Pytanie:

Dotyczy udzielenia interpretacji przepisów prawa podatkowego co do zasadności opodatkowania podatkiem od nieruchomości udziałów w działkach położonych w mieście, stanowiących drogi dojazdowe wewnętrzne.

postanawiam

uznać, że w odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, stanowisko dotyczące zastosowania przepisów podatkowych, nie jest właściwe w obowiązującym stanie prawnym.

W dniu 1 lutego 2006 r. do Urzędu Miejskiego w Olecku złożył Pan wniosek o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego co do zasadności opodatkowania podatkiem od nieruchomości udziałów w działkach położonych w O., stanowiących drogi dojazdowe wewnętrzne. Podatnik posiada udziały w działkach o numerach ewidencyjnych stanowiących drogi dojazdowe wewnętrzne do nieruchomości zabudowanych i pozostałych działek gruntowych niezabudowanych położonych w O.

2. Stanowisko podatnika w sprawie:

Zdaniem podatnika, w opisanym przypadku grunty stanowiące działki, będące drogami dojazdowymi wewnętrznymi, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na mocy art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (1) (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 z późn. zm.).

3. Ocena prawna stanowiska podatnika:

Z dniem 9 grudnia 2003 r. wszedł w życie w nowym brzmieniu przepis art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, wprowadzony ustawą z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 200, poz. 1953). Zgodnie z przytoczonym przepisem art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają również pasy drogowe wraz z drogami oraz obiektami budowlanymi związanymi z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu. Należy podkreślić, że zgodnie z doktryną i orzecznictwem prawa podatkowego przepisy dotyczące ulg i zwolnień powinny być interpretowane ściśle. Powyższe oznacza, iż z zakresu obowiązku podatkowego mogą być wyłączone tylko te przedmioty opodatkowania, które zostały określone w obowiązujących przepisach prawa. Nie można tego rodzaju regulacji traktować rozszerzająco, w oderwaniu od wykładni funkcjonalnej i celowościowej przepisów podatkowych.

Przepisy ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych nie zawierają definicji pasa drogowego, drogi czy obiektu budowlanego związanego z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu. Nie definiują tych pojęć także ogólne przepisy prawa podatkowego. Dlatego też, zgodnie z systematyką prawa, znaczenia pojęć które nie zostały zdefiniowane w ustawie podatkowej, należy szukać w innych aktach prawnych rangi ustawowej.

Definicje "pasa drogowego" oraz "drogi" zostały określone w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 z późn. zm.).
Zgodnie z art. 4 pkt 1 i pkt 2 cytowanej ustawy pasem drogowym jest wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego nawierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą, natomiast droga to budowla wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami, stanowiąca całość techniczno-użytkową, przeznaczoną do prowadzenie ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie drogowym.

Z powyższego wynika, ze użyte w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych sformułowania tzn. "pasy drogowe wraz z drogami oraz obiektami budowlanymi związanymi z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu" - odnoszą się do pojęć zawartych w ustawie o drogach publicznych.

Zgodnie z art. 1 ustawy o drogach publicznych - drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych. Stosownie do art. 2 ust. 1 powołanej ustawy, drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na drogi krajowe, wojewódzkie, powiatowe i gminne.

Przepis art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych stanowi, że ze względów funkcjonalno-technicznych drogi publiczne dzielą się na klasy określone w warunkach technicznych, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, z późn. zm.), jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430) przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, wykonywaniu dróg publicznych i związanych z nimi urządzeń budowlanych, a także ich odbudowie, rozbudowie, przebudowie oraz przy remontach objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę.

Wprowadzenie określeń "pasy drogowe wraz z drogami oraz obiektami budowlanymi związanymi z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu" jest właściwe dla drogi publicznej, ponieważ drogi inne niż publiczne nie wymagają posiadania infrastruktury związanej z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą tego ruchu. Należy również zauważyć, że zgodnie z § 3 pkt 1 przytaczanego rozporządzenia, ilekroć w ww. rozporządzeniu jest mowa o drodze rozumie się przez to drogę publiczną.

Reasumując, drogi niezaliczone do jednej z powyższych kategorii dróg nie stanowią dróg publicznych i nie podlegają wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Powyższe potwierdza również stanowisko zajęte przez Ministerstwo Finansów w piśmie Dyrektora Departamentu Podatków Lokalnych i Katastru z dnia 19 kwietnia 2004 r. nr LK-2273/LP/02/PP w sprawie zakresu wyłączenia z opodatkowania podatkiem od nieruchomości infrastruktury drogowej.

4. Stanowisko organu podatkowego:

Skoro grunty stanowiące działki położone w O., będące drogami dojazdowymi wewnętrznymi stosownie do art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych oraz przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych nie spełniają przesłanek ustawowych w zakresie dróg publicznych, nie można więc uznać, iż podlegają wyłączeniu z podatku od nieruchomości z mocy art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.

Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji.

Pouczenie:

Na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie, za moim pośrednictwem w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia.

(1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich:

• dyrektywy 92/106/EWG z dnia 7 grudnia 1992 r. w sprawie ustanowienia wspólnych zasad dla niektórych typów transportu kombinowanego towarów miedzy państwami członkowskimi (Dz. Urz. WE L 368 z 17.12.1992),
• dyrektywy 1999/62/WE z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie pobierania opłat za użytkowanie niektórych typów infrastruktury przez pojazdyciężarowe (Dz. Urz. WE L 187 z 20.07.1999).
  Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ? wydanie specjalne.