Pytanie:

Podatnik zwraca się z zapytaniem, czy w sytuacji, gdy usługę zamontowania towarów zleci podwykonawcy, który obciąży go kosztami montażu - ma prawo do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 7 % wobec klientów, od których przyjął zamówienie.

Podatnik zwraca się z zapytaniem, czy w sytuacji, gdy usługę zamontowania towarów zleci podwykonawcy, który obciąży go kosztami montażu - ma prawo do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 7 % wobec klientów, od których przyjął zamówienie.

Zdaniem Podatnika ma on prawo do stosowania obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 7 % przy opodatkowaniu świadczenia w/wym. usług, z uwagi na fakt podpisywania przez niego umów z klientami - Podatnik jest odpowiedzialny za wykonanie usług i spełnia ewentualne roszczenia klientów.

Po przeanalizowaniu wniosku Podatnika, mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa tut. Organ podatkowy stwierdza, co następuje:

Zgodnie z postanowieniami art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie natomiast do treści obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa zarówno towary jak i usługi identyfikowane są na podstawie przepisów o statystyce publicznej - art. 2 pkt 6 oraz art. 8 ust. 3 ustawy o VAT.

Dostawa towarów i świadczenie usług opodatkowane jest stawką podstawową w wysokości 22 %, co wynika z treści art. 41 ust. 1 ustawy o VAT

W myśl art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o VAT w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r. stosuje się stawkę w wysokości 7 % w odniesieniu do robót budowlano montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą.

Przez roboty związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, rozumie się roboty budowlane dotyczące inwestycji w zakresie obiektów budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej oraz remontów obiektów budownictwa mieszkaniowego.

Przy czym, w myśl przepisów art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, w zakresie obiektów budownictwa mieszkaniowego chodzi wyłącznie o budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w trzech następujących grupowaniach Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB):

• PKOB 111 - Budynki mieszkalne jednorodzinne;
• PKOB 112 - Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe;
• PKOB ex 113 - Budynki zbiorowego zamieszkania - wyłącznie - budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Należy podkreślić, iż na każdym Podatniku ciąży obowiązek prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem czynności (również w zakresie klasyfikacji), oraz jego prawidłowego opodatkowania.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Podatnik zleca firmie budowlanej (podwykonawcy) montaż towarów (różnego rodzaju materiałów wykończeniowych). A zatem usługę montażu świadczy osoba trzecia, zaś Podatnik obciąża klienta, od którego przyjął zamówienie, kosztami wyrobów oraz usługi montażu.

Końcowym efektem zawieranych z klientami umów będzie usługa budowlano - montażowa (zamontowania nowych np. drzwi, bram garażowych, podłóg) w wybudowanym budynku lub wymiana starych elementów na nowe.

W przedstawionym stanie faktycznym Podatnik działając we własnym imieniu zawiera z klientami umowy, na podstawie których zobowiązuje się do świadczenia usług montażowych wraz z dostawą towarów. Faktycznie usługa montażu będzie jednak wykonana przez podmiot trzeci - podwykonawcę. W świetle powyższego oznacza to, że w istocie Podatnik sam nabył usługę montażu od firmy budowlanej (podwykonawcy), a następnie wyświadczył ją klientowi, z którym zawarł umowę. Powyższa zasada znajduje również odzwierciedlenie w treści regulacji (art. 6 ust. 4) zawartych w VI Dyrektywie Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG).

W sytuacji, gdy koszty montażu były rozliczane na podstawie odrębnej faktury, bądź stanowiłyby dodatkową pozycję w fakturze za towar oraz koszty te nie stanowiłyby elementu kalkulacyjnego ceny - wówczas będą podlegały osobnemu rozliczeniu.

Natomiast w przypadku, gdy dostawa towarów nabytych przez Podatnika (np. drzwi, bram garażowych, podłóg) oraz ich montaż będą objęte jedną umową - co ma miejsce w przedstawionym stanie faktycznym - koszty poniesione przez Podatnika w związku z usługą montażu, świadczoną przez osobę trzecią, zwiększają wartość dokonanej czynności, a tym samym podstawę opodatkowania (kwotę należną z tytułu transakcji).

Włączenie świadczenia dokonanego przez osobę trzecią (podwykonawcę) do podstawy opodatkowania oznacza, że wartości tego kosztu, którego ciężar został przerzucony na nabywcę, nie wykazuje się jako odrębnej pozycji (odrębnego świadczenia), lecz przyjmuje się go jako element świadczenia zasadniczego i stosuje się stawkę podatkową właściwą dla świadczenia zasadniczego.

Zdaniem tut. Organu podatkowego zarówno usługa montażu dokonanego przez osobę trzecią (podwykonawcę) oraz materiały wykorzystane do montażu (zakupione przez Podatnika), są elementami składowymi jednej kompleksowej usługi świadczonej przez Podatnika, której końcowym efektem jest właśnie montaż tych materiałów.

A zatem na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o VAT, montaż towarów, dokonywany przez osobę trzecią na zlecenie ich właściciela w obiektach budownictwa mieszkaniowego, jest opodatkowany u tego zleceniodawcy (właściciela) obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 7 %.

W takiej sytuacji Podatnik jest uprawniony do łącznego fakturowania usługi montażu (świadczonej przez osobę trzecią) wraz z użytymi własnymi materiałami (np. drzwiami, bramami garażowymi, podłogami), a w konsekwencji do łącznego opodatkowania wykonanej czynności według stawki 7%.