Interpretacje podatkowe



Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
Pobierz program Interpretacje Podatkowe, natychmiastowe przeszukiwanie pełnego zbioru ponad 141 tysięcy interpretacji na Twoim komputerze. Również bez połączenia z Internetem.

podstawa kasacji

  1. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 1385/06
    1. Skarga kasacyjna jest wysoce sformalizowanym środkiem zaskarżenia, wymagającym precyzyjnego i logicznego pod względem konstrukcyjnym formułowania zarzutów, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny jest związany ich zakresem (art. 183 § 1ab initiop.p.s.a.). 2. Zważywszy, że spór między organem podatkowym a podatnikiem dotyczył w istocie ustaleń co do faktów i możliwości "podciągnięcia" ustalonego stanu faktycznego pod normę wynikającą z przepisu art. 15 ust. 1 u.p.d.p., nawet brak szerszego wyjaśnienia przez wojewódzki sąd administracyjny tego przepisu staje się zrozumiały. Gdyby przyjąć, że wojewódzki sąd administracyjny zbyt zdawkowo wypowiedział się co do treści przepisu art. 15 ust. 1 u.p.d.p. Nie można byłoby tego uchybienia potraktować jako mającego lub mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
  2. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 1503/06
    1. Nie ma podstaw prawnych do twierdzenia, że sąd administracyjny dopuszcza się naruszenia przepisów prawa procesowego, gdy wskazuje jakie okoliczności wymagają jeszcze wyjaśnienia. Przyznanie racji takim twierdzeniom, prowadzi do zniweczenia założeń i celu sądowej kontroli administracji, co do zasady kasacyjnej i nadto opartej na kryterium zgodności z prawem. 2. Formułowanie wskazań pod adresem organu administracji służy wykonaniu wyroku sądowego, a to oznacza, że kwestionowanie ich jest dopuszczalne wówczas, gdyby wykraczały one poza granice przeprowadzonej oceny prawnej lub ze swej istoty były niewykonalne. Założenie a priori zbędności ustaleń czyniłoby kontrolę sądową iluzoryczną, a to podważałoby konstytucyjne podstawy jej sprawowania.
  3. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 1241/05
    W stanie prawnym obowiązującym w 2001 r. odroczenie przez zgromadzenie wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wypłaty dywidendy należnej jedynemu jej wspólnikowi, do której nabył prawo pod rządami Kodeksu handlowego, oznaczało otrzymanie przez spółkę nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
  4. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 1495/05
    1) W ramach zarzutów naruszenia prawa materialnego, skarżąca nie może skutecznie powoływać się na błędne (kwestionowane przez stronę) ustalenie faktu.2) Umowy sprzedaży dotyczące rzeczy ze składu celnego, utworzonego na podstawie ustawy- Prawo celne, również podlegają opłacie skarbowej, gdyż w rozumieniu ustawy o opłacie skarbowej towary sprzedawane ze składu celnego niewątpliwie nie znajdują się za granicą, lecz w Polsce.
  5. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 41/06
    Ocena zasadności zarzutu naruszenia prawa materialnego może być dokonana wyłącznie na podstawie stanu fkatycznego, nie zaś na podstawie stanu fkatycznego, który ksarżący uzanje za prawidłowy.
  6. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 1461/05
    Przez możliwość istotnego wpływania na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji lub postanowień, a więc ukształtowanie w nich stosunku administracyjnego, materialnego i procesowego. Sąd uchylając z tych powodów decyzję lub postanowienie musi wykazać, że gdyby nie było stwierdzonego w postępowaniu sądowym naruszenia przepisów postępowania, to rozstrzygnięcie sprawy najprawdopodobniej mogłoby być inne Zgodnie z treścią art. 174 pkt. 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego może nastąpić przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Jakkolwiek przepis ten wyraźnie o tym nie stanowi, naruszenie prawa materialnego może polegać na niezastosowaniu przepisu prawa materialnego
  7. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 1484/05, II FSK 1485/05
    1) Przez możliwość istotnego wpływania na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji lub postanowienia, a więc ukształtowanie w nich stosunku administracyjnego, materialnego i procesowego. Sąd, uchylając z tych powodów decyzję lub postanowienie musi wykazać, że gdyby nie było stwierdzonego w postępowaniu sądowym naruszenia przepisów postępowania, to rozstrzygnięcie sprawy najprawdopodobniej mogłoby być inne. 2) Zgodnie z treścią art. 174 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi naruszenie prawa materialnego może nastąpić przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Jakkolwiek przepis ten wyraźnie o tym nie stanowi, naruszenie prawa materialnego może polegać na niezastosowaniu przepisu prawa materialnego.
  8. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: I FSK 194/06
    Granice sprawy wyznacza przedmiot rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny ma obowiązek wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze i dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu nawet gdy dany zarzut nie został podniesiony
  9. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: I FSK 215/06
    Zaniechanie rozpoznania przez Sąd zarzutów podniesionych w skardze, które nie mają związku z oceną legalności przedmiotu zaskarżenia nie stanowi uchybienia
  10. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 1243/05; II FSK 1244/05
    Konstruowanie podstaw kasacyjnych odnoszących się do przepisów postępowania wymaga powołania odpowiednich przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Adresatem zarzutów kasacyjnych może być bowiem jedynie Sąd administracyjny pierwszej instancji działający w oparciu o wskazany wyżej akt prawny. Powołanie przez autora skargi kasacyjnej przepisów Kodeksu postępowania cywilnego należy uznać za błędne.
  11. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 1149/05
    Zarzut naruszenia postępowania ma odnosić się do postępowania sądowego zakończonego zaskarżonym wyrokiem
  12. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 1213/05
    Inspektor kontroli skarbowej jest uprawniony na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o kontroli skarbowej do wydania decyzji dotyczącej odpowiedzialności płatnika, określonej w art. 30 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa.
  13. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 959/05
    Wydanie decyzji w przedmiocie podatku VAT, po ostatecznym określeniu wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest ujawnieniem nowych okoliczności faktycznych, które mogłyby wpłynąć na zmianę rozstrzygnięcia o wysokości zobowiązania w podatku dochodowym.
  14. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 765/05
    Powołanie w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 34 § 1a i § 2 w związku z art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w oderwaniu od przepisów postępowania sądowego nie pozwala traktować tych przepisów jako podstawy kasacyjnej. W/w przepisy nie są przepisami materialnoprawnymi, lecz przepisami postępowania
  15. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: II FSK 63/05, II FSK 64/05, II FSK 65/05
    Związanie NSA granicami skargi kasacyjnej wynikające z art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oznacza, iż kierunek i zakres badania legalności zaskarżonego orzeczenia, wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną. Konsekwencją powyższego jest również to, że Sąd nie może uzupełniać i domniemywać treści podstaw skargi kasacyjnej oraz jej wniosków wypowiadając się wyłącznie, co do trafności sformułowanych przez stronę elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej wyznaczających jej granice.
  16. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 2508/04
    Przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w 2004 r. nie były przez sądy administracyjne stosowane ani wprost ani też odpowiednio. Przepisy tej ustawy zgodnie z postanowieniami jej art. 1 pkt 3 w jej części procesowej normują postępowanie podatkowe, kontrolę podatkową orasz czynności sprawdzające a więc są to przepisy procedury administracyjnej. Z przytoczonych powodów nie można uznać, że rozpoznawana skarga kasacyjna stanowiła podstawę do podważenia satnu faktycznego jaki wojewódzki sąd administracyjny uznał za ustalony przez organy podatkowe zgodnie z prawem.
  17. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: I FSK 294/05
    1. Naruszenie przez WSA art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) polega na uznaniu, że norma tego przepisu stanowiąca o związaniu sądu pierwszej instancji wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez NSA w Warszawie zwalniała ten sąd od oceny prawidłowości poczynionych w tejże sprawie przez organy podatkowe ustaleń faktycznych a następnie prawidłowości zastosowanych do tegoż stanu faktycznego przepisów prawa materialnego. 2. Inne są granice rozpoznawania sprawy przez sąd pierwszej instancji oraz NSA. Stosownie do art. 183 p.o.p.s.a. NSA rozpoczął sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. WSA natomiast, zgodnie z art. 134 § 1 p.o.p.s.a. rozstrzyga sprawę w jej granicach, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, ale przy ponownym rozpoznaniu sprawy jest związany wykładnią prawa dokonaną przez NSA.
  18. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: I FSK 131/05
    Sąd rozpoznający skargę kasacyjną nie jest uprawniony do precyzowania podstaw kasacyjnych w zastępstwie Strony. Ogólnikowość zarzutów czyni, wobec związania NSA zarzutami skargi kasacyjnej, niemożliwym merytoryczne ustosunkowanie się do nich.
  19. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: I FSK 40/05
    1. Rozwiązania na okres przejściowy zawarte w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) przewidziały, że osoby powołane na stanowisko sędziego NSA na podstawie przepisów dotychczasowych pozostają sędziami NSA (art. 93). Oznacza to jednak zachowanie przez tych sędziów tytułu i statusu oraz wszelkich uprawnień należnych sędziemu NSA, ale nie stanowiska sędziego NSA. 2. Podnosząc zarzut naruszenia przepisów postępowania w skardze kasacyjnej trzeba wskazać przepisy procedury sądowej. Skoro zatem skarga kasacyjna nie wskazuje (nawet w jej uzasadnieniu) żadnych konkretnych przepisów postępowania sądowo administracyjnego, jako naruszonych przez WSA, to zarzut skargi kasacyjnej dotyczący wskazanego art. 192 O.p. nie może być skuteczny.
  20. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 2117/04, FSK 2118/04
    Zasadność zarzutów natury procesowej czyni przedwczesnym ustosunkowanie się do zarzutów natury materialnoprawnej. Kwestie materialnoprawne można rozważyć dopiero na tle niewadliwie ustalonych okoliczności faktycznych, a kwestia prawidłowego ustalenia stanu faktycznego ma charakter procesowy. Jeżeli zarzut naruszenia prawa materialnego opiera się na przyjęciu odmiennego stanu faktycznego, a brak zarzutu procesowego wadliwego ustalenia stanu faktycznego, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
  21. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: I FSK 70/05
    Podstawa skargi kasacyjnej wymieniona w art. 174 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odnosi się do naruszenia przepisów postępowania sądowego, a nie administracyjnego. Podnosząc zarzut naruszenia przepisów postępowania należy więc w skardze kasacyjnej wskazać przepisy procedury sądowej. Dlatego zarzut taki może być uznany za skuteczny tylko wtedy, gdy następuje wskazanie konkretnych przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w tej liczbie także art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 151 tej ustawy) w powiązaniu z konkretnymi przepisami procedury podatkowej.
  22. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 2084/04, FSK 2085/04
    Zarzut oparty na podstawie określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. musi być skierowany przeciwko decyzji organu podatkowego. Badanie zarzutów odnoszących się wyłącznie do postępowania podatkowego wykracza poza zakres kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego.
  23. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 22/05
    Przy wskazaniu w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, iż stan faktyczny sprawy nie jest sporny, samo odwołanie się przez sąd do treści art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej (przy braku jasności co do intencji, którymi kierował się Sąd) bez wyjaśnienia przesłanek, którymi kierował się Sąd oraz wskazania dalszych kierunków postępowania, należy uznać za mnie mającą wpływu na wynik sprawy, a zarzut oparty wyłącznie na naruszeniu art. 141 § 4 p.p.s.a. przez nie wyjaśnieniu podstawy rozstrzygnięcia za niewystarczający do uwzględnienia skargi kasacyjnej na taki wyrok.
  24. Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: FSK 2698/04
    1. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej wniesionej w sprawie niniejszej, należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że wbrew przedstawionym wyżej wymogom zarzut naruszenia art. 145 §1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie został uzasadniony; nie wiadomo więc na czym, według autora skargi kasacyjnej, miałoby polegać naruszenie wymienionego przepisu postępowania sądowego, a to z kolei uniemożliwia Sądowi odniesienie się do tego zarzutu. 2. W przedstawionej sytuacji prawnej nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 141 §4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd pierwszej instancji nie był bowiem obowiązany do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak to sugeruje autor skargi kasacyjnej, lecz do stwierdzenia czy organy podatkowe dokonały tego zgodnie z regułami procesowymi oraz czy zgodnie z tymi regułami przeprowadziły ocenę ustalonego stanu faktycznego.
 

Sponsorem tej strony jest producent programu TaxMachine, wydajnego i prostego w obsłudze programu księgowego.