Pytanie:

Małżonkowie prowadzili działalność gospodarczą w zakresie produkcji, w rozliczeniach dla potrzeb podatku od towarów i usług wykorzystywany był NIP małżonki. Prowadzone przedsiębiorstwo zostało wniesione w formie aportu do nowo utworzonej spółki z o.o. Czy wniesienie aportem przedsiębiorstwa, w tym wyprodukowanych towarów, zapasów tych towarów -ze względu, że nie stanowią wyodrębnionych jednostkowych rzeczy ruchomych, lecz wchodzą w skład przedsiębiorstwa w rozumieniu art.551 kc - do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie podlega ustawie o podatku od towarów i usług?

Zdaniem tutejszego organu podatkowego stanowisko Spółki jest słuszne. Przepisy art. 6 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535) wymieniają czynności, do których nie mają zastosowania przepisy tej ustawy. Zgodnie z pkt 1 art. 6 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans. Przedsiębiorstwem, w myśl art. 551 kodeksu cywilnego jest zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej i swoim zakresem obejmuje wszystko, co wchodzi w jego skład w tym towary handlowe, a także wyprodukowane wyroby. Tak rozumiane przedsiębiorstwo nie jest towarem w świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 6 cytowanej ustawy oraz wniesienie przedsiębiorstwa do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w formie aportu nie jest dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ani też świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT.

W świetle powyższych regulacji wniesienie do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością aportu w formie przedsiębiorstwa (w rozumieniu art. 551 kodeksu cywilnego) nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Powyższa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia. Stosownie do art.14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej interpretacja ta nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

W związku z powyższym postanowiłem jak w sentencji.

Na postanowienie niniejsze, zgodnie z art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej służy Stronie wniesienie zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie, Ośrodek Zamiejscowy w Zamościu, za moim pośrednictwem w terminie 7 dni od daty jego doręczenia. Zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie ( art.222 w związku z art.239 Ordynacji podatkowej ).