Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
Pobierz program Interpretacje Podatkowe, natychmiastowe przeszukiwanie pełnego zbioru ponad 141 tysięcy interpretacji na Twoim komputerze.
Również bez połączenia z Internetem.
interpretacja izby skarbowej
|
- Interpretacja indywidualna, sygnatura: ILPB2/415-255/11-5/TR
Ustawa Ordynacja podatkowa w zakresie skutków podatkowych interpretacji indywidualnej - Interpretacja indywidualna, sygnatura: ILPP2/443-857/08-2/AD
Od kiedy obowiązuje Spółkę zasada stosowania stawki 22% dla sprzedaży miejsc postojowych, stanowisk garażowych i garaży prowadzonej łącznie z lokalem mieszkalnym, który opodatkowany jest stawką 7% w przypadku zmiany postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego interpretacją Ministra Finansów? - Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: III SA/Wa 2074/07
W art. 14a § 2 Op ustawodawca określił bowiem warunki formalne wniosku o udzielenie interpretacji. Zgodnie z tymi przepisami składający wniosek jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie. Organ podatkowy dokonuje natomiast oceny prawnej stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa. Postępowanie tego typu opiera się więc wyłącznie na stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę. Tylko w stosunku do tak określonego stanu faktycznego wyrażana jest jego ocena prawna, tak przez samego podatnika, jak i przez organ podatkowy. Przechodząc z kolei do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji przypomnieć należy, że spór w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do wyjaśnienia kwestii czy w świetle postanowień art. 15 ust. 4e updop dniem poniesienia kosztu uzyskania przychodów jest dzień, w którym faktycznie dokonano zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury (rachunku) lub innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), czy też dzień, pod którym dany dokument został zaksięgowany (ujęty). - Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: 1401/PV-II/4407/14-30/07/MZ
Strona wniosła o udzielnie informacji, w jaki sposób, według stanu prawnego obowiązującego od 1.06.2005 r., Spółka powinna rozliczać podatek od towarów i usług w odniesieniu do towarów wytwarzanych inną metodą niż poligraficzna, załączanych przez nią do sprzedawanych czasopism. - Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: 1401/PV-II/4407/14-19/07/MZ
Spółka wnosi o potwierdzenie, że kwoty wynikające z dokonanych korekt faktur pomniejszających obrót obniżają podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc wystawienia faktury korygującej również w przypadku braku potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta. - Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: 1401/PV-II/4407/14-30/07/MZ
Strona wniosła o udzielnie informacji, w jaki sposób, według stanu prawnego obowiązującego od 1.06.2005 r., Spółka powinna rozliczać podatek od towarów i usług w odniesieniu do towarów wytwarzanych inną metodą niż poligraficzna, załączanych przez nią do sprzedawanych czasopism. - Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: 1401/PV-II/4407/14-19/07/MZ
Spółka wnosi o potwierdzenie, że kwoty wynikające z dokonanych korekt faktur pomniejszających obrót obniżają podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc wystawienia faktury korygującej również w przypadku braku potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta. - Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: 1401/PV-II/4407/14-20/07/MZ
Spółka wniosła o udzielenie pisemnej interpretacji w kwestii: Czy w świetle obowiązujących w Polsce od 01.05.2004 r. przepisów prawa wspólnotowego, w szczególności VI Dyrektywy, wprowadzony w tym samym dniu art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535, z późn. zm.), dalej ustawa o VAT, wykluczył prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliw wykorzystywanych do napędu samochodów, które po wejściu wżycie art. 86 oraz art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT przestały spełniać kryteria uprawniające do odliczenia w pełnej wysokości podatku naliczonego przy ich nabyciu lub leasingu;Czy prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliw wykorzystywanych do napędu tych samochodów przysługuje Spółce po zmianie art. 86 ustawy o VAT wprowadzonej z dniem 22.08.2005 r. - Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: 1401/PH-II/4407/14-50/07/MZ/PV-II
Przy tak przedstawionym stanie faktycznym Spółka wniosła o potwierdzenie, że nabycie usług reklamowych, polegających na zamieszczaniu reklamy Spółki w czasopismach specjalistycznych, od rosyjskich kontrahentów nie jest importem usług, a co za tym idzie po stronie Spółki nie powstanie obowiązek naliczenia podatku od towarów i usług. - Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: 1401/PH-II/4407/14-51/07/MZ/PV-II
Przy tak przedstawionym stanie faktycznym Spółka wniosła o potwierdzenie, że od 01.05.2004r. przysługiwało jej i nadal przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego z tytułu importu usług telekomunikacyjnych, za które zapłata dokonywana jest bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium kraju lub w kraju wymienionym w załączniku nr 5 do ustawy o podatku VAT. - Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: 1401/PH-II/4407/14-54/07/MZ/PV-II
Przy tak przedstawionym stanie faktycznym Spółka wniosła o potwierdzenie, że nieodpłatne przekazywanie towarów w ramach programów lojalnościowych dla klientów nie stanowi czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. - Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: 1401/PH-II/4407/14-48/07/MZ/PV-II
Przy tak przedstawionym stanie faktycznym Spółka wniosła o potwierdzenie, że: Postępuje prawidłowo wystawiając za zakupione materiały, które wyjechały na terytorium Niemiec, fakturę VAT WDT ze stawka 0% oraz, żePosiadane dokumenty stanowią dowody, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku VAT.Zdaniem Spółki odpowiedzi na oba wyżej postawione pytania powinny być twierdzące. - Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: 1401/PH-II/4407/14-49/07/MZ/PV-II
Przy tak przedstawionym stanie faktycznym Spółka wniosła o potwierdzenie, że ma prawo dla przedstawionej powyżej sprzedaży eksportowej zastosować stawkę podatku od towarów i usług 0%. - Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: 1401/PH-II/4407/14-47/07/MZ/PV-II
Przy tak przedstawionym stanie faktycznym Spółka wniosła o potwierdzenie, że: • sprzedaż samochodów osobowych (w rozumieniu art. 86 ust. 3 Ustawy o VAT), po upływie okresu ich eksploatacji wynoszącego powyżej sześciu miesięcy (średnio około 3 lat), stanowi czynność zwolnioną z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt. 2 Ustawy o VAT w zw. z § 8 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia; • zgodnie z art. 86 ust. 1, art. 90 ust. 1-5 i 10 oraz art. 91 ust. 1-7 Ustawy o VAT, w przypadku w/w sprzedaży samochodów osobowych, Spółka nie jest zobowiązana do dokonania korekty podatku VAT naliczonego, który został pierwotnie odliczony przy ich nabyciu zgodnie zasadami określonymi w art. 86 ust 3 Ustawy o VAT. - Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: III SA/Wa 2437/06
1. Opłaty abonamentowe ponoszone przez posiadaczy odbiorników telewizyjnych w całej Polsce wiążą się ściśle z posiadaniem odbiorników telewizyjnych, a z korzystaniem z usług konkretnej Telewizji, w tym także strony skarżącej. Są świadczeniem przymusowym i bezzwrotnym o charakterze publicznoprawnym, z góry nakierowanym na realizację określonych przez ustawodawcę celów. Stanowi poza budżetowy dochód celowy o charakterze publicznoprawnym.
2. Podmiot, który wpłaca abonament radiowo-telewizyjny nie ma wpływu, jaki rodzaj usługi dostanie. Brak jest zatem ekwiwalentności i wzajemności między płaceniem abonamentu a wykonywanymi przez Skarżącą usługami, n więc elementów koniecznych do przyjęcia, że mamy do czynienia z wynagrodzeniem. Tym samym na uwzględnienie zasługiwał zarzut strony skarżącej naruszenia zaskarżoną decyzją art. 7 ust. 1 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 19 ust. 1 i art. 20 ustawy o VAT. - Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: I SA/Gd 115/07
Niedotrzymanie przez organ podatkowy ustawowego trzymiesięcznego terminu zakreślonego do wydania postanowienia w przedmiocie interpretacji (art. 14b § 3 Op) jest związanie organu stanowiskiem podatnika zawartym we wniosku - tzw. "milcząca interpretacja".
Poprzez wejście do obrotu prawnego "milczącej interpretacji" odpada podstawa prawna wydania postanowienia w sprawie interpretacji, nawet gdy organ uznaje stanowisko podatnika za prawidłowe.
- Postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: ZD/4061-57/07
Spółka złożyła zapytanie, od którego momentu zaczną Wnioskującą obowiązywać interpretacje zawarte w decyzjach wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej zmieniających interpretacje Naczelnika Urzędu Skarbowego? - Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: III SA/Wa 4088/06
Biegli sądowi nie zostali wyłączeni spod działania ustawy o VAT - Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: III SA/Wa 4145/06
Zgodnie z art, 21 ust. 1 pkt 46 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2004 r., wolne od podatku dochodowego są dochody otrzymane przez podatnika, jeżeli: - pochodzą od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym ze środków programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NA i U. przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów,, właściwego ministra lub agencje rządowe, w tym również w przypadkach. gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy orazpodatnik bezpośrednio realizuje cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy; zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca - bez względu na rodzaj umowy - wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem.W 2003 r. w pkt. b) nie było fragmentu zaznaczonego przez Sąd wytłuszczeniem o treści "- bez względu na rodzaj umowy —".
Przesłanki skorzystania ze zwolnienia wskazane pod lit. a) oraz lit. b) muszą być spełnione łącznie. Stąd też, obok warunków dotyczących samej pomocy, konieczne jest jeszcze, aby podatnik bezpośrednio realizował cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy.
Wyłączenie zwolnienia dotyczy osób nie reprezentujących bezpośrednio podmiotu, któremu pomoc została przyznana. Wprawdzie w niniejszej sprawie podmiotem takim jest Fundacja, czyli jednostka organizacyjna, a nie jej pracownicy, jednakże bez tych pracowników Fundacja nie mogłaby spełniać swojej roli. Zawarcie umów o pracę przesądza o bezpośrednim przyporządkowaniu pracowników do tej jednostki dla realizacji jej celów. - Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: VIII SA/Wa 148/07
Wolą ustawodawcy wynikającą wprost z literalnego brzmienia art. 4 ustawy z dnia 21 listopada 2001r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ( Dz.U. nr 134, poz. 1509), było umożliwienie kontynuowania odliczeń zwiazanych z daną inwestycją rozumianą jako określone przedsięwzięcie budowlane łączące różnego rodzaju wydatki określone w art. 27a ust. 1 pkt 1 ustawy o p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym do końca 2001r. - Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: III SA/Wa 4229/06
Brak jest podstaw prawnych do podziału dokonywanych przez stronę robót budowlano-montażowych na części, jak też zastosowania do poszczególnych części,rożnych stawek podatkowych- wyższej (22%), gdy część oczyszczalni ścieków (infrastruktury towarzyszącej) byłaby wykorzystywana do innych celow niż budownictwo mieszkaniowe, niżej ( 7%), gdy część oczyszczalni ścieków wykorzystywana bylaby do celów mieszkaniowych.
W sytuacji, gdy mamy do czynienia z ulgami podatkowymi należy w sposob ścisły, a nie rozszerzający dokonywać wykładni prawa i to zarówno w sytuacji, gdy jest to korzystne, jak i niekorzystne dla podatnika, bądź budżetu Państwa. W prawie podatkowym obowiązuje prymat wykładni gramatycznej i tylko w wyjątkowych sytuacjach wolno odstąpić od literalnego znaczenia przepisu, gdy wykładnia językowa prowadzi do nieracjonalnych wniosków i pozostaje w oczywistej sprzeczności z celem i zamierzeniem ustawodawcy.
Zamiarem ustawodawcy tworzącego przepis art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a) oraz ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. było zachowanie preferencyjnej stawki na roboty budowlane związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą. Tym samym rolą ustawodawcy, a nie organów podatkowych było precyzyjne ukształtowanie instytucji podatkowej przewidującej swoisty rodzaj zwolnienia podatkowego. Skoro przepis prawa - art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a) oraz ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. został sformułowany w sposób, który pod względem językowym, nie budzi wątpliwości, niedopuszczalne jest. na podstawie rozwiązań systemowych przyjętych w u.p.t.u. nowe kształtowanie warunków, których w nim nie zawarto i to w sposób, który powoduje, iż do głosu dochodzi zasada in dubio pro fisco. Za tak postawioną przez zakład orzekający tezą przemawiają powołane przez stronę w skardze i w postępowaniu podatkowym poglądy prezentowane zarówno w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego (uchwała z 26 kwietnia 1994r., W. 11/93 POP 1995/3/52), jak również Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z 19 września 2001 r., sygn. akt I SA/Łd 48/01, ONSA 2002/4/157). Wynika z nich, iż organy podatkowe nie powinny stosować w państwie prawa zasady in dubio pro fisco, skoro obowiązują w nim zasady demokratycznego państwa prawa (art. 2 Konstytucji RP), ustawowego normowania opodatkowania (art. 84 Konstytucji RP) oraz zasady ogólne prawa podatkowego: prawdy obiektywnej i pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. - Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: VIII SA/Wa 148/07
Wolą ustawodawcy wynikającą wprost z literalnego brzmienia art. 4 ustawy z dnia 21 listopada 2001r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ( Dz.U. nr 134, poz. 1509), było umożliwienie kontynuowania odliczeń zwiazanych z daną inwestycją rozumianą jako określone przedsięwzięcie budowlane łączące różnego rodzaju wydatki określone w art. 27a ust. 1 pkt 1 ustawy o p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym do końca 2001r. - Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: III SA/Wa 4229/06
Brak jest podstaw prawnych do podziału dokonywanych przez stronę robót budowlano-montażowych na części, jak też zastosowania do poszczególnych części,rożnych stawek podatkowych- wyższej (22%), gdy część oczyszczalni ścieków (infrastruktury towarzyszącej) byłaby wykorzystywana do innych celow niż budownictwo mieszkaniowe, niżej ( 7%), gdy część oczyszczalni ścieków wykorzystywana bylaby do celów mieszkaniowych.
W sytuacji, gdy mamy do czynienia z ulgami podatkowymi należy w sposob ścisły, a nie rozszerzający dokonywać wykładni prawa i to zarówno w sytuacji, gdy jest to korzystne, jak i niekorzystne dla podatnika, bądź budżetu Państwa. W prawie podatkowym obowiązuje prymat wykładni gramatycznej i tylko w wyjątkowych sytuacjach wolno odstąpić od literalnego znaczenia przepisu, gdy wykładnia językowa prowadzi do nieracjonalnych wniosków i pozostaje w oczywistej sprzeczności z celem i zamierzeniem ustawodawcy.
Zamiarem ustawodawcy tworzącego przepis art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a) oraz ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. było zachowanie preferencyjnej stawki na roboty budowlane związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą. Tym samym rolą ustawodawcy, a nie organów podatkowych było precyzyjne ukształtowanie instytucji podatkowej przewidującej swoisty rodzaj zwolnienia podatkowego. Skoro przepis prawa - art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a) oraz ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. został sformułowany w sposób, który pod względem językowym, nie budzi wątpliwości, niedopuszczalne jest. na podstawie rozwiązań systemowych przyjętych w u.p.t.u. nowe kształtowanie warunków, których w nim nie zawarto i to w sposób, który powoduje, iż do głosu dochodzi zasada in dubio pro fisco. Za tak postawioną przez zakład orzekający tezą przemawiają powołane przez stronę w skardze i w postępowaniu podatkowym poglądy prezentowane zarówno w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego (uchwała z 26 kwietnia 1994r., W. 11/93 POP 1995/3/52), jak również Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z 19 września 2001 r., sygn. akt I SA/Łd 48/01, ONSA 2002/4/157). Wynika z nich, iż organy podatkowe nie powinny stosować w państwie prawa zasady in dubio pro fisco, skoro obowiązują w nim zasady demokratycznego państwa prawa (art. 2 Konstytucji RP), ustawowego normowania opodatkowania (art. 84 Konstytucji RP) oraz zasady ogólne prawa podatkowego: prawdy obiektywnej i pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. - Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: VIII SA/Wa 148/07
Wolą ustawodawcy wynikającą wprost z literalnego brzmienia art. 4 ustawy z dnia 21 listopada 2001r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ( Dz.U. nr 134, poz. 1509), było umożliwienie kontynuowania odliczeń zwiazanych z daną inwestycją rozumianą jako określone przedsięwzięcie budowlane łączące różnego rodzaju wydatki określone w art. 27a ust. 1 pkt 1 ustawy o p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym do końca 2001r. - Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: III SA/Wa 4172/06
Zakres stosowania instytucji uzupełnienia decyzji administracyjnej został precyzyjnie określony w Ordynacji. Zgodnie z art. 213 § 1 strona może w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do a/ rozstrzygnięcia lub co do prawa odwołania, b/ wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub c/ co do skargi do sądu administracyjnego albo d/ sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Oznacza to, że w treści art. 213 Ordynacji uregulowane zostało naprawianie wad decyzji małej wagi, gdyż naprawianie wad istotnych jest możliwe jedynie w trybie środków zaskarżenia - zwyczajnych i nadzwyczajnych - czy też w ramach kontroli sądowo administracyjnej (zob. podobnie wyrok WSA z 17 czerwca 2004 r. sygn. III SA 708/03, Lex Nr 147331). Założeniem ustanowienia instytucji uzupełnienia decyzji jest to, że dotyczyć może dwóch składników decyzji, tj. rozstrzygnięcia i pouczenia. Uzupełnienie rozstrzygnięcia sprawy ma miejsce wówczas, gdy z powodu błędu w ocenie stanu faktycznego i prawnego sprawy lub niedbalstwa przy sporządzaniu decyzji wydano decyzję częściową, chociaż w ocenie organu ją wydającego miała ona załatwiać sprawę. Niekompletność rozstrzygnięcia sprawy powinna być przy tym widoczna przy zestawieniu go do dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy i zakresu żądań strony .
Sąd zwraca uwagę, że w sprawach interpretacji przy których nie prowadzi się postępowania dowodowego celem dokonania ustaleń faktycznych organ winien odpowiedzieć jedynie na postawione pytanie. Dopiero wówczas gdy organ nie może udzielić odpowiedzi z braku danych istotnych dla interpretowanego przepisu, wzywa stronę w trybie art. 169 § 1 Ordynacji o uzupełnienie wniosku. Powinny być to jednak sytuacje wyjątkowe bowiem celem przepisów było usprawnienie obrotu gospodarczo - finansowego, a zasadą - pytanie z interpretacją -odpowiedź potwierdzająca lub przecząca. Nie może być, tak jak w tej sprawie, że organ podatkowy, zdaniem biegłego, powinien ocenić całokształt jego obowiązków podatkowych i ustalić na przyszłość jego linię postępowania jako biegłego sądowego. Nie dlatego, że akurat ten biegły jest biegłym do spraw podatkowych, ale dlatego że nie mieści się to ramach badanych przepisów. Kolejne pytania podatników, częstokroć alternatywne, pogłębiające pierwotnie stawiane zagadnienia są nowymi wnioskami o interpretację. - Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: III SA/Wa 3990/06
Miarodajnym kryterium zaliczenia określonych robót konserwacyjnych w budownictwie do zakresu stosowania art. 146 ust. l pkt 2 lit. a) ustawy o VAT, miałoby być istnienie ścisłego, czy też bezpośredniego związku z robotami budowlanymi, a dokładnie rzecz biorąc z obiektami budownictwa mieszkaniowego, to w pierwszej kolejności istnienia takiego związku należałoby upatrywać w tych robotach konserwacyjnych, które wpływają na bezpieczeństwo funkcjonowania tych obiektów i których konieczność wykonania wynika z realizacji ustawowych obowiązków. - Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: III SA/Wa 3393/06
W przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez dyrektora izby skarbowej odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym. W myśl natomiast art. 130 § 1 pkt 6 ord. pod. pracownik izby skarbowej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych oraz innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego, w których brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji.
Wydanie decyzji przez pracownika izby skarbowej, który podlega wyłączeniu, stanowi uchybienie procesowe uzasadniające wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 3 ord. pod. W oceni s Sądu przepis ten znajduje także zastosowanie w przypadkach określonych w ar:. 221 ord. pod., a więc wtedy, gdy sprawę w obu instancjach rozpatruje ten s, im organ (por. też uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 paździemika 2002 r., sygn. akt FPS 11/02, ONSA 2003/2/45 oraz wyrok tegoż Sądu z dnia 18 października 2002 r., sygn. akt V SA 2558/00, OPP 2003/4/60).
Skoro niedopuszczalne jest wydanie po terminie postanowienia w przedmiocie interpelacji, to tym samym wadliwe byłoby orzekanie o tym postanowieniu w formie jego zmiany, ponieważ takie orzeczenie stanowiłoby swoistą kontynuację oceny prawnej (chociaż zmienionej) zawartej w wadliwie wprowadzonym do obrotu postanowieniu. Innymi słowy, organ odwoławczy może zmienić postanowienie wydane w przedmiocie interpretacji, tylko wówczas, gdy zostało ono wydane w terminie, a więc postanowienie, które mogło i powinno wywoływać właściwe mu do czasu zmiany skutki prawne. Formułując powyższe Sąd miał na względzie, że zgodnie z art. 14b § 3 ord. pod. w przypadku niewydania przez organ postanowienia w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku o pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego, uznaje się, że organ ten jest związany stanowiskiem podatnika, płatnika lub inkasenta zawartym we wniosku. Przepis { 5 stosuje się odpowiednio. W ocenie Sądu termin. ) którym mowa w art. 14b § 3 ord. pod. może być uznany za zachowany tylko wówczas, gdy przed jego upływem postanowienie w przedmiocie wniosku o interpretację zostanie skutecznie doręczone wnioskodawcy. - Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: III SA/Wa 3456/05
Usługi pośrednictwa przy sprzedaży gier liczbowych i loterii pieniężnych na rzecz T. czy też zakładów wzajemnych nie korzystają ze zwolnienia przedmiotowego i opodatkowane są według stawki 22%. Świadczone są bowiem w ramach dzialalności gospodarczej, która ma za cel systematyczne dążenie do osiągnięcia zysków. - Wyrok pełnego składu TK, sygnatura: P 36/05
Art. 14b § 6 zdanie pierwsze ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, Nr 85, poz. 727, Nr 86, poz. 732 i Nr 143, poz. 1199 oraz z 2006 r. Nr 66, poz. 470 i Nr 104, poz. 708) jest zgodny z art. 10 i art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Ponadto postanawia:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 i ust: 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym(Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417)umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku. - Postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: 1435/PP1/443-96/06/BB
jaki jest zakres i sposob zastosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w przedmiocie obowiązku złożenia korekt i powstania zaległości. - Postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: 1427/ZO/443-10/06
Dlaczego Urząd Skarbowy kwestionuje poprawność podpisywanych przez ustanowionego przez podatnika pełnomocnika, wiedząc iż otrzymał on pisemną interpretację przepisów, w której Izba Skarbowa potwierdziła możliwość podpisywania przez tego pełnomocnika deklaracji podatkowych w imieniu podatnika? Dlaczego Urząd Skarbowy nie stosuje się do interpretacji wydanych przez jednostkę nadrzędną, tym bardziej, że od czasu wydania tej interpretacji stan prawny w niniejszym zakresie nie uległ zmianie? Czy interpretacja przepisów dokonana przez Izbę Skarbową wiąże podległe organy podatkowe?
- Postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: PD-I/423-6/MG/05
Czy w związku ze zmianą interpretacji przez Izbę Skarbową podatnik zobligowany jest do złożenia korekty zeznania CIT-8
- Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: III SA/Wa 1665/05
Zastosowany kurs do przeliczenia waluty obcej wykazanej w fakturze pierwotnej, na złote winien mieć również zastosowanie do przeliczenia kwoty wyrażonych w walucie obcej na fakturach korygujących.
- Postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego, sygnatura: 1472/RPP1/443-485/05/TM
Pytanie podatnika dotyczy prawidłowości stanowiska przedstawionego przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie
- Wyjaśnienie Ministerstwa Finansów, sygnatura: SP1/12/8012-8/31/05/ES
W nawiązaniu do wytycznych Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2004 r. nr SP/8010-5/2240/04/EZ dotyczących zasad udzielania, na podstawie art. 14 - 14d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2005r., pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego, uprzejmie wyjaśniam, co następuje: Uprzejmie przypominam o konieczności bezwzględnego przestrzegania terminu na wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, wynikającego z art. 14b § 3 ustawy - Ordynacja podatkowa. Zwracam przy tym uwagę, że występujące, w szczególnie skomplikowanych sprawach, przypadki konsultacji i zasięgania opinii, co do sposobu rozwiązania problemów będących przedmiotem wniosków o interpretację, nie mogą być przy ... - Wyjaśnienie Ministerstwa Finansów, sygnatura: SP/8010-5/2240/04/EZ
Uprzejmie przypominam Paniom i Panom Dyrektorom, że z dniem 1 stycznia 2005 r. wchodzą w życie znowelizowane przepisy art. 14a-14d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm.) wprowadzone ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808). Przepisy te modyfikują w sposób istotny zasady udzielania przez organy podatkowe interpretacji (w miejsce wcześniejszych informacji) w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach podatników i stanowić będą niewątpliwie źródło dodatkowych, trudnych obowiązków zwłaszcza dla urzędów skarbowych. W związku z powyższym konieczne jest podjęcie niezbędnych, wcześniejszych działań organizacyjnych i mery ... - Wyrok pełnego składu TK, sygnatura: K 4/03
Kwestionowana regulacja art. 14 § 2 ordynacji podatkowej narusza aspekty prawa wyrażone w art. 78 Konstytucji. Nadanie mocy wiążącej abstrakcyjnej interpretacji problemów prawa podatkowego ustalanej przez Ministra Finansów sprawia bowiem, iż gwarancja powtórnego rozpatrzenia sprawy wskutek wniesionego środka zaskarżenia staje się dla strony iluzoryczna i pozorna, samo zaś prawo zaskarżenia nabiera waloru wyłącznie formalnego środka prawnego.
|
|
Start