Pytanie:

Czy podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości kontenery będące w posiadaniu Spółki stanowią tymczasowe obiekty budowlane i niezależnie od sposobu ich posadowienia.

czy kontenery posadowione na fundamentach należy traktować jako budowle?

czy kontenery posadowione na bloczkach betonowych należy traktować jako budowle?

czy w przypadku uznania, że kontenery są budowlami, należy opłacać podatek od nieruchomości tylko od wartości fundamentów, czy też pod wartości samych kontenerów?

czy w przypadku uznania, że kontenery są budowlami, należy opłacać podatek od nieruchomości od wartości fundamentów i od wartości kontenera, traktowanych jako jedna budowla?

Wnioskodawca wyczerpująco przedstawił stan faktyczny oraz wskazał własne stanowisko w sprawie stwierdzając, iż kontenery nie stanowią "budowli" w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, a zatem niepodlegąją opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Przedstawione stanowisko Spółka argumentuje faktem, iż definicja "budowli" zawarta w ustawie Prawo budowlane stanowi katalogzamknięty, a nie zamieszczenie w niej kontenerów nie pozwala na zakwalifikowanie ich do kategorii budowli. W związku z powyższym w opinii Wnioskodawcy" w przypadku posadowienia kontenerówna fundamentach, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości powinna podlegać tylko wartośćfundamentów, traktowana jako budowla ".

Po rozpatrzeniu wniosku, ustalono co następuje.

Sp. z 0.0. jest właścicielem gruntów, na których znajdują się fundamenty opodatkowane zgodnie z obowiązującymi przepisami podatkiem od nieruchomości jako budowle. Na tych fundamentach posadowione są kontenery biurowe, posiadające przyłącza elektryczne oraz wodno - kanalizacyjne oraz kontenery magazynowe i inne, które nie posiadają przyłączy wodno - kanalizacyjnych. Ponadto na terenie Spółki znajdują się kontenery posadowione na bloczkach betonowych. Powyższe kontenery są obiektami, które w każdej chwili mogą być przeniesione w inne miejsce.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych / Dz. U .z 2006r. Nr 121, poz. 844 z późno zm./ opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Z uwagi na fakt, iż ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie definiuje bezpośrednio definicji "budowli", a przepis art. la ust. l pkt 2 tej ustawy odwołuje w tym zakresie bezpośrednio do przepisów prawa budowlanego, pojęcie to należy interpretować zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U z 2003r. Nr 207,poz. 2016) . W myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane budowlą jest każdy obiekt budowlany nie będący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne !fortyfikacje/, ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolnostojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Powyższe wyliczenie ma jedynie charakter przykładowy i nie może być traktowane jako wyczerpujące, co potwierdza pismo Dyrektora Departamentu Podatków Lokalnych i Katastru z dnia 15 maja 2003r. m LK-727/MM/03. Zgodnie z prezentowanym w ww. piśmie stanowiskiem Ministerstwa Finansów do katalogu budowli i zalicza się również tymczasowe obiekty budowlane, które w myśl art. 3 pkt 5 ustawy Prawo budowlane stanowią obiekty budowlane przeznaczone do czasowego użytkowania w okresie krótszym od ich trwałości technicznej, przewidziane do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekty budowlane niepołączone trwale z gruntem jak: strzelnice, kioski uliczne pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barokowozy, obiekty kontenerowe. Mając zatem na uwadze powyższe uznać należy, iż obiekty kontenerowe wykorzystywane do prowadzonej działalności gospodarczej (w tym również kontenery będące w posiadaniu Spółki) mieszczą się w definicji "budowli" i zgodnie z obowiązującymi przepisami podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na zasadach ogólnych. W związku z powyższym nie można zgodzić się ze stwierdzeniem Wnioskodawcy, iż powyższe wyliczenie ma charakter zamknięty, a nie wymienienie w nim kontenerów oznacza iż nie są one budowlami. W tym miejscu dodać należy, iż budowlą dla celów opodatkowania nie jest tylko sama konstrukcja, ale również ściśle związane z nią urządzenia w postaci instalacji i przyłączy, które są elementem składowym budowli i zwiększają jej wartość początkową będącą podstawą opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Powyższe potwierdza wyrok NSA z dnia 26 września 2002r. sygn. III SA 3466/200 l, zgodnie z którym dla celów opodatkowania cały zbiór elementów stanowi jedną budowlę podlegającą opodatkowaniu. Urządzenia (elementy) takie zapewniają bowiem możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, tak jak ma to miejsce w przypadku kontenerów Spółki posiadających przyłącza wodno - kanalizacyjne.

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki jak za budowle podlegają również fundamenty, w tym również fundamenty na których posadowione są obiekty kontenerowe Spółki. Jednakże z uwagi na fakt, iż kontenery Spółki nie są trwale związane z fundamentem, na którym są osadowi one tj. mogą zostać przeniesione lub rozebrane bez przeprowadzenia robót naziemnych i bez naruszenia ich konstrukcji, uznać należy iż budowle te stanowią odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Powyższe oznacza, iż podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości w przypadku kontenerów oraz znajdujących się pod nimi fundamentów będących w posiadaniu Spółki stanowi suma ich wartości.

Biorąc pod uwagę powyższe tutejszy Organ uznaje tezę Wnioskodawcy za niezasadną i postanawia jak w sentencji.