Pytanie:

Czy do mieszkania, które nie straciło swojego mieszkalnego charakteru, wykorzystywanego również w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą powinny być zastosowane stawki podatku od nieruchomości dla budynku mieszkalnego - zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 12.01.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych ?

Na podstawie art. 14 a § 1, § 3 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.)po rozpatrzeniu wniosku z dnia 30.06.2007 r. o wydanie pisemnej interpretacji w zakresie stosowania art. 5 ust. 1 pkt 2 lit.a) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.) do naliczenia podatku od nieruchomości, postanowieniem Nr III RF 31100/1/02/07 z dnia 03.08.2007 r. Prezydent Miasta uznaje w odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, stanowisko podatnika dotyczące zastosowania przepisów art. 5 ust. 1 pkt 2 lit.a) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych do opodatkowania podatkiem od nieruchomości mieszkania wykorzystywanego również do prowadzenia działalności gospodarczej, jest właściwe w obowiązującym stanie prawnym.

Wnioskiem z dnia 30.06.2007 r. podatnik wystąpił o wydanie pisemnej interpretacji w zakresie zastosowania do opodatkowania podatkiem od nieruchomości mieszkania wykorzystywanego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, stawki podatku od nieruchomości według stawek od budynków lub ich części mieszkalnych. Pismem tym podatnik przedstawił stan faktyczny oraz własne stanowisko w tej sprawie. Poinformował , że jest właścicielem mieszkania o powierzchni 38 m.kw., które wynajął osobie trzeciej. Wynajmujący prowadzi działalność gospodarczą w zakresie indywidualnej praktyki lekarskiej zarejestrowanej pod wskazanym adresem. Część mieszkania o powierzchni ok.10 m.kw. wykorzystuje również w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. Powierzchnię tę zajmuje biurko, komputer, krzesło, dokumenty oraz specjalistyczny sprzęt. Powierzchnia ta jest jednak także wykorzystywana na potrzeby osobiste wynajmującego. Część mieszkalna, która służy również działalności gospodarczej nie jest fizycznie wydzielona na prowadzenie działalności gospodarczej. Wynajmujący nie przyjmuje pacjentów w wyżej wymienionym mieszkaniu.
Podatnik stoi na stanowisku, że w związku z faktem, iż mieszkanie nie straciło swojego mieszkalnego charakteru zastosowane powinny być stawki podatku od nieruchomości dla budynku mieszkalnego zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 2 lit.a) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Poinformował również, że takie stanowisko zajął NSA w wyroku z 11 sierpnia 1992 r. (S.A. Wr 650/92).
Następnie na wezwanie tut. organu podatkowego podatnik uzupełnił swój wniosek oświadczając, że w sprawie będącej przedmiotem wniosku nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa ani postępowanie przed sądem administracyjnym. Ponadto oświadczył, że lokal mieszkalny nabył aktem notarialnym od Gminy.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit.a) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.) budynki mieszkalne lub ich części podlegają opodatkowaniu niższą preferencyjną stawką podatku od nieruchomości, chyba że są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, gdyż wówczas podlegają opodatkowaniu według stawek przewidzianych w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit.b) ww. ustawy.
Zwrot "zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej" oznacza, że budynek mieszkalny lub jego część musi być faktycznie zajęty na działalność gospodarczą, nie wystarczy więc fakt, że jest on związany z działalnością gospodarczą, gdyż znajduje się w posiadaniu przedsiębiorcy. Tezę tę potwierdza także orzecznictwo sądowe - w wyroku z dnia 11 sierpnia 1992 r. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż przepis ten wymaga, aby część budynku mieszkalnego była przeznaczona dla prowadzenia w niej działalności gospodarczej z wyłączeniem funkcji mieszkalnych i innych, związanych z zamieszkiwaniem w budynku (syg.akt SA/Wr 650/92 - aktualny również w obecnym stanie prawnym).
Jednocześnie z przepisu art. 5 ust. 1 pkt 2 lit.b) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie wynika, by warunkiem zastosowania wyższej stawki podatku do opodatkowania części lokalu mieszkalnego było wyłączenie funkcji mieszkalnej całego lokalu mieszkalnego.
Jeżeli zatem lokal mieszkalny lub jego część został zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej, ale powierzchnie zajmowane na prowadzenie działalności gospodarczej służą jednocześnie celom mieszkalnym, to będą one korzystały ze stawki określonej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit.a) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, tj. jak dla budynków mieszkalnych.Należy zwrócić uwagę, że potwierdzeniem faktycznego zajęcia budynku mieszkalnego lub jego części na prowadzenie działalności gospodarczej może być między innymi fakt rozliczania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej kosztów związanych z utrzymaniem budynku mieszkalnego lub jego części (np. kosztów zużycia energii, wody, centralnego ogrzewania, wywozu śmieci itp.) lub wprowadzenie tego budynku lub jego części do ewidencji środków trwałych.