Pytanie:

Pytanie wnioskodawców dotyczy stawki podatkowej przewidzianej dla budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych dla budynków wykorzystywanych na działalność wykonywaną przez lekarzy weterynarii

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że podatek od nieruchomości za lokal w którym prowadzona jest działalność weterynaryjna przez wnioskodawców, będący ich własnością, organ podatkowy ustalił w 2006r. decyzją Burmistrza Miasta Kwidzyna FP.1.31100/658/06 z dnia 31.01.2006r. stosując stawkę przewidziana dla budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej t.j. 18,43 zł.

W ocenie wnioskodawców:

• działalność lekarzy weterynarii polega na ochronie zdrowia zwierząt oraz weterynaryjnej ochronie zdrowia publicznego, co wynika z ustawy z dnia 21 grudnia 1990r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz.U. z 2002r. Nr 187, poz.1567 ze zm.)
• Polska Klasyfikacja Działalności umieszcza działalność weterynaryjną w sekcji N poz.85-20, zatytułowanej "Ochrona zdrowia i opieka społeczna"
• Art. 5 ust. 1, pkt 2d ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych brzmi "opłaty od budynków lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych - 3,71 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej", a decyzja FP.1.31100/658/06 obciąża stawką 18,43 zł za 1m2.

Burmistrz Miasta Kwidzyna analizując obowiązujący stan prawny, zważa co następuje:

Stosownie do art.5 ust.1, pkt 2 lit. d ustawy o podatkach i opłatach lokalnych rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, z tym że stawki nie mogły w 2006r. przekroczyć rocznie od budynków lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych 3,71 zł od 1m2 powierzchni użytkowej.

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie definiuje pojęcia świadczenia zdrowotnego. Przywołane pojecie jest jednak pojęciem ustawowym, gdyż posługuje się nim ustawa z dnia 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91, poz.408 ze zm.). Dlatego też w drodze wykładni systemowej dla określenie definicji "świadczenia zdrowotnego" sięgnąć należy do art.3 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Pogląd ten ugruntowany jest zarówno w orzecznictwie (wyrok WSA z dnia 19 kwietnia 2005r., III SA/Wal45/05, LEX nr 175882), jak i w piśmiennictwie (L.Etel, Komentarz do art.5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych,L. Etel, S. Presnarowicz, Podatki i opłaty samorządowe. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2003). W myśl art.3 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej świadczeniem zdrowotnym są działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania. Z brzmienia tego przepisu wynika, zdaniem organu podatkowego jednoznacznie, iż chodzi tutaj o świadczenia zdrowotne skierowane do ludzi. Potwierdza to także brzmienie pozostałych przepisów tej ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Wskazać należy chociażby art.2 ust.1, pkt 1 w/w ustawy, który przewiduje, iż zakładem opieki zdrowotnej jest m.in. szpital, zakład opiekuńczo-leczniczy, zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy, sanatorium, prewentorium, hospicjum stacjonarne, inny niewymieniony z nazwy zakład przeznaczony dla osób, o określonym stanie zdrowia. Podobnie art.5 wprost stanowi, iż zakład opieki zdrowotnej udziela świadczeń zdrowotnych ogółowi ludności lub określonej grupie ludności. Pozwala to uznać, iż lekarz weterynarii nie świadczy usług zdrowotnych w rozumieniu art.3 ustawy z zakładach opieki zdrowotnej. Potwierdza to także analiza ustawy z dnia 21 grudnia 1990r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (tekst jednolity z 2002r, Dz.U.Nr 187, poz.1567 ze zm.). Ustawa ta nie wymienia świadczeń zdrowotnych wśród czynności, które mogą być wykonywane przez lekarzy weterynarii w ramach zawodu.

Argument podatników, że Polska Klasyfikacja Działalności będąca załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 2004r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U.Nr33, poz.289 ze zm.), umieszcza działalność weterynaryjną w sekcji N poz.85-20 zatytułowanej "Ochrona Zdrowia i Opieka Społeczna", nie stanowi przesłanki do zakwalifikowania nieruchomości wykorzystywanych na działalność weterynaryjną do opodatkowania preferencyjną stawką w podatku od nieruchomości. Dokument ten jest aktem podustawowym (do ustawy o statystyce publicznej) wprowadzonym do stosowania w statystyce, ewidencji, dokumentacji, rachunkowości, w urzędowych rejestrach i systemach administracji publicznej, który nie może przesądzać o zastosowaniu stawki podatkowej. Jest to zgodny pogląd, który panuje w doktrynie prawa podatkowego i ma zastosowanie do wszelkich rodzajów klasyfikacji wydanych w oparciu o ustawę o statystyce publicznej.

W świetle powyższego stanowisko przedstawione przez Państwa we wniosku uznać należy za nieprawidłowe.