Istota interpretacji:

Stawka podatku od towarów i usług do robót budowlanych, dotyczących infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu i innym obiektom

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest wykonawcą modernizacji gospodarki ściekowej G-Ż na zlecenie Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o. o. w G. Inwestycja ta stanowi infrastrukturę towarzyszącą związaną zarówno z budynkami mieszkalnymi jak i innymi obiektami.Przepis art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a oraz art. 146 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. pozwala na stosowanie obniżonej stawki podatku VAT, w sytuacji gdy obiekty infrastruktury są związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego. Na podstawie dokumentacji kosztorysowej i projektowej nie ma możliwości określenia podziału inwestycji na część związaną z budownictwem mieszkaniowym oraz budynkami pozostałymi. Dalej Wnioskodawca stwierdził, że jedynym reprezentatywnym kryterium może być struktura sprzedaży wody dla poszczególnych grup odbiorców wody w dzielnicy objętej realizowaną modernizacją gospodarki ściekowej G - Ż. Według oświadczenia inwestora wszyscy odbiorcy wody posiadają liczniki. Inwestor złożył oświadczenie w sprawie struktury sprzedaży wody z podziałem na budownictwo mieszkaniowe i pozostałe budownictwo.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy opierając się na oświadczeniu inwestora można zastosować stawkę 7% do części robót, która ma związek z budownictwem mieszkaniowym przyjmując metodę określenia proporcji w jakich infrastruktura związana jest z budownictwem mieszkaniowym i pozostałym na podstawie zużycia w budynkach budownictwa mieszkaniowego w stosunku do całkowitego zużycia wody w obiektach objętych przyłączeniem do modernizowanej budowli?

Przedstawiając swoje stanowisko Wnioskodawca stwierdził, że w związku z brakiem jakichkolwiek przepisów wykonawczych, które uzupełniałyby regulację prawną zawartą w art. 146 ust. 1, 2 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług skorzystanie z preferencyjnej stawki VAT dla infrastruktury towarzyszącej przyjmując za podstawę strukturę sprzedaży wody jest najbardziej prawidłowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007r. stosuje się stawkę w wysokości 7% w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą.Przez roboty związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą rozumie się, zgodnie z art. 146 ust. 2 ww. ustawy, roboty budowlane dotyczące inwestycji w zakresie obiektów budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej oraz remontów obiektów budownictwa mieszkaniowego.

Pod pojęciem infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, stosownie do art. 146 ust. 3 ww. ustawy, rozumie się:

1. sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych;
2. urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę;
3. urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne
   - jeżeli są one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.
   
   

Z wyżej przytoczonych przepisów wynika zatem, że prawo do zastosowania 7% stawki podatku od towarów i usług do robót związanych z infrastrukturą towarzyszącą jest uzależnione od tego, czy będzie ona związana z obiektami budownictwa mieszkaniowego, czy też z obiektami o innej klasyfikacji.

W praktyce jednak, infrastruktura towarzysząca często związana jest jednocześnie z obiektami budownictwa mieszkaniowego, jak też z obiektami o innej klasyfikacji.Trzeba przy tym stwierdzić, iż brak jest przepisów określających sposób wyodrębnienia infrastruktury związanej z budownictwem mieszkaniowym. Żaden też przepis nie określa stopnia w jakim realizowana inwestycja ma towarzyszyć budownictwu mieszkaniowemu, a który to stopień powiązania pozwalałby uznać lub nie uznać danej infrastruktury za związaną z obiektami budownictwa mieszkaniowego. Ze stanu tego nie można jednak wywodzić, że wystarczy jakikolwiek związek wznoszonej infrastruktury z budownictwem mieszkaniowym, aby móc skorzystać z preferencyjnej stawki podatku w wysokości 7% dla całości robót budowlanych związanych z infrastrukturą.Możliwość skorzystania z preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług stanowi uprawnienie, z którego podatnik może skorzystać, przy spełnieniu warunków określonych przepisami prawa.

Z przepisów art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a), art. 146 ust. 2 i art. 146 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług wynika, że prawo do zastosowania 7% stawki podatku od towarów i usług do robót związanych z infrastrukturą towarzyszącą jest uzależnione od istnienia związku (w całości lub też w konkretnie określonej części) z budownictwem mieszkaniowym.W przypadku realizowania inwestycji związanej zarówno z budownictwem mieszkaniowym, jak i z innymi obiektami, należy na podstawie przedstawionych przez inwestora dokumentów kosztorysowych i projektowych wyodrębnić część związaną z budownictwem mieszkaniowym i tylko dla robót dotyczących tej części inwestycji zastosować stawkę podatku w wysokości 7%.Dopuszcza się różne metody ustalania podziału jaka część robót budowlano-montażowych związana jest z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, a jaka część z pozostałymi obiektami.Przy czym przy opracowywaniu własnych metod ustalania związku infrastruktury z budownictwem mieszkaniowym należy mieć na uwadze, że wysokość stawki podatku uzależniona jest od związku tej infrastruktury z obiektami budownictwa mieszkaniowego, a nie od zaspokajania potrzeb bytowych mieszkańców.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wskazał, iż w jego ocenie jedynym reprezentatywnym kryterium może być struktura sprzedaży wody dla poszczególnych grup odbiorców wody w dzielnicy objętej realizowaną modernizacją gospodarki ściekowej Gliwice - Żerniki III. Wyjaśnił też, że według oświadczenia inwestora wszyscy odbiorcy wody posiadają liczniki. Inwestor złożył też oświadczenie w sprawie struktury sprzedaży wody z podziałem na budownictwo mieszkaniowe i pozostałe budownictwo.Odnośnie zaproponowanej metody należy stwierdzić, że zużycie wody może służyć do rozdziału wykonanych robót budowlanych na dwie podstawy opodatkowania jedynie wówczas, gdy proporcja zużycia wody zostanie ustalona w oparciu o ilości dostarczone do poszczególnych rodzajów obiektów budowlanych. Trzeba przy tym podkreślić, że zużycie wody przez różnych odbiorców w danym obiekcie pozostaje bez znaczenia. Zauważyć też należy, że zużycie wody przez odbiorców dla celów prywatnych nie musi pokrywać się z ilością wody dostarczonej do obiektów budownictwa mieszkaniowego bowiem odbiorca może mieszkać w budynku niesklasyfikowanym jako obiekt budownictwa mieszkaniowego.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny z którego wynika, że inwestor złożył oświadczenie w sprawie struktury sprzedaży wody z podziałem na budownictwo mieszkaniowe i pozostałe budownictwo a także w świetle przywołanych przepisów należy stwierdzić, iż stanowisko Wnioskodawcy jestprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku- Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.