Istota interpretacji:

Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do zwrotu części podatku VAT od niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w sytuacji, gdy na dzień złożenia wniosku Wnioskodawca nie jest już właścicielem rozpoczętej budowy?

Wnioskodawca w latach 2007-2008 rozpoczął budowę domu mieszkalnego, na którą poniósł wydatki udokumentowane fakturami VAT. W sierpniu 2008 r. Wnioskodawca sprzedał dom przed zakończeniem jego budowy. Wnioskodawca zamierza złożyć wniosek o zwrot części wydatków zgodnie z brzmieniem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

W związku z powyższym, Wnioskodawca zwrócił się z pytaniem:

czy będzie mu przysługiwało prawo do zwrotu części wydatków w sytuacji, gdy na dzień złożenia wniosku nie jest już właścicielem rozpoczętej budowy...

Zdaniem Wnioskodawcy, takie prawo będzie mu przysługiwało. Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym nie określa bowiem terminu wystąpienia z wnioskiem o zwrot części wydatków; w chwili kiedy Wnioskodawca ponosił wydatki był w posiadaniu aktualnego pozwolenia na budowę, którego druk fizycznie posiada do dnia dzisiejszego — decyzją zostało przeniesione ono po sprzedaży na nowych właścicieli nieruchomości.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz przepisów ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał, iż ocena prawna przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, jest nieprawidłowa.

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, w wyniku dokonanej przez Wnioskodawcę sprzedaży domu w sierpniu 2008 r. został zmieniony inwestor budowlany z Wnioskodawcy na nowych nabywców nieruchomości. W konsekwencji, w dniu złożenia wniosku Wnioskodawca nie będzie posiadał aktualnego pozwolenia na budowę wystawionego na swoje nazwisko. Tym samym nie będzie spełniał warunku, o którym mowa w art. 4 ust. 2 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

Dodatkowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie zauważył, iż prawo do ubiegania się o zwrot części wydatków w związku z zakupem niektórych materiałów budowlanych, na które po dniu 30 kwietnia 2004 r. wzrosła stawka podatku VAT z 7% na 22% przysługiwało Wnioskodawcy do dnia sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do zwrotu z budżetu państwa części wydatków z faktur zakupu materiałów budowlanych, albowiem przeniósł on ciężar ekonomiczny podatku na nabywcę nieruchomości bowiem w cenie sprzedaży mieszczą się wszystkie poniesione wydatki. Ponadto w przypadku sprzedaży inwestycji mieszkaniowej nie jest realizowany konstytucyjny cel ustawy - pomoc państwa w zaspakajaniu potrzeb mieszkaniowych obywateli (art. 75 Konstytucji RP).

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Minister Finansów zważa co następuje.

Zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części reguluje ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, zwana dalej "ustawą".

Stosownie do postanowień art. 3 ust. 1-4 ustawy, osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z:

1. budową budynku mieszkalnego;
2. nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach;
3. remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego

jeżeli zwrot części wydatków dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, na które po 30 kwietnia 2004 r. wzrosła stawka podatku VAT z 7% na 22%, udokumentowanych fakturami w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług wystawionymi dla osoby fizycznej od dnia 1 maja 2004 r.

Jednocześnie, jak stanowi art. 4 ust. 2 ustawy, prawo do zwrotu części wydatków przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna posiada:

1. prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, z późn. zm.) albo tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w przypadku inwestycji polegającej na remoncie budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego,
2. pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane wymagane jest takie pozwolenie.

Kopię pozwolenia na budowę, albo w przypadku remontu, który nie wymaga pozwolenia na budowę - kopię dokumentu potwierdzającego tytuł prawny osoby fizycznej do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, osoba fizyczna jest zobowiązana dołączyć do wniosku, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy. Co istotne, wniosek ten może być złożony w dowolnym czasie, nie częściej jednak niż raz w roku (art. 5 ust. 3 ustawy).

W świetle powyższego, bez znaczenia dla prawa do ubiegania się o częściowy zwrot wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych pozostaje okoliczność ewentualnego zbycia budowanego budynku mieszkalnego, czy remontowanego mieszkania. Ważne jest natomiast, aby w czasie realizacji inwestycji mieszkaniowej, i co istotne bez względu na chronologię zdarzeń, osoba fizyczna posiadała prawo do dysponowania nieruchomością lub tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1, oraz pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane wymagane jest takie pozwolenie.

Zatem do otrzymania zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych osoba fizyczna będzie uprawniona także w sytuacji, gdy przed złożeniem wniosku zbyła nieruchomość, z którą związane było posiadane przez nią – w którymkolwiek momencie realizacji inwestycji wymienionej w art. 3 ust. 1 pkt 1-3 – prawo, tytuł lub pozwolenie, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy.

W świetle powyższego, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 czerwca 2009 r. Nr IPPB2/415-269/09-2/AK, jest nieprawidłowa.

Niniejsza interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania zmienianej interpretacji indywidualnej, tj. w dniu 29 czerwca 2009 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.