W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w dniu X kwietnia 2004 r. zakupił na podstawie jednego aktu notarialnego lokal mieszkalny wraz z piwnicą i garażem oraz udziałem w gruncie, od T. Przedmiotowy garaż usytuowany jest w budynku mieszkalnym, rodzinnym stałego zamieszkania (sklasyfikowanym w KOB pod symbolem 11). Na fakturze, garaż został wyodrębniony od wartości mieszkania i opodatkowany stawką w wysokości 22%. Wątpliwości Wnioskodawcy budzi prawidłowość opodatkowania przez dewelopera sprzedanego garażu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jak powinien być opodatkowany garaż usytuowany w KOB-11?

Zdaniem Wnioskodawcy na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. - o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, sprzedaż garażu powinna być opodatkowana stawką w wysokości 7%. Stanowisko swoje wywodzi z definicji budynku mieszkalnego zawartego w art. 51 ust. 3 ustawy, bowiem twierdzi, iż nabyty budynek mieszkalny sklasyfikowany jest w/g KOB 11.

Wg KOB budynek mieszkalny sklasyfikowany w statystycznym grupowaniu KOB-11 to budynek w przeważającej mierze przeznaczony na cele mieszkaniowe. Powyższe oznacza, że częścią takiego budynku mogą być zarówno lokale mieszkalne (stanowiące jego przeważającą część powierzchni) jak i lokale użytkowe (stanowiące jego mniejszą część pod względem powierzchni). Zatem, jako całość stanowi budynek mieszkalny. Nie całe jednak budynki mieszkalne, stanowiące przedmiot sprzedaży mieszczą się w stawce preferencyjnej. Zgodnie bowiem z art. 51 ustawy o VAT, stosuje się stawkę w wysokości 7% w odniesieniu do budynków budownictwa mieszkaniowego lub ich części z wyłączeniem lokali użytkowych. Zgodnie z PKOB, budynkiem jest samodzielny obiekt budowlany. Budynek to zadaszone obiekty budowlane wraz z wybudowanymi instalacjami i urządzeniami, wykorzystywanymi dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. Budynki obejmują również samodzielne podziemne obiekty budowlane przystosowane do ochrony ludzi, zwierząt lub przedmiotów (np. podziemne centra handlowe oraz warsztaty i garaże). Garaże usytuowane w budynku mieszkalnym mają status pomieszczenia gospodarczego, służącego przechowywaniu różnego rodzaju przedmiotów (w szczególności samochodów), sprzętu, odpadów stałych itp., dlatego też garaż nie jest lokalem użytkowym i winien być opodatkowany stawką w wysokości 7%.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. - o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm) - zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Towarami w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy, są rzeczy ruchome, jak i również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności określonych w art. 2, które wymienione są w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2003 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 224, poz 2229) - zwanego dalej rozporządzeniem zmieniającym, zmieniono rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 27, poz. 268 ze zm.) w wyniku czego §. 66 ust. 1 pkt 7 otrzymał brzmienie, iż stawkę podatku wymienioną w art. 18 ust. 1 ustawy, obniża się do wysokości 7 % dla obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części z wyjątkiem lokali użytkowych. W § 66 ust. 3 rozporządzenia zmieniającego przyjęto definicję obiektu mieszkaniowego, zgodnie z którą przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w ust. 1 pkt 7 rozumie się budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych: 111 - Budynki mieszkalne jednorodzinne, 112 - Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, ex 113 - Budynki zbiorowego zamieszkania - wyłącznie budynki Kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie i rezydencje biskupie.

W rozpatrywanej sprawie, Wnioskodawca w dniu X.04.2004 r. nabył na podstawie jednego aktu notarialnego lokal mieszkalny wraz z piwnicą i garażem oraz udziałem w gruncie. Przy czym, wartość garażu na fakturze została wyodrębniona z wartości mieszkania i opodatkowana stawką 22%. Należy zauważyć, iż definicji lokalów mieszkalnych i użytkowych należy szukać w prawie lokalowym.

Lokalem mieszkalnym w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze. zm.), jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe pomieszczenia takie jak: piwnica, strych, komórka, garaż (ust. 4 w/w art.). W związku z powyższym, garaż choć stanowi część składową lokalu mieszkalnego nie należy do pomieszczeń pomocniczych lecz przynależnych do danego lokalu i nie służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych ludności. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) w § 3 pkt 14 określa lokal użytkowy jako pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanym, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym. Wnioskodawca podnosi, iż garaż jest pomieszczeniem gospodarczym, natomiast pomieszczenie gospodarcze zgodnie z § 3 pkt 13 w/w rozporządzenia, to pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku, a także opału lub odpadów stałych. Opierając się na powyższych definicjach, a także na nie cytowanej definicji pomieszczenia technicznego (§ 3 pkt 12 i 13 ww. rozporządzenia), należy stwierdzić, iż garaż jest lokalem użytkowym, o którym mowa w § 66, ust. 1 pkt 7 rozporządzenia zmieniającego.

Tym samym, garaż spełnia samodzielną funkcję, oraz może stanowić przedmiot odrębnego obrotu na rynku, co zostało potwierdzone fakturą VAT wystawioną przez sprzedawcę. Ustawodawca wyraźnie wskazał, iż opodatkowaniem stawką w wysokości 7% podlega sprzedaż obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części z wyjątkiem lokali użytkowych. Dlatego też sprzedaż lokalu użytkowego jakim jest garaż, pomimo że jak wskazuje Wnioskodawca mieści się on w budynku mieszkalnym sklasyfikowanym wg PKOB 11, powinna być opodatkowana stawką, o której mowa w art. 18 ust. 1 ustawy tj. w wysokości 22%.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe, iż sprzedaż garażu będącego lokalem użytkowym należy opodatkować stawką w wysokości 7%.

Ponadto należy zauważyć, iż powołany przez Wnioskodawcę art. 51 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy, dotyczył sprzedaży obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyjątkiem lokali użytkowych dokonanej w okresie do 31 grudnia 2003r., natomiast sprzedaż przedmiotowego lokalu nastąpiła w miesiącu kwietniu 2004r, dlatego też w zaistniałym stanie faktycznym dokonano interpretacji rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2003r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 224, poz. 2229).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-400 Płock.