W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Prowadzi Pan działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, jest Pan podatnikiem VAT. Przedmiotem działalności jest między innymi: wykonywanie robót ogólnobudowlanych związanych z wznoszeniem budynków oraz kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. W bieżącym roku zakupił Pan wraz z żoną działkę budowlaną - akt notarialny. Żona nie prowadzi działalności gospodarczej. Na zakupionej działce wybudował Pan w ramach działalności gospodarczej budynek mieszkalny. Chce Pan go sprzedać w stanie surowym (bez odbioru końcowego). Uważa Pan, że sprzedaż budynku wraz z gruntem będzie opodatkowane stawką 7%, a koszt zakupu działki będzie w całości kosztem uzyskania przychodu w momencie sprzedaży. Ponieważ wybudowany budynek związany jest z prowadzoną działalnością gospodarczą podatek dochodowy oraz VAT od całej transakcji zapłaci Pan jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Kto powinien zapłacić podatek dochodowy i podatek VAT? Czy Pan wraz z żoną czy tylko sam.

Zdaniem wnioskodawcy na podstawie art. 41 ust. 2 i 12 oraz załącznika nr 3 poz. 161 do ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż budynku mieszkalnego będzie opodatkowana 7% stawką podatku VAT. Na podstawie art. 29 ust. 5 ustawy wybudowany budynek mieszkalny jest trwale związany z gruntem, wobec czego nie wyodrębnia się z podstawy opodatkowania wartości gruntu. Wobec powyższego sprzedaż gruntu wraz ze znajdującym się na nim budynkiem mieszkalnym będzie opodatkowana 7% stawką podatku VAT. Wybudowany budynek związany jest z prowadzoną działalnością gospodarczą i od całej transakcji podatek dochodowy oraz VAT zapłaci Podatnik jako osoba prowadząca działalność gospodarczą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o obiektach budownictwa mieszkaniowego - rozumie się przez to budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych: 111 - Budynki mieszkalne jednorodzinne, 112 - Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, ex 113 - Budynki zbiorowego zamieszkania - wyłącznie: budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

W celu prawidłowej identyfikacji obiektów budownictwa mieszkaniowego dla podatku od towarów i usług należy zatem korzystać z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.). Zgodnie z Rozdziałem I "Objaśnienia wstępne", Działem 2 "Pojęcia podstawowe" PKOB - przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych. Budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

Z powyższego wynika, iż budynkiem mieszkalnym w rozumieniu PKOB jest również niedokończona budowla budynku mieszkalnego w stanie surowym zamkniętym.

W myśl art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b) w/w ustawy o podatku VAT - w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007r. stosuje się stawkę w wysokości 7% w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych.

Natomiast zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Uwzględniając powyższe, dostawa (sprzedaż) przedmiotowego budynku wraz z gruntem do dnia 31 grudnia 2007r. będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki w wysokości 7%.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku VAT - podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Powyższy przepis nie przewiduje szczególnych regulacji w stosunku do małżonków, w związku z czym gdy dana czynność opodatkowana podatkiem od towarów i usług jest dokonana tylko przez jednego małżonka, to tylko on jest podatnikiem podatku od towarów i usług, nawet wtedy gdy czynność ta dotyczy majątku wspólnego.

Istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej). W czasie trwania wspólności majątkowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego, jak również nie może rozporządzać lub zobowiązywać się do rozporządzenia udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku (art. 35 ustawy z dnia 25.02.1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy /Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm./). Oboje małżonkowie są wprawdzie obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, jednakże każdy z nich może zarząd ten wykonywać samodzielnie z zastrzeżeniem, że dla dokonania czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu wymagana jest zgoda współmałżonka wyrażona w formie przewidzianej dla danej czynności prawnej (art. 36 cytowanego wyżej Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisów kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, dotyczących stosunków majątkowych między małżonkami nic nie uprawnia do wniosku, że wykonywanie czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług przez jednego z małżonków (sprzedaż towarów, odpłatne świadczenie usług, import itp.) czyni podatnikiem tego podatku również drugiego małżonka, gdy czynności te dotyczą składników ich majątku wspólnego, a przychód uzyskany z wykonywania tych czynności stanowi ich majątek dorobkowy. Skoro każdy z małżonków jest uprawniony do samodzielnego zarządzania majątkiem wspólnym, to może on samodzielnie, we własnym imieniu i na własny rachunek dokonywać czynności prawnych będących wykonywaniem tego zarządu, jakkolwiek skuteczność czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu wymaga akceptacji drugiego małżonka. Prawnopodatkowa skuteczność czynności podjętej przez jednego z małżonków nie jest uzależniona od zgody drugiego z nich na jej dokonanie, skoro taka czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niezależnie od tego, czy została wykonana z zachowaniem warunków i form określonych przepisami prawa (zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o VAT - czynności określone w art. 5 ust. 1 tej ustawy podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa).

Reasumując należy stwierdzić, że przedmiotowa transakcja może zostać opodatkowana podatkiem od towarów i usług tylko przez jednego małżonka, tj. Wnioskodawcę.

W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych sprawa będzie rozpatrzona w odrębnym postępowaniu.

Uwzględniając powyższe, postanowiono jak na wstępie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.