwszej instancji stwierdził, powołując się na zarządzenie nr 23 Rektora Akademii Rolniczej w S, że skoro wynagrodzenie za opracowanie programów zajęć dydaktycznych przypadające w ramach wynagrodzenia zasadniczego jest wynagrodzeniem z tytułu korzystania z praw autorskich, to logicznym jest wniosek, że wynagrodzeniem o takim samym charakterze jest wynagrodzenie za opracowanie programu zajęć dydaktycznych w formie ćwiczeń i seminariów wykonane w ramach zadań ponadnormatywnych (nadobowiązkowych). 2. Decyzja nie może być jednak skutecznie zaskarżona tylko z tego tytułu, że organ nie skorzystał z pomocy biegłego, bowiem można ją zasadnie krytykować tylko na podstawie tego, że ustalenie stanu faktycznego nastąpiło w sposób wadliwy.
  46. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/1-4151/21/05
    dotyczy zakresu stosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
  47. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/1-4151/18/05
    Czy w związku z wypłatą stypendiów po zakończeniu roku podatkowego należy ?wystawić informację podatkową?; a jak tak, to na jakim formularzu PIT oraz ?na kogo winien być wystawiony PIT (na stypendystę - osobę małoletnią, czy na rodzica), który występuje o stypendium w imieniu małoletniego ucznia? dotyczy również zasad udzielania interpretacji
  48. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 116/05
    1. Niewłaściwe zastosowanie prawa materialnego polegać może na tym, że sąd podciąga ustalony stan faktyczny pod niewłaściwy przepis 2. Otrzymane przez Spółkę kwoty pieniężne od jej wspólnika stanowią dopłaty. Są one jednak przychodami podlegającymi opodatkowaniu, gdyż nie są objęte wyłączeniem przewidzianym w art. 12 ust. 4 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. 3. Przedmiotowe dopłaty nie spełniają wymogów Kodeksu handlowego, gdyż tylko przepisy tego Kodeksu mogły stanowić odrębne przepisy w rozumieniu ustawy podatkowej. Dotyczy to przede wszystkim faktu, że umowa skarżącej Spółki nie zawierała postanowienia określającego zobowiązanie wspólników do dopłat w granicach cyfrowo oznaczonej wysokości w stosunku do udziałów. Tylko bowiem takie postanowienie mogłoby stanowić materialnoprawną podstawę do nałożenia na wspólników Spółki stosownego obowiązku w tej mierze. Nie spełnia tego wymogu, wbrew twierdzeniu Spółki, postanowienie § 15 umowy, przewidujące że Zgromadzenie Wspólników podejmuje uchwały między innymi co do ustalania wysokości dopłat i terminów ich wnoszenia. Jest to postanowienie umowy o charakterze kompetencyjnym, które nie stwarza możliwości nałożenia na wspólników obowiązku wniesienia dopłat. 4. Zaliczyć je trzeba zatem do kategorii przychodów z tytułu otrzymanych pieniędzy lub wartości pieniężnych, wymienionych w art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a nie jak niewłaściwie zastosowano w zaskarżonym orzeczeniu do tych przychodów przepis art. 12 ust. 1 pkt 2 tej ustawy odnoszący się do przychodów w postaci wartości nieodpłatnych świadczeń.
  49. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 2699/04
    1. Wskazywane w kasacji zapisy prawne art. 2,11 i 29 Kodeksu pracy oraz art. 60 i 65 Kodeksu cywilnego, bez związania ich z zarzutem kasacyjnym naruszenia publicznego prawa podatkowego w postaci art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie mogły stanowić samoistnej adekwatnej podstawy kasacyjnej w sprawie niniejszej. 2. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowany, przedstawiony i uzasadniony w taki sposób i w takim zakresie, jak to uczyniono w niniejszej skardze kasacyjnej, z pewnością nie wyczerpuje zagadnienia oceny przez Sąd stanu faktycznego ustalonego przez organy podatkowe.
  50. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/1-4151/10/05
    dotyczy zasad udzielania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
  51. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: I FSK 327/05
    1. Zgodnie z treścią art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd orzeka na podstawie akt sprawy skompletowanej przez organ administracyjny, w których zawarty został materiał faktyczny i dowodowy pozwalający na określenie stanu wiedzy umożliwiającej dokonanie kontroli sądowej w związku ze złożeniem skargi do sądu administracyjnego. Chodzi w istocie rzeczy o ocenę podłoża faktycznego sprawy wynikającego z materiału procesowego zgromadzonego w obu instancjach. Zasadny jest zatem zarzut naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a. przez uznanie, iż tylko część materiałów sprawy pozwoliło na oddalenie skargi. 2. Skoro zagadnienie prawidłowego stosowania przepisów prawa materialnego odnoszącego się do weryfikacji konkretnej deklaracji podatkowej zależy od należytych ustaleń faktycznych, za przedwczesne uznać należy badanie zagadnień materialnoprawnych poruszonych w skardze kasacyjnej.
  52. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/2-4151/16/05
    dotyczy zasad udzielania interpretacji podatkowych oraz opodatkowania "wynagrodzenia wypłacanego z tytułu pełnienia funkcji członka Rady Nadzorczej oraz zwrotu kosztów podróży (dojazd do siedziby spółki na posiedzenie Rady Nadzorczej) obywatelowi Ukrainy, nie posiadającemu certyfikatu rezydencji, natomiast posiadającemu wizę pobytową", a także możliwości pomniejszania "zaliczki na podatek dochodowy" o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne
  53. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/2-4151/15/05
    dotyczy zasad udzielania interpretacji podatkowych oraz opodatkowania "wynagrodzenia wypłacanego z tytułu pełnienia funkcji członka rady nadzorczej oraz zwrotu kosztów podróży (dojazd do siedziby spółki na posiedzenie rady nadzorczej) obywatelowi Ukrainy, posiadającemu certyfikat rezydencji
  54. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/2-4151/16/05
    dotyczy zasad udzielania interpretacji podatkowych oraz opodatkowania "wynagrodzenia wypłacanego z tytułu pełnienia funkcji członka Rady Nadzorczej oraz zwrotu kosztów podróży (dojazd do siedziby spółki na posiedzenie Rady Nadzorczej) obywatelowi Ukrainy, nie posiadającemu certyfikatu rezydencji, natomiast posiadającemu wizę pobytową", a także możliwości pomniejszania "zaliczki na podatek dochodowy" o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne
  55. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/2-4151/15/05
    dotyczy zasad udzielania interpretacji podatkowych oraz opodatkowania "wynagrodzenia wypłacanego z tytułu pełnienia funkcji członka rady nadzorczej oraz zwrotu kosztów podróży (dojazd do siedziby spółki na posiedzenie rady nadzorczej) obywatelowi Ukrainy, posiadającemu certyfikat rezydencji
  56. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 2235/04
    1. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie przepisów postępowania - art. 141 § 1 p.p.s.a. oraz art. 121, art. 122, art. 125 i art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). Przedstawiony zarzut nie został sformułowany stosownie do wymogów określonych w art. 174 i art. 176 p.p.s.a. ponieważ prawidłowe sformułowanie zarzutu polega na powołaniu konkretnych przepisów prawa, którym - zdaniem skarżącego - uchybił Sąd, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia przepisów postępowania wskazanie dodatkowo, że to wytknięte uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzucając naruszenie przepisów postępowania strona powinna wskazać przepisy tego prawa naruszone przez Sąd, jeżeli uchybienie im mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Należy podkreślić, iż naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy jako podstawa skargi kasacyjnej dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, a nie postępowania przed organami administracji publicznej. Przypomnieć należało, że Sąd, który wydał zaskarżony wyrok działał na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). 2. Do uwzględnienia skargi kasacyjnej nie mógł doprowadzić drugi z podniesionych w niej zarzutów naruszenia prawa materialnego art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 903-907 k.c. Sąd bowiem właściwie zastosował wskazane przepisu do ustalonego stanu faktycznego stwierdzając, iż w tym wypadku umowy darowizny nie uprawniały do odliczenia od dochodów w oparciu o powołany przepis art. 26 ust. 1 pkt 1.
  57. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/2-4361/4/05
    dotyczy kwestii opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych "umowy użytkowania obwodów rybackich na rzekach"
  58. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.IX/1-415/63/05
    dotyczy zasad udzielania interpretacji
  59. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/2-4150/28/05
    dotyczy zwolnienia z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodów uzyskanych ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego
  60. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/2-4151/7/05
    dotyczy możliwości odliczenia od dochodu uzyskanego przez podatnika za 2004 r. (i lata następne) wydatków na dojazdy żony na zabiegi lecznicze, w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej do wysokości 2.280 zł
  61. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 2140/04
    1 Skarga kasacyjna podważająca ustalenia faktyczne przyjęte przez sąd pierwszej instancji musi opierać się na podstawie wymienionej w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). 2 Skuteczne przytoczenie podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a wymaga wskazania konkretnych przepisów postępowania sądowego, które zdaniem skarżącego zostały naruszone przez sąd pierwszej instancji (np. art. 141 § 4 p.p.s.a poprzez błędne przedstawienie stanu sprawy).
  62. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 2229/04
    Kwestionowanie stanu faktycznego w skardze kasacyjnej nie może nastąpić poprzez stawianie zarzutów naruszenia prawa materialnego. Zarzut naruszenia prawa materialnego można skutecznie postawić tylko wówczas, gdy stan faktyczny został ustalony (również w ocenie strony skarżącej) w sposób niewadliwy. Dopiero bowiem prawidłowe ustalenie faktów prawotwórczych pozwala na ocenę czy dany przepis został właściwie zastosowany bądź zinterpretowany. Ustalenia faktyczne można zwalczać tylko poprzez postawienie zarzutu wskazanego w art. 174 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to jest zarzutu naruszenia przepisów postępowania.
  63. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 2140/04
    1 Skarga kasacyjna podważająca ustalenia faktyczne przyjęte przez sąd pierwszej instancji musi opierać się na podstawie wymienionej w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). 2 Skuteczne przytoczenie podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a wymaga wskazania konkretnych przepisów postępowania sądowego, które zdaniem skarżącego zostały naruszone przez sąd pierwszej instancji (np. art. 141 § 4 p.p.s.a poprzez błędne przedstawienie stanu sprawy).
  64. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 2229/04
    Kwestionowanie stanu faktycznego w skardze kasacyjnej nie może nastąpić poprzez stawianie zarzutów naruszenia prawa materialnego. Zarzut naruszenia prawa materialnego można skutecznie postawić tylko wówczas, gdy stan faktyczny został ustalony (również w ocenie strony skarżącej) w sposób niewadliwy. Dopiero bowiem prawidłowe ustalenie faktów prawotwórczych pozwala na ocenę czy dany przepis został właściwie zastosowany bądź zinterpretowany. Ustalenia faktyczne można zwalczać tylko poprzez postawienie zarzutu wskazanego w art. 174 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to jest zarzutu naruszenia przepisów postępowania.
  65. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/1-4151/8/2005
    Czy zwrócone płatnikowi nienależnie opłacone składki są przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Czy podlegają opodatkowaniu tym podatkiem oraz w jakim momencie podatek ten winien być przez płatnika zapłacony? decyzja dotyczy również zasad udzielania interpretacji
  66. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 2060/04
    1. Niezależnie od powyższych stwierdzeń trafiły jest zarzut skargi kasacyjnej, iż w obliczu zmienionych ustaleń faktycznych, które nie wpłynęły na ostateczny wynik sprawy (decyzję Inspektora określającą podatnikowi zobowiązanie podatkowe i zaległość podatkową w tej samej kwocie 92.162,80 zł utrzymano w mocy) obowiązkiem organu było dokładnie wskazać z jakich dowodów powyższe ustalenia faktyczne pochodzą i dlaczego nie wpłynęły one na ostateczny wynik sprawy. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym wyroku sporną w sprawie kwotą wydatków w wysokości 195.614,75 zł w ogóle się nie zajmował a rozstrzygnięcie swoje ograniczył tylko do spornej kwoty wydatków wynoszących 380.149,18 zł podkreślając, że pozostałe zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania nie miały wpływu na wynik sprawy.
  67. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/2-4361/1/05
    dotyczy zasad udzielania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego oraz kwestii opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych umów cesji (przelewu) wierzytelności, w tym "umowy o odstąpieniu należności"
  68. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 1848/04
    1. Gdy autor skargi kasacyjnej zarzuca zarówno naruszenie prawa materialnego, jak i naruszenie przepisów postępowania, w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlega ostatnio wymieniony zarzut. Dopiero bowiem po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez Sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy albo że nie został skutecznie podważony, można przejść do skontrolowania procesu subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przez Sąd przepis prawa materialnego. 2. Sąd II instancji nie może ingerować w ustalenia faktyczne wobec braku możliwości ich kontrolowania. Próba zwalczenia ustaleń faktycznych nie może nastąpić poprzez zarzut naruszenia prawa materialnego, mogłaby być skuteczna wyłącznie w ramach podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a.
  69. Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: IS.I/2-415/4151/1/05
    Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie, działając na podstawie art. 14b § 5 pkt 2 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowe (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60), uchyla z urzędu postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie z dnia 22.02.2005 r. (znak: IIUS.PB-I-415/2/05) w sprawie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego: Pismem z dnia 19.01.2005 r. (uzupełnionym z dniu 15.02.2005 r.) "E." spółka z o.o. zwróciła się do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie (art. 14a ordynacji podatkowej). Zapytanie sformułowano w następujący sposób: czy wypłacone w 2005 r. należności związane z p ...
  70. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 1596/04
    Skoro sąd administracyjny I instancji miał możliwości kontroli charakteru prawnego odszkodowania uzyskanego przez podatnika, organy podatkowe zgromadziły pełny materiał dowodowy, a okoliczności stanu faktycznego były bezsporne, twierdzenie, iż stan faktyczny sprawy ustalono w sposób niepełny i z naruszeniem dyspozycji art. 122 ordynacji podatkowej nie ma uzasadnienia. Sąd powinien w takiej sytuacji orzec, czy przedmiotowy dochód korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też ze zwolnienia tego jest wyłączony. W tym celu Sąd powinien skonfrontować stan faktyczny badanej sprawy z hipotezą odnośnej normy prawa materialnego.
  71. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 1594/04
    Skoro sąd administracyjny I instancji miał możliwości kontroli charakteru prawnego odszkodowania uzyskanego przez podatnika, organy podatkowe zgromadziły pełny materiał dowodowy, a okoliczności stanu faktycznego były bezsporne, twierdzenie, iż stan faktyczny sprawy ustalono w sposób niepełny i z naruszeniem dyspozycji art. 122 ordynacji podatkowej nie ma uzasadnienia. Sąd powinien w takiej sytuacji orzec, czy przedmiotowy dochód korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też ze zwolnienia tego jest wyłączony. W tym celu Sąd powinien skonfrontować stan faktyczny badanej sprawy z hipotezą odnośnej normy prawa materialnego.
  72. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 1448/04
    Skoro sąd administracyjny I instancji miał możliwości kontroli charakteru prawnego odszkodowania uzyskanego przez podatnika, organy podatkowe zgromadziły pełny materiał dowodowy, a okoliczności stanu faktycznego były bezsporne, twierdzenie, iż stan faktyczny sprawy ustalono w sposób niepełny i z naruszeniem dyspozycji art. 122 ordynacji podatkowej nie ma uzasadnienia. Sąd powinien w takiej sytuacji orzec, czy przedmiotowy dochód korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też ze zwolnienia tego jest wyłączony. W tym celu Sąd powinien skonfrontować stan faktyczny badanej sprawy z hipotezą odnośnej normy prawa materialnego.
  73. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 2698/04
    1. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej wniesionej w sprawie niniejszej, należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że wbrew przedstawionym wyżej wymogom zarzut naruszenia art. 145 §1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie został uzasadniony; nie wiadomo więc na czym, według autora skargi kasacyjnej, miałoby polegać naruszenie wymienionego przepisu postępowania sądowego, a to z kolei uniemożliwia Sądowi odniesienie się do tego zarzutu. 2. W przedstawionej sytuacji prawnej nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 141 §4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd pierwszej instancji nie był bowiem obowiązany do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak to sugeruje autor skargi kasacyjnej, lecz do stwierdzenia czy organy podatkowe dokonały tego zgodnie z regułami procesowymi oraz czy zgodnie z tymi regułami przeprowadziły ocenę ustalonego stanu faktycznego.
  74. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 601/04
    Organ podatkowy załatwiający sprawę powinien wyczerpująco - zgodnie z wymogami ordynacji podatkowej, w szczególności z art. 122, 187, 210 § 4 tej ustawy) - rozważyć okoliczności faktyczne sprawy na tle kryteriów, o których mowa w art. 21 ust. 5 ustawy o VAT z 1993 r. Skoro powodem uchylenia przez Sąd decyzji organów podatkowych było stwierdzenie uchybień proceduralnych polegających na załatwieniu sprawy bez rozważenia charakteru działalności podatnika i jego wpływu na wysokość zwrotu różnicy podatku (ze wskazaniem, jakie okoliczności w ocenie Sądu wymagają w szczególności rozważenia), a nie interpretacja przepisów prawa materialnego, zarzuty skargi kasacyjnej (naruszenie przez Sąd prawa materialnego wskutek nieuzasadnionego zastosowania do ustalonego w sprawie, bezspornego stanu faktycznego art. 21 ust. 5) nie były usprawiedliwione.
 

Sponsorem tej strony jest producent programu TaxMachine, wydajnego i prostego w obsłudze programu księgowego.