Istota interpretacji:

Czy podlega zwrotowi część wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym poniesionych przed uzyskaniem pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 21 stycznia 2008r. wnioskodawca złożył wniosek o zwrot części wydatków poniesionych na budowę budynku jednorodzinnego do Urzędu Skarbowego. Urząd Skarbowy odmówił wnioskodawcy wypłaty części wydatków uzasadniając to tym, że nie miał pozwolenia na budowę od początku ponoszenia wydatków, w związku z czym wnioskodawca musiał dokonać korekty wniosku o zwrot części VAT-u.

Jednocześnie wnioskodawca wyjaśnia, że pozwolenie na budowę zostało wydane w 2004r. na ojca, ponieważ miasto nie miało planu zagospodarowania przestrzennego i nie można było dokonać podziału nieruchomości, wobec czego postanowił wystąpić do Urzędu Miasta o wydanie pozwolenia na budowę na ojca. Wnioskodawca nadmienia również, iż wszelkie wydatki ponoszone na ww. budowę były dokonywane przez niego z jego rachunku bankowego. Wszystkie faktury zakupu materiałów są wystawiane na wnioskodawcę. Wiele materiałów kupował wcześniej i gromadził, aby w momencie kiedy otrzyma pozwolenie na siebie (cesja pozwolenia na budowę w kwietniu 2007r.) prace mocno posunęły się do przodu. Materiały wnioskodawca gromadził wcześniej aby w 2007r. zakończyć budowę. Budowę zakończył pod koniec 2007r.

Budowa budynku od początku prowadzona była systemem gospodarczym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Jakie są przyczyny odmówienia wypłaty części zwrotu VAT za materiały budowlane...
2. Jaki przepis zabraniał gromadzenia materiałów budowlanych przed dokonaniem cesji pozwolenia z ojca na wnioskodawcę...
3. Jakie przepisy pozbawiają wypłaty części zwrotu VAT za materiały budowlane...
4. Czy należy się zwrot części VAT za materiały budowlane...
   
   

Zdaniem wnioskodawcy, zgodnie z ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym warunkiem istotnym uprawniającym do zwrotu części VAT jest posiadanie pozwolenia na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą prawo budowlane wymagane jest takie pozwolenie. Z przepisów powołanej ustawy nie wynika, w którym momencie osoba ubiegająca się o wyżej wymieniony zwrot powinna dysponować pozwoleniem na budowę. Żaden przepis nie zabrania też dokonywania zakupu materiałów przed uzyskaniem takiego pozwolenia. Jedynie przepis art. 5 ust. 5 pkt 1 wymienionej wcześniej ustawy wskazuje, że do wniosku o zwrot części VAT należy załączyć kopię pozwolenia na budowę, co z tego wynika, iż pozwoleniem na budowę należy dysponować w momencie ubiegania się o zwrot.

Według wnioskodawcy w momencie składania wniosku pozwolenie posiadał. Uważa, że zwrot ten mu przysługuje, a Urząd Skarbowy proponując złożenie korekty pozbawił go wypłaty części środków pieniężnych, które mu przysługują.

Wnioskodawca uważa również, iż miał prawo do zakupu materiałów przed uzyskaniem pozwolenia na siebie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 177, poz. 1468 ze zm.) osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z budową budynku mieszkalnego.

Jak wynika z art. 2 pkt 1 ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym - rozumie się przez to budynek lub jego część, służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, oraz związane z nimi urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania tego budynku lub jego części zgodnie z ich przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków.

Przepis art. 3 ust. 3 ww. ustawy stanowi, iż zwrot, o którym mowa w ust. 1, dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004r. są opodatkowane podatkiem VAT.

Z treści art. 3 ust. 4 tej ustawy wynika, iż dokumentem stanowiącym podstawę do obliczenia kwoty zwrotu części wydatków, o których mowa w ust. 1, jest faktura wystawiona dla osoby fizycznej.

Zgodnie z art. 3 ust. 5 pkt 1 ww. ustawy kwota zwrotu, o której mowa w ust. 4, jest równa, z zastrzeżeniem ust. 6, 68,18% kwoty podatku VAT wynikającej z faktur, nie więcej jednak niż 12,295% kwoty stanowiącej iloczyn 70 m#178; powierzchni użytkowej i ceny 1 m#178; powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, przyjmowanej na potrzeby obliczenia premii gwarancyjnej od wkładów oszczędnościowych na książeczkach mieszkaniowych, ostatnio ogłoszonej przed kwartałem złożenia wniosku o dokonanie zwrotu, w przypadku inwestycji związanych z wydatkami, o których mowa w ust. 1, wymagających pozwolenia na budowę. Limity kwoty zwrotu obliczone zgodnie z zasadami określonymi w ust. 5 i 6 dotyczą okresów pięcioletnich liczonych od daty złożenia pierwszego wniosku, o którym mowa w art. 5 ust. 1 (art. 3 ust. 6a).

Kwota zwrotu obliczona zgodnie z zasadami określonymi w ust. 5-6a dotyczy sumy wszystkich wydatków udokumentowanych w sposób określony w ust. 2 i podlega zaokrągleniu do pełnych złotych (art. 3 ust. 7).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. ustawy prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje, pod warunkiem że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Przepis art. 4 ust. 2 ww. ustawy stanowi, iż prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje, pod warunkiem że osoba fizyczna posiada:

1. prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016, ze zm.) albo tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w przypadku inwestycji określonej w art. 3 ust. 1 pkt 3;
2. pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane wymagane jest takie pozwolenie.

Z treści art. 5 ust. 1 ww. ustawy wynika, iż zwrot, o którym mowa w art. 3 ust. 1, dokonywany jest na wniosek osoby fizycznej złożony w urzędzie skarbowym, natomiast z jego ust. 3 wynika, że wniosek, o którym mowa w ust. 1, może być składany nie częściej niż raz w roku.

Zgodnie z art. 5 ust. 4 ww. ustawy wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać co najmniej:

1. imię i nazwisko, numer NIP albo numer PESEL w przypadku gdy osoba fizyczna nie posiada numeru NIP, a w przypadku gdy osobie fizycznej składającej wniosek nie nadano żadnego z tych numerów - rodzaj i numer dokumentu tożsamości tej osoby, w tym również wystawionego w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska, adres zamieszkania osoby fizycznej, a w przypadku małżonków - obojga małżonków;
2. wskazanie właściwego urzędu skarbowego, do którego kierowany jest wniosek;
3. rodzaj poniesionych wydatków, zgodnie z art. 3 ust. 1;
4. rok rozpoczęcia inwestycji;
5. wykaz faktur oraz wartość poniesionych wydatków na cele, o których mowa w art. 3 ust. 1;
6. kwotę zwrotu, obliczoną zgodnie z art. 3 ust. 5-7;
7. oświadczenie o zakresie przeprowadzonego remontu, jeżeli roboty te nie wymagają pozwolenia na budowę;
8. wskazanie sposobu wypłaty kwoty zwrotu; jeżeli wypłata ma nastąpić na rachunek bankowy - wskazanie numeru rachunku osoby fizycznej składającej wniosek, a w przypadku wspólnego wniosku małżonków - numeru rachunku obojga lub jednego z nich, na który ma być dokonany zwrot;
9. podpis osoby fizycznej ubiegającej się o zwrot wydatków, a w przypadku małżonków - podpisy obojga małżonków bez względu na sposób złożenia wniosku: wspólnie z małżonkiem albo odrębnie przez każdego z małżonków.
   
   

W myśl art. 5 ust. 5 ustawy do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy załączyć kopię:

1. pozwolenia na budowę albo - w przypadku remontu, o którym mowa w ust. 4 pkt 7 - dokumentu potwierdzającego tytuł prawny osoby fizycznej do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego;
2. faktur dokumentujących poniesione wydatki, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 w sprawie zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, urząd skarbowy wydaje decyzję, w której określa kwotę zwrotu, z zastrzeżeniem ust. 3.

Decyzję, o której mowa w ust. 1, urząd skarbowy wydaje w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku (art. 6 ust. 2).

Jeżeli prawidłowość złożonego przez osobę fizyczną wniosku, o którym mowa w art. 5 ust. 1, nie budzi wątpliwości, urząd skarbowy dokonuje zwrotu kwoty wykazanej we wniosku bez wydania decyzji (art. 6 ust. 3 ustawy).

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy kwota zwrotu podlega wypłaceniu w przypadku określonym:

1. w ust. 2 - w terminie 25 dni od dnia doręczenia decyzji;
2. w ust. 3 - w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku.
   
   

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż pozwolenie na budowę domu mieszkalnego wystawione zostało w 2004r. na ojca wnioskodawcy, w 2007r. pozwolenie na budowę tego budynku uzyskał wnioskodawca (cesja pozwolenia). Przed uzyskaniem pozwolenia na budowę (cesja pozwolenia) wnioskodawca ponosił wydatki na zakup materiałów budowlanych, które udokumentowane są fakturami VAT wystawionymi na jego nazwisko. Wnioskodawca złożył w styczniu 2008r. wniosek o zwrot niektórych wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż wnioskodawca poniósł wydatki na cel wskazany w art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, tj. budowę budynku mieszkalnego, w dacie złożenia wniosku dysponował pozwoleniem, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy oraz dowodami poniesienia wydatków spełniającymi wymogi art. 3 ust. 3 i ust. 4 tej ustawy, zatem ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z budową budynku mieszkalnego, bowiem wypełnił wszystkie warunki przewidziane ww. ustawą.

Zauważyć bowiem należy, iż ustawodawca nie uzależnia prawa do zwrotu niektórych wydatków związanych z budową budynku mieszkalnego od tego czy zakup materiałów budowlanych nastąpił przed czy po uzyskaniu pozwolenia na budowę.

Biorąc powyższe pod uwagę stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe.

Odnosząc się do natomiast do pozostałych zagadnień zawartych we wniosku, stwierdzić należy iż zgodnie z art. 13 § 1 Ordynacji podatkowej organem podatkowym, stosownie do swojej właściwości, jest:

1. naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego, wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa - jako organ pierwszej instancji;
2. dyrektor izby skarbowej, dyrektor izby celnej - jako:
   a. organ odwoławczy odpowiednio od decyzji naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celnego,
   b. organ pierwszej instancji, na podstawie odrębnych przepisów,
   c. organ odwoławczy od decyzji wydanej przez ten organ w pierwszej instancji;
3. samorządowe kolegium odwoławcze - jako organ odwoławczy od decyzji wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty albo marszałka województwa.

Z treści § 2 ww. artykułu Ordynacji podatkowej wynika, iż Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest organem podatkowym - jako:

1. organ pierwszej instancji w sprawach stwierdzenia nieważności decyzji, wznowienia postępowania, zmiany lub uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej wygaśnięcia - z urzędu;
2. organ odwoławczy od decyzji wydanych w sprawach, o których mowa w pkt 1;
3. organ właściwy w sprawach porozumień dotyczących ustalenia cen transakcyjnych;
4. organ właściwy w sprawach interpretacji przepisów prawa podatkowego,
5. organ właściwy w sprawach informacji przekazywanych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe o założonych i zlikwidowanych rachunkach bankowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Organami podatkowymi wyższego stopnia są organy odwoławcze (art. 13 § 3 Ordynacji podatkowej).

Biorąc pod uwagę treść art. 13 § 1 pkt 1 i § 2 pkt 4 ww. przepisów Ordynacji podatkowej należy stwierdzić, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego jest odrębnym organem podatkowym od działającego w imieniu Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach. Zatem Dyrektor Izby Skarbowej nie może ingerować w działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Zgodnie z art. 14b § 1 ww. Ordynacji podatkowej Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Dlatego w przedmiotowym przypadku tut. organ podatkowy na pisemny wniosek wnioskodawcy z dnia 14 października 2008r. zobligowany jest do wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego w jego (wnioskodawcy) indywidualnej sprawie. Ponadto należy zauważyć, iż Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego.

Nadmienić należy, iż w przypadku, gdy Naczelnik Urzędu Skarbowego prowadzi postępowanie podatkowe, które kończy się wydaniem decyzji określającej lub ustalającej wysokość zobowiązania, wówczas podatnikowi przysługuje odpowiedni środek odwoławczy, tj. odwołanie do organu drugiej instancji, którą jest właściwy Dyrektor Izby Skarbowej (art. 220 Ordynacji podatkowej).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku wnioskodawca dołączył plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.