Pytanie:
Jak opodatkować podatkiem od nieruchomości budynki, będące własnością uzdrowiska?
POSTANOWIENIE Na podstawie art. 14a i 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 24.03.2006 r. o interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego złożonego przez spółkę akcyjną "..." Burmistrz Krynicy Zdroju postanawiaudzielić następującej interpretacji co do zakresu stosowania przepisów prawa podatkowego.
W przedstawionych w pytaniu sytuacjach stanowisko podatnika jest nieprawidłowe, wszystkie wymienione we wniosku powierzchnie budynków powinny być opodatkowane stawkami wymienionymi w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnychl (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.). UZASADNIENIE Spółka "..." S.A. we wniosku o interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego przedstawiła następującą sytuację faktyczną:
1. Podatnik jest właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem ... który jest wykorzystywany jako ogólnodostępne urządzenie lecznictwa uzdrowiskowego służące kuracją pitnymi wodami mineralnymi. W ... wydaje się kuracjuszą wodę, a jej część nie zajęta na działalność handlową i usługową służy kuracjuszą do wypoczynku.
2. Podatnik jest właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem ... w którym znajduje się pomieszczenie służące przygotowywaniu borowiny dla potrzeb świadczeń leczniczych - "zabiegów borowinowych", w chwili obecnej pomieszczenie to nie jest wykorzystywane ale nigdy nie zmieniło swojej funkcji.
3. Podatnik jest właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem .... W budynku tym znajduje się stołówka służąca wyłącznie obsłudze pacjentów oddziału rehabilitacyjnego prowadzonego przez podatnika niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej.
Podatnik stoi na stanowisku że wszystkie opisane wyżej powierzchnie budynków powinny być opodatkowane wg stawek właściwych dla powierzchni zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych, wynikających z art. 5 ust 1 pkt 2 lit. d) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnychl (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.). Art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnychl (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) umożliwia opodatkowanie podatkiem od nieruchomości budynków lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych preferencyjną stawką podatkową. Przyjmując literalne brzmienie tego przepisu należy uznać, że za pomieszczenia zajęte na prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych należy przede wszystkim uważać pomieszczenia wykorzystywane faktycznie do udzielania świadczeń zdrowotnych, nie zaś pomieszczenia tzw. "pomocnicze". Nie wystarczy więc okoliczność, że budynek, lub jego część, jest "związany z udzielaniem świadczeń zdrowotnych", ponieważ znajduje się w posiadaniu podmiotu, który może świadczyć tego typu usługi np. zakładu opieki zdrowotnej.
Istotne znaczenie dla prawidłowego rozumienia zapisów w/w artykułu ma ustalenie znaczenia pojęcia "świadczenia zdrowotne", niestety ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie zawiera definicji legalnej tego pojęcia jak również nie wskazuje w jaki sposób należy je rozumieć odsyłając do innych ustaw. Pewne wskazówki na ten temat można natomiast znaleźć w pismach Ministerstwa Finansów, otóż pojęcie "świadczenie zdrowotne", o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d) uopol, należy według ministerstwa definiować z uwzględnieniem przepisów ustawy z 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408 ze zm.). Zgodnie z art. 3 i art. 4 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania są działalnością w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych. Świadczenia zdrowotne mogą być udzielane m.in. przez osoby fizyczne wykonujące zawód medyczny lub przez grupową praktykę pielęgniarek.
W piśmie z 11 lipca 2003 r. (sygn. LK-1617/LP/03/MS) Ministerstwo Finansów wyraziło pogląd, że stawka preferencyjna dotyczy także budynków i ich części niezajętych bezpośrednio na udzielanie świadczeń zdrowotnych, ale niezbędnych do właściwego funkcjonowania szpitala. Należy jednak zauważyć, iż Ministerstwo Finansów sprawuje jedynie ogólny nadzór w sprawach podatkowych nie jest więc organem właściwym do rozstrzygania konkretnej, jednostkowej sprawy, inaczej mówiąc wyjaśnienia ministerstwa nie są źródłem prawa.
W celu wyjaśnienia zapisów art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d) uopol tut. organ podatkowy w październiku 2005 r. wystąpił do Ministerstwa Finansów z prośbą o wyjaśnienie czy powierzchnie zajęte na wynajmowane pokoje, stołówki, kuchnie, sale wypoczynkowe itp. powinny być opodatkowane preferencyjnymi stawkami podatkowymi, ministerstwo odpowiedziało w następujący sposób:
"W kwestii opodatkowania budynków lub ich części w ośrodkach sanatoryjnych, sanatoryjno - wypoczynkowych oraz rehabilitacyjno -wypoczynkowych, które nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych np. wynajem pokoi noclegowych, należy podkreślić, że nie jest to udzielanie świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz 408 ze zm.). Często bowiem działalność ta ma charakter czysto komercyjny, polegający na wynajmowaniu pokoi w ośrodku osobą niekorzystającym ze świadczeń zdrowotnych, np. turystą. W piśmie z dnia 18 czerwca 2003 r., znak: PR-023-AK-183/03 Ministerstwo Zdrowia potwierdziło stanowisko Ministerstwa Finansów w tej kwestii. Zatem, pomieszczenia zajęte na pokoje noclegowe w sanatoriach, ośrodkach wypoczynkowo¬sanatoryjnych i im podobnych powinny podlegać opodatkowaniu stawką dla budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, określoną w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy o podatkach i opiatach lokalnych, gdyź nie są zajęte na udzielanie świadczeń zdrowotnych."
Ponadto Ministerstwo wyjaśniło iż wprowadzenie preferencyjnej stawki podatku dla przedmiotów opodatkowania zajętych na działalność gospodarczą w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych nastąpiło w drodze uzgodnień międzyresortowych na wniosek Ministra Zdrowia ze względu na konieczność poprawy sytuacji finansowej znacznie zadłużonych zakładów opieki zdrowotnej i świadczonych przez nie usług medycznych oraz zwiększenie skuteczności wykonywania przez Państwo obowiązku wynikającego z art. 68 Konstytucji, który zapewnia obywatelom prawo do ochrony zdrowia.
W ocenie tut. organu podatkowego wszystkie wymienione we wniosku o interpretacje co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego powierzchnie budynków nie służą udzielaniu świadczeń zdrowotnych ponieważ nie są w nich prowadzone działania niezbędne dla ratowania czy poprawy zdrowia przez osoby które nabyły kwalifikacje do udzielania takich świadczeń, potwierdzone odpowiednimi dokumentami. Pomieszczenia te nie są też niezbędne do prawidłowego funkcjonowania zakładu opieki zdrowotnej. Aby można było zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania, budynek lub jego część muszą być wykorzystywane (zajęte) do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych. Niższa stawka nie dotyczy budynków czy ich części, które są wprawdzie w posiadaniu jednostek czy osób wykonujących zawody medyczne, ale na świadczenia zdrowotne nie są wykorzystywane. Grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą powinny być opodatkowane stawkami właściwymi dla działalności gospodarczej jako związane z działalnością gospodarczą. Biorąc pod uwagę powyższe orzeczono jak w sentencji.
Pouczenie:
Powyższa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia i nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta. Jeżeli jednak podatnik, płatnik lub inkasent zastosowali się do tej interpretacji, organ nie może wydać decyzji określającej lub ustalającej ich zobowiązanie podatkowe bez zmiany albo uchylenia postanowienia, jeżeli taka decyzja byłaby niezgodna z interpretacją zawartą w tym postanowieniu. Interpretacja jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji.
Na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowyrn Sączu za pośrednictwem Burmistrza Krynicy-Zdroju w terminie 7 dni licząc od dnia otrzymania niniejszego postanowienia. W przypadku wniesienia zażalenia należy uiścić opłatę skarbową w formie znaków opłaty skarbowej, gotówką lub bezgotówkowo (5 zł za zażalenie, 50 gr za każdy załącznik).
