Istota interpretacji:

zwrot osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawiony następujący stan faktyczny:

W lutym 2008 r. Wnioskodawca dokonał odbioru mieszkania zakupionego od dewelopera. W maju 2009 r. Wnioskodawca wraz z małżonką złożył wniosek o zwrot VAT za materiały budowlane związane z pracami remontowymi (modernizacja, wykonanie nowych elementów, zgodnie z wykazem materiałów, odnośnie których przysługuje zwrot oraz w zakresie przysługującego limitu kwotowego) w tymże mieszkaniu. Zgonie z ustawą z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. z dnia 15 września 2005).

Następnie, w lipcu 2009 r. (po około półtora roku od dokonania odbioru lokalu) małżonkowie podjęli decyzję o przeznaczeniu tego mieszkania na wynajem, w dniu 12.07.2009 r. podpisali umowę dzierżawy.

Wnioskodawca złożył także w Urzędzie Skarbowym oświadczenie na rok 2009 dla osiągających przychody z tytułu umowy najmu oraz umów o podobnym charakterze, wybrał ryczałt od przychodów ewidencjonowany jako formę opodatkowania. Do chwili obecnej (16.09.2009 r.) nie osiągnął jeszcze pierwszego przychodu z tytułu zawartej umowy dzierżawy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy z uwagi na podjęcie decyzji o przeznaczeniu mieszkania na wynajem i w konsekwencji podpisanie umowy dzierżawy, jesteśmy obecnie zobowiązani do wycofania wniosku o zwrot VAT za materiały budowlane związane z wcześniejszymi pracami remontowymi w tym mieszkaniu...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wnioskodawca uważa, iż wynajem mieszkania nie przekreśla prawa do zwrotu VAT za materiały budowlane użyte w pracach remontowych z uwagi na to, że wynajem mieszkania nie zmienia faktu, że mieszkanie jest wciąż własnością Wnioskodawcy, przez co podlega ustawie o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 roku o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 177, poz. 1468 oraz Dz. U. z 2007 r. Nr 23, poz.138 i Nr 192, poz.1382) reguluje zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ww. ustawy przez pojęcie budynku mieszkalnego rozumie się budynek lub jego część, służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, oraz związane z nimi urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania tego budynku lub jego części zgodnie z ich przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków.

Jak stanowi art. 3 ust. 1 ww. ustawy osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z:

1. budową budynku mieszkalnego;
2. nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach;
3. remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.
   
   

Zwrot dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w okresie od dnia 01 maja 2004 r., które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 01 maja 2004 r. są opodatkowane 22% podatkiem VAT. Ponadto zwrot dotyczy jedynie wydatków udokumentowanych fakturami VAT w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), wystawionymi od dnia 01 maja 2004 r.

Zgodnie z art. 2 pkt 5 ww. ustawy, przez remont budynku lub lokalu mieszkalnego – rozumie się wykonanie robót określonych w załączniku do ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym. Zatem, ustawa zawiera własną definicję pojęcia remontu, to oznacza że remontem (w rozumieniu ustawy) będą wszelkie te prace, które zostały zaliczone do remontu, bez względu na to, czy prace te odbywają się w lokalu nowym, czy też już wcześniej używanym. Niekiedy więc prace o charakterze wykończeniowym są remontem w rozumieniu ustawy. Remontem jest bowiem wykonanie określonych prac, niezależnie od tego czy przywracają one stan poprzedni, czy też tworzą zupełnie nową jakość.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca poniósł koszty "wykończenia mieszkania" i "postanowił je wynajmować". Zatem w myśl wyżej cytowanego art. 3 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 2 pkt 5, prace wykonane przez Wnioskodawcę należy traktować jako remont.

Jednak decydujące znaczenie dla możliwości skorzystania ze zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez osoby fizyczne ma kwalifikacja danego lokalu jako lokalu mieszkalnego – ma on służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.

Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z najmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cele mieszkaniowe, tego rodzaju czynności korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, stosownie do załącznika Nr 4 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.)

W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

O prawie do odliczenia podatku naliczonego decyduje bowiem to w jakim charakterze osoba fizyczna dokonywała zakupów danych materiałów budowlanych, w jakim celu i na jakie potrzeby. Podkreślić należy, że nie ma znaczenia, to czy dana osoba fizyczna, mającą dochodzić zwrotu wydatków w ogóle jest podatnikiem VAT, lecz czy określoną inwestycję, uprawniającą do zwrotu realizuje prywatnie, czy też jako podatnik VAT.

Znaczenie w przedstawionym stanie faktycznym ma to, iż przedmiotowa nieruchomość została zakupiona w celu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych.

Reasumując, mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny należy wskazać, że w momencie wykańczania, tj. w okresie od lutego 2008 r. do lipca 2009 r. Wnioskodawca nie świadczył usług najmu, a zatem nie był podatnikiem podatku od towarów i usług. Wobec powyższego negatywna przesłanka zawarta w art. 4 ust. 1 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym nie znajduje zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawca może ubiegać się o zwrot różnicy VAT od niektórych materiałów budowlanych i nie jest zobowiązany do wycofania złożonego wniosku (VZM -1) o zwrot VAT za materiały budowlane związane z wcześniejszymi pracami remontowymi w przedmiotowym mieszkaniu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.