|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: energia, odliczenie podatku, prawa majątkowe, stawka podstawowa podatku, stawki podatku, świadectwo pochodzenia, źródło energii | |
| Data: 2011-03-31 | |
Istota interpretacji:Stawki podatku dla sprzedaży praw majątkowych do świadectw pochodzenia energii i prawa do odliczenia podatku z faktur dotyczących nabycia praw majątkowych do świadectw pochodzenia energii.W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest przedsiębiorstwem energetycznym w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625 z późn. zm.) dalej: Prawo energetyczne. Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest dystrybucja i sprzedaż energii elektrycznej. Zgodnie z przepisami Prawa energetycznego przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem energią elektryczną i sprzedające tę energię odbiorcom końcowym zobowiązane jest uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki (URE) świadectwa pochodzenia, potwierdzające wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach oraz świadectwa pochodzenia z kogeneracji (art. 9a ust. 1 i 8 Prawa energetycznego). Świadectwa pochodzenia wydaje Prezes URE na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii elektrycznej z odnawialnych źródeł oraz wysokosprawnej kogeneracji, potwierdzony przez operatora systemu elektroenergetycznego. Zgodnie z art. 9e ust. 6 Prawa energetycznego prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia są zbywalne i stanowią towar giełdowy, o którym mowa w art. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019 i Nr 183, poz. 1537 i 1538). Dotyczy to zarówno praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia energii wytworzonej w odnawialnym źródle (co wynika wprost z art. 9e Prawa energetycznego), jak i praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia energii wytworzonej w kogeneracji (co wynika z art. 9e ust. 6 w związku z art. 9m Prawa energetycznego). Zgodnie z art. 9e ust. 7 Prawa energetycznego prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia powstają z chwilą zapisania świadectwa po raz pierwszy na koncie ewidencyjnym w rejestrze świadectw pochodzenia prowadzonym przez podmiot wskazany w ust. 9 art. 9e Prawa energetycznego i przysługują osobie będącej posiadaczem tego konta. Przeniesienie praw majątkowych, wynikających ze świadectwa pochodzenia następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu w rejestrze świadectw pochodzenia (art. 9e ust. 8 Prawa energetycznego). W związku z istniejącym obowiązkiem ustawowym Wnioskodawca zawiera transakcje zakupu praw majątkowych do świadectw pochodzenia, potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach oraz transakcje zakupu praw majątkowych do świadectw pochodzenia, potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w kogeneracji. Sprzedawcy praw majątkowych do świadectw pochodzenia opodatkowują sprzedaż praw majątkowych podstawową stawka podatku VAT (do praw majątkowych sprzedanych w 2010 roku zastosują 22% stawkę podatku VAT, do praw majątkowych sprzedanych w 2011 roku zastosują 23% stawkę podatku VAT). Wnioskodawca nabywa prawa majątkowe od czynnych podatników podatku VAT. W myśl art. 9a ust. 1 i 8 Prawa energetycznego Wnioskodawca zobowiązany jest przedstawić świadectwa pochodzenia do umorzenia Prezesowi URE albo uiścić opłatę zastępczą obliczoną zgodnie z podanymi w art. 9a Prawa energetycznego wzorami. Określenie ilości świadectw pochodzenia, których dotyczy obowiązek umorzenia dokonywane jest w oparciu o procentowo określony wskaźnik, stosowany do wielkości sprzedaży energii elektrycznej odbiorcom końcowym. Prezes URE na wniosek przedsiębiorstwa, któremu przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia ma obowiązek dokonać umorzenia tych świadectw w drodze decyzji. Niezależnie od ustawowego obowiązku posiadania i umorzenia stosownej ilości świadectw pochodzenia, Wnioskodawca może również zawierać transakcje sprzedaży praw majątkowych do świadectw pochodzenia, potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach oraz transakcje sprzedaży praw majątkowych do świadectw pochodzenia, potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w kogeneracji. W związku z powyższym zadano następujące pytania:
Sprzedaż praw majątkowych do świadectw pochodzenia energii (ze źródeł odnawialnych lub z kogeneracji) jest odpłatnym świadczeniem usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku VAT. Sprzedaż ta podlega opodatkowaniu według stawki, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku VAT tj. według 22% stawki podatku VAT. W okresie od dnia 1 stycznia 2011 roku do dnia 31 grudnia 2013 roku sprzedaż praw majątkowych do świadectw pochodzenia energii (ze źródeł odnawialnych lub z kogeneracji) podlega opodatkowaniu według stawki, o której mowa w art. 146a pkt 1 ustawy o podatku VAT tj. według 23% stawki podatku VAT. Ponieważ sprzedaż praw majątkowych do świadectw pochodzenia energii (z odnawialnych źródeł lub z kogeneracji) podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a Wnioskodawca nabywa te prawa w celu wypełnienia obowiązków nałożonych Prawem energetycznym, które to obowiązki ciążą na Wnioskodawcy z uwagi na dokonywanie sprzedaży energii elektrycznej odbiorcom końcowym (a więc dokonywanie dostawy towarów opodatkowanej podatkiem VAT), należy stwierdzić, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego w fakturach dotyczących nabycia praw majątkowych do świadectw pochodzenia energii (z odnawialnych źródeł lub z kogeneracji). Należy jednocześnie zauważyć, że do faktur dotyczących nabycia praw majątkowych do świadectw pochodzenia nie będzie miał zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku VAT, ponieważ sprzedaż praw majątkowych do świadectw pochodzenia podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i nie jest zwolniona z podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), dalej zwanej "ustawą o VAT", opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stosownie do treści art. 8 ust. 1 tej ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
Zgodnie z art. 9e ust. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. Prawo energetyczne (Dz. U. 2006 r. Nr 89, poz. 625 z późn. zm.) , prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia są zbywalne i stanowią towar giełdowy, o którym mowa w art. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019 z późn. zm.). Ze złożonego wniosku wynika, iż Spółka, będąca przedsiębiorstwem energetycznym, w rozumieniu ustawy Prawo energetyczne, w ramach prowadzonej działalności zajmuje się dystrybucja i sprzedażą energii elektrycznej. Zgodnie z przepisami Prawa energetycznego przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem energią elektryczną i sprzedające tę energię odbiorcom końcowym zobowiązane jest uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki (URE) świadectwa pochodzenia, potwierdzające wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach oraz świadectwa pochodzenia z kogeneracji (art. 9a ust. 1 i 8 Prawa energetycznego). W związku z istniejącym obowiązkiem ustawowym Wnioskodawca zawiera transakcje zakupu praw majątkowych do świadectw pochodzenia, potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach oraz transakcje zakupu praw majątkowych do świadectw pochodzenia, potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w kogeneracji. Niezależnie od ustawowego obowiązku posiadania i umorzenia stosownej ilości świadectw pochodzenia, Wnioskodawca może również zawierać transakcje sprzedaży praw majątkowych do świadectw pochodzenia, potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach oraz transakcje sprzedaży praw majątkowych do świadectw pochodzenia, potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w kogeneracji. Z analizy przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego w kontekście wyżej powołanych przepisów wynika zatem, iż sprzedaż praw majątkowych do świadectw pochodzenia, potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach oraz sprzedaż praw majątkowych do świadectw pochodzenia, potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w kogeneracji stanowi obrót prawami majątkowymi, a zatem stanowi usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Na mocy jednak art. 146a ww. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Z powyższego wynika zatem, iż sprzedaż praw majątkowych do świadectw pochodzenia, potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach oraz sprzedaż praw majątkowych do świadectw pochodzenia, potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w kogeneracji, od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31.12.2013 r., podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 23%. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. W złożonym wniosku Strona wskazała, iż nabywa prawa do świadectw pochodzenia energii, (z odnawialnych źródeł energii lub z kogeneracji) w celu wypełnienia obowiązków nałożonych Prawem energetycznym, które to obowiązki ciążą na Wnioskodawcy z uwagi na dokonywanie sprzedaży energii elektrycznej odbiorcom końcowym (a więc dokonywanie dostawy towarów opodatkowanej podatkiem VAT). Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż Stronie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, z tytułu nabycia związanego z nabyciem praw majątkowych do świadectw pochodzenie energii (ze źródeł odnawialnych lub z kogeneracji), z uwagi na ich związek z czynnościami opodatkowanymi. Z uwagi na to, iż sprzedaż praw majątkowych do świadectw pochodzenia, potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach oraz sprzedaż praw majątkowych do świadectw pochodzenia, potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w kogeneracji podlega opodatkowaniu stawką w wysokości 23%, w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 wyżej powołanej ustawy, który ogranicza prawo podatnika do obniżenia kwoty podatku lub zwrotu podatku o podatek naliczony wynikając z faktur dokumentujących transakcję niepodlegającą opodatkowaniu albo zwolnioną od podatku. W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowym zakresie uznać należy za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydawania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2011-03-31 |