Pytanie:

Pytanie dotyczy wysokości stawki VAT w odniesieniu do usługi wykonania nawierzchni asfaltowej drogi.

Na podstawie art. 14 a § 1, § 3, § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 z późń. zm.) w związku z art. 2 pkt 12, art.146 ust. 1 pkt 2 lit. a , ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późń. zm.) po rozpatrzeniu wniosku o pisemną interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego , w sprawie wysokości stawki VAT w odniesieniu do usługi wykonania nawierzchni asfaltowej drogi

Naczelnik Drugiego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Kaliszu

stwierdza, że stanowisko przedstawione przez Spółkę w w/w wniosku jest prawidłowe

W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka na zlecenie głównego wykonawcy zrealizowała usługę polegającą na wykonaniu nawierzchni asfaltowej drogi położonej w miejscowości G naliczając podatek VAT w wysokości 22%. Główny wykonawca nie zgodził się z tym i przedłożył oświadczenie inwestora - Urzędu Gminy, z którego wynika, iż przedmiotowa usługa została zrealizowana w ramach zadania budowy kanalizacji sanitarnej w miejscowości G i jest związana w całości z budownictwem mieszkaniowymi i infrastrukturą towarzyszącą, dla której stosuje się 7% stawkę podatku VAT. Pismem z dnia 29.11.2006r. Urząd Gminy poinformował głównego wykonawcę, iż wybudowana droga, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego jest drogą lokalną służącą mieszkańcom do dojazdu do posesji i pól. Na dowód powyższego załączono kserokopię mapy geodezyjnej obszaru G.

Wątpliwości Podatnika dotyczą wysokości stawku podatku VAT w odniesieniu do w/w robót. W ocenie Przedsiębiorstwa przedmiotowa usługa powinna być zakwalifikowana ze stawką podatku VAT w wysokości 22%, a nie 7%.

Analiza przepisów prawa podatkowego obowiązujących w 2006r. wskazuje co następuje:

W myśl zapisu art. 146 ust 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r., Nr 54, poz. 535 z późń. zm.) w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r. stosuje się stawkę w wysokości 7 % w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą.

Przez roboty budowlane związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą , rozumie się roboty budowlane dotyczące inwestycji w zakresie obiektów budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej oraz remontów obiektów budownictwa mieszkaniowego - art. 146 ust. 2 wskazanej ustawy,.

W świetle art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług obiektami budownictwa mieszkaniowego są budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych: 111-Budynki mieszkalne jednorodzinne, 112-Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, ex 113-Budynki zbiorowego zamieszkania - wyłącznie budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

Przez infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, zgodnie z art. 146 ust. 3 cytowanej ustawy rozumie się:

1.sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych,

2.urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę,

3. urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne

- jeżeli są one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.

Ustawodawca nie sprecyzował przy tym o jakie drogi chodzi. Wskazał jedynie, iż inwestycje w tym zakresie muszą być wykonane w ramach przedsięwzięć i zadań dotyczących budownictwa mieszkaniowego.

Jak stanowi art. 1 i 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (j.t. Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086 ze zm.) drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych. Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na drogi krajowe, wojewódzkie, powiatowe i gminne. Przy czym zgodnie z art. 7 ust. 1 powołanej ustawy do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełnienie sieci dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych.

Zgodnie zaś z art. 8 ust. 1-3 w/w. ustawy drogi nie zaliczone do żadnej kategorii dróg publicznych, w szczególności drogi w osiedlach mieszkaniowych, dojazdowe do gruntów rolnych i leśnych, dojazdowe do obiektów użytkowanych przez przedsiębiorców, place przed dworcami kolejowymi, autobusowymi i portami oraz pętle autobusowe, są drogami wewnętrznymi.

W celu uznania drogi (dojścia, dojazdu) za infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu niezbędne jest, aby roboty budowlano-montażowe dotyczące tej drogi wykonywane były w celu urządzania i zagospodarowania terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego. Oznacza to, że aby budowa ( przebudowa) drogi mogła być uznana za budowę (przebudowę) infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, przedmiotowe roboty muszą stanowić przedsięwzięcie w zakresie budownictwa mieszkaniowego. A zatem by droga mogła być uznana za infrastrukturę towarzyszącą do budownictwa mieszkaniowego winna służyć wyłącznie temu budownictwu.

Taki charakter mogą mieć drogi wewnętrzne, o których mowa w cytowanym wyżej art. 8 ustawy o drogach publicznych, ponieważ pomiędzy nimi a obiektami budownictwa mieszkaniowego istnieje funkcjonalny i bezpośredni związek. Należy zatem stwierdzić, iż w przypadku, gdy remont dotyczy drogi gminnej (powiatowej), rozumianej jako element układu komunikacyjnego na terenie gminy (miasta), to inwestycja taka nie jest prowadzona w ramach zadań budownictwa mieszkaniowego i nie może stanowić tym samym infrastruktury towarzyszącej temu budownictwa.

Bowiem, jak dowiedziono powyżej, do inwestycji polegającej na budowie, remontach i konserwacji może mieć zastosowanie art.146 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 i 3 ustawy o VAT tylko wówczas, gdy czynności te dotyczyć będą w całości infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu (np. chodników, dróg osiedlowych, dojść i dojazdów wewnątrzosiedlowych ), tj. dróg wewnętrznych.

Reasumując stawka podatku VAT w wysokości 7% będzie miała zastosowanie jedynie do budowy - remontu i modernizacji dróg wewnętrznych w rozumieniu ustawy o drogach publicznych, które związane są stricte z budownictwem mieszkaniowym, jedynie bowiem drogi wewnętrzne, a w szczególności drogi wewnątrzosiedlowe można zaliczyć do infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, jeżeli stanowią integralną część związanego z nim zadania inwestycyjnego.

W załączonych do złożonego wniosku pismach inwestor czyli Urząd Gminy stwierdza, że usługa wykonania nawierzchni asfaltowej na drodze lokalnej w miejscowości G była w całości związana z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą oraz że droga ta służy mieszkańcom do dojazdu do posesji i pól.

W ocenie tutejszego Organu ani z przywołanych powyżej pism ani też z załączonej do wniosku mapki geodezyjnej nie wynika, że prace związane z położeniem nawierzchni asfaltowej w całości dotyczyły infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu (np. dróg osiedlowych, dojazdów wewnątrzosiedlowych) tj. drogi wewnętrznej. Prace te, jak wyjaśnił to Urząd Gminy dotyczyły drogi lokalnej, która zgodnie z powołanym na wstępie przepisem art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych zalicza się do dróg gminnych.

Przy czym zaznaczyć należy, że kwestia prawidłowego zakwalifikowania będącej przedmiotem zapytania drogi do infrastruktury towarzyszącej spoczywa na inwestorze, który na podstawie posiadanej dokumentacji może stwierdzić czy istnieje funkcjonalny i bezpośredni związek realizowanej w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego inwestycji z obiektami budownictwa mieszkaniowego. Może w związku z tym precyzyjnie określić również kategorie konkretnej drogi na podstawie posiadanych rejestrów dróg gminnych i powiatowych.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz przedstawiony przez Podatnika w przedmiotowym wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż przeprowadzone prace dotyczyły infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, a więc drogi wewnętrznej. W związku z tym wykonane przez Wnioskodawce prace podlegać będą opodatkowaniu wg stawki 22%.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

W związku z powyższym należało stwierdzić jak w sentencji postanowienia.