W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujący stan faktyczny.

Wszyscy członkowie spółdzielni, którzy uczestniczą w realizacji swych mieszkań, obowiązani są również pokryć koszty budowy miejsc postojowych w podziemiu budynku. Miejsca postojowe nie są od siebie odgrodzone ścianami, a ich oddzielenie polega na oznaczeniu numerami. Numer miejsca postojowego jest następnie wpisany do umowy zawartej z członkiem ustanawiającej formalne prawo do lokalu i miejsca postojowego określonego numerem i udziałem w powierzchni ogólnej podziemia budynku. Te miejsca zgodnie z zapisem statutowym, nie mogą być przedmiotem odrębnego prawa do lokalu mieszkalnego. Dotąd Spółdzielnia doliczała do kosztów budowy miejsc postojowych 22% VAT, a do lokali mieszkalnych 7%VAT. Wobec orzeczenia NSA z dnia 22 czerwca 2005r. (sygn. akt I FSK 103/05) oraz orzeczenia WSA z dnia 9 listopada 2005r. (sygn. akt III SA/Wa 2516/05) członkowie Spółdzielni zażądali zwrotu nadpłaconego ich zdaniem podatku VAT od wkładów budowlanych należnych za miejsca postojowe w podziemiu budynku w wysokości różnicy między zapłaconym 22%, a ich zdaniem należnym 7% VAT, argumentując to następująco: "miejsca postojowe są obowiązkowe dla każdego członka realizującego lokal mieszkalny poprzez spółdzielnię mieszkaniową. Ilość miejsc postojowych wynika z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i ich realizacja jest dla spółdzielni obowiązkowa i narzucona w warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz w pozwoleniu na budowę. Miejsca postojowe w garażu podziemnym nie jest lokalem użytkowym. Ustawa o własności lokali w art. 2 ust. 2 i 4 określają piwnicę, strych, komórkę, garaż jako "pomieszczenie przynależne" do lokalu mieszkalnego. Miejsca postojowe nie stanowią odrębnego przedmiotu obrotu, ich zbycie może nastąpić łącznie z mieszkaniem. Ustanowienie prawa do miejsca postojowego następuje z reguły w jednym dokumencie łącznie z prawem do mieszkania.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy do kosztów budowy miejsca postojowego w garażu podziemnym należy doliczyć VAT w wysokości 7 % czy 22 %.

Czy Spółdzielnia może domagać się zwrotu nadpłaconego podatku VAT przy pozytywnej dla Spółdzielni interpretacji.

Zdaniem wnioskodawcy, wobec żądań członków jak i na podstawie powołanych orzeczeń sądowych oraz wobec uznania, iż miejsce postojowe w podziemiu budynku nie jest lokalem użytkowym tylko przynależnością do lokalu mieszkalnego i sfinansowanie jego kosztów budowy jest dla członków obowiązkowe i narzucone przepisami państwowymi (ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym) stawka podatku VAT powinna być w wysokości jak dla lokali mieszkalnych. Spółdzielnia zatem powinna być uprawniona do korekty zapłaconego podatku VAT i domagania się zwrotu różnicy stawki w wysokości 15 %.

Po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów, przez którą w myśl przepisu art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami zaś, zgodnie z art. 2 pkt. 6 w/w ustawy są rzeczy ruchome, wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r. stosuje się stawkę w wysokości 7% w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych.

Przez obiekty budownictwa mieszkaniowego w myśl art. 2 pkt.12 w/w ustawy o podatku od towarów i usług rozumie się budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych: PKOB 111 - "Budynki mieszkalne jednorodzinne", PKOB 112 - "Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe", PKOB ex 113 - "Budynki zbiorowego zamieszkania-wyłącznie: budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie, oraz rezydencje Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej". Zgodnie z art. 41 ust. 1 w/w ustawy o podatku od towarów i usług stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art.119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art.122 i art.129 ust. 1. Jednakże zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt. 2 lit. b) w/w ustawy w okresie do 31.12.2007r. stosuje się obniżoną stawkę 7% podatku od towarów i usług stosuje się w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części z wyłączeniem lokali użytkowych.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niniejszej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego ani lokalu użytkowego. W związku z tym, posiłkowo, należy posłużyć się definicją zawartą w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 z późn. zm.), która stanowi, iż samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. Do lokalu mogą przynależeć, zgodnie z art. 2 ust. 4 w/w ustawy, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi".

W świetle powołanych przepisów ustawy o własności lokali należy stwierdzić, iż miejsce postojowe nie stanowi lokalu mieszkalnego ani pomieszczenia pomocniczego służącego zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Jednakże przedmiotem sprzedaży obok własności lokalu mieszkalnego jest nie garaż, czy samo miejsce postojowe, ale prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego o konkretnej powierzchni, znajdującego się w części podziemnej budynku dla samochodu osobowego, które jest integralnie związane z prawem własności do lokalu mieszkalnego. Co prawda może on przynależeć do lokalu, jednak nie zmienia to jego funkcji jako pomieszczenia, które nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Takich też funkcji nie spełnia przedmiotowe prawo do korzystania z miejsca postojowego i sprzedaż ta podlega opodatkowaniu 22% stawką podatku.

Bez znaczenia pozostaje kwestia sprzedaży mieszkania oraz prawo do miejsca postojowego w jedynym akcie notarialnym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie stawki podatku od towarów i usług przy sprzedaży prawa do miejsca postojowego uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.