Odpowiadając na pismo z dnia 20 kwietnia 2005 r., znak: (...) w sprawie interpretacji przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych - Ministerstwo Finansów uprzejmie wyjaśnia:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) zwalnia się z podatku od nieruchomości budynki i budowle nowo wybudowane bądź zmodernizowane, oddane do użytkowania, wykorzystywane przez grupę producentów rolnych na działalność statutową, po uzyskaniu wpisu do rejestru grup - w okresie 5 lat od dnia uzyskania wpisu grupy do rejestru.

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie definiuje pojęcia "zmodernizowane", wymienionego w powołanym przepisie. Wyjaśnienia tego pojęcia należy zatem szukać w innych aktach prawnych lub ustalić ich znaczenie potoczne.

Aktem prawnym normującym zagadnienia związane z projektowaniem, budową, utrzymaniem i rozbiórką obiektów budowlanych jest ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Zgodnie z art. 3 pkt 8 ww. ustawy pojęcie remont oznacza wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Natomiast przez modernizację rozumie się trwałe unowocześnienie (uwspółcześnienie) budynku lub obiektu (Mały słownik języka polskiego PWN, wydanie XII 1995 r.). Należy zatem odróżnić modernizację od remontu budynku.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że zwolnienie z art. 7 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych przysługuje, jeżeli budynek został zmodernizowany. Remont budynku nie jest przesłanką umożliwiającą skorzystanie ze zwolnienia z podatku od nieruchomości.

Ponadto, zgodnie z art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60), w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Jeżeli zatem organ podatkowy ma wątpliwości, może na podstawie art. 198 § 1 powołanej wyżej ustawy przeprowadzić oględziny, a jeżeli w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, zgodnie z art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy może powołać biegłego lub biegłych w celu wydania opinii.