W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Firma zamierza wybudować i sprzedać budynki mieszkalne w X przy ul. ..... W budynkach będzie się znajdować 173 lokali mieszkalnych. W części podziemnej budynku będą usytuowane stanowiska postojowe dla samochodów. Istnieją różnice w interpretacji co do zastosowania właściwej stawki podatku od towarów i usług. W przypadku gdyby garaż wielostanowiskowy stanowił odrębny Iokal użytkowy w rozumieniu ustawy o własności lokali to właściwa jest stawka w wysokości 22 %. Kupujący nabywają stosowny udział w lokalu użytkowym i mogą nim swobodnie dysponować. Jednakże wątpliwości pojawiają się gdy garaż wielostanowiskowy jest nieruchomością wspólną tak jak klatka schodowa, kotłownia itp.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy do stanowisk postojowych znajdujących się w części nieruchomości wspólnej budynku mieszkalnego wielorodzinnego można zastosować obniżoną stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 7% ?

Zdaniem wnioskodawcy: do stanowisk postojowych powinien być zastosowany obniżony podatek VAT, tj. w wysokości 7 % z następujących powodów: - pomieszczenie ze stanowiskami postojowymi dla samochodów będzie stanowić element nieruchomości wspólnej. Pojęcie nieruchomości wspólnej zostało określone w art. 3 pkt 1 Ustawy o własności lokali. Zgodnie z w/w artykułem nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali. Każdemu z właścicieli lokali będzie przysługiwać ułamkowy udział we współwłasności gruntu na którym będzie posadowiony budynek oraz udział we współwłasności elementów budynku - służących ogółowi właścicieli. Udział we współwłasności części wspólnych jest prawem związanym z lokalem mieszkalnym i nie może być zbyty ani obciążony. - zgodnie z obowiązującymi przepisami nie można wybudować budynku mieszkalnego wielorodzinnego bez stanowisk postojowych dla samochodów - kupujący nie mogą kupić lokalu mieszkalnego bez stanowiska postojowego - miejsca postojowe nie mogą być sprzedawane odrębnie gdyż nie są samodzielnymi lokalami użytkowymi ze względu na fakt, że nie stanowią wydzielonymi trwałymi ścianami izb w obrębie budynku (W rozumieniu Ustawy o własności lokali) - kupujący lokal mieszkalny nabędą prawa majątkowe w postaci prawa do użytkowania części pomieszczenia wspólnego (wydzielone z części kondygnacji fragmenty powierzchni) - z punktu widzenia przepisów podatkowych sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do - korzystania z wydzielonych stanowisk postojowych znajdujących się w przedmiotowym budynku powinna podlegać jednej stawce podatku od towarów i usług właściwej dla lokalu mieszkalnego, gdyż nie można dzielić przedmiotu sprzedaży na poszczególne składniki, skoro przepisy cywilnoprawne traktują to jako przedmiot sprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów, przez którą w myśl przepisu art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami zaś, zgodnie z art. 2 pkt. 6 w/w ustawy są rzeczy ruchome, wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r. stosuje się stawkę w wysokości 7% w odniesieniu do, obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych.

Przez obiekty budownictwa mieszkaniowego w myśl art. 2 pkt.12 w/w ustawy o podatku od towarów i usług rozumie się budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych: PKOB 111 - "Budynki mieszkalne jednorodzinne", PKOB 112 - "Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe", PKOB ex 113 - "Budynki zbiorowego zamieszkania-wyłącznie: budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie, oraz rezydencje Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej". Zgodnie z art. 41 ust. 1 w/w ustawy o podatku od towarów i usług stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art.119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art.122 i art.129 ust. 1. Jednakże zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt. 2 lit. b) w/w ustawy w okresie do 31.12.2007r. stosuje się obniżoną stawkę 7% podatku od towarów i usług stosuje się w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części z wyłączeniem lokali użytkowych.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niniejszej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego ani lokalu użytkowego. W związku z tym, posiłkowo, należy posłużyć się definicją zawartą w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 z późn. zm.), która stanowi, iż samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. Do lokalu mogą przynależeć, zgodnie z art. 2 ust. 4 w/w ustawy, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi".

W świetle powołanych przepisów ustawy o własności lokali należy stwierdzić, iż miejsce postojowe nie stanowi lokalu mieszkalnego ani pomieszczenia pomocniczego służącego zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Co prawda może on przynależeć do lokalu, jednak nie zmienia to jego funkcji jako pomieszczenia, które nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Takich też funkcji nie spełnia przedmiotowe prawo do korzystania z miejsca postojowego i sprzedaż ta podlega opodatkowaniu 22% stawka podatku.

Argumentacja o braku podstaw do podziału przedmiotu sprzedaży na poszczególne składniki, jest w sprawie bezprzedmiotowa - gdy w istocie przedmiotem zapytania jest sprzedaż stanowisk postojowych. Takiego zaś wyodrębnienia przedmiotu sprzedaży dokonał pytający.

Wobec powyższego stanowisko przedstawione przez wnioskodawcę w złożonym wniosku jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.