|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: budynek, czynności podlegające opodatkowaniu, składnik majątkowy, wyłączenie, zbycie, zorganizowana część przedsiębiorstwa | |
| Data: 2010-06-07 | |
![]() Istota interpretacji:majątek nabyty przez Wnioskodawcę nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT i w związku z nabyciem składników majątku Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonegoWniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 maja 2010r. (data złożenia 20 maja 2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 12 maja 2010r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest podmiotem specjalizującym się w usługach logistycznych, w ramach których m.in. kompleksowo obsługuje łańcuchy dostaw dla średnich i dużych przedsiębiorstw. Wnioskodawca w swojej ofercie posiada m.in. logistykę magazynową, tj. magazyny dedykowane, magazyny typu multi-user oraz inhouse logistics. W związku z rozwojem działalności w zakresie logistyki i obsługi łańcucha dostaw u klientów, w styczniu 2010r. Wnioskodawca zawarł z P.. (dalej "P." lub "Zbywca") umowę nabycia określonych składników majątku. P. jest spółką polską - producentem lamp i opraw oświetleniowych w Polsce. Zgodnie z umową, Wnioskodawca zobowiązał się nabyć od P. budynek magazynowy zlokalizowany w P. wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu, na którym znajduje się budynek, a także ruchomości związane z tym magazynem. Wnioskodawca zobowiązał się także przejąć większość pracowników Zbywcy przypisanych do przedmiotowego magazynu oraz wybranych pracowników związanych z transportem, wysyłką towarów oraz działalnością pomocniczą zapewniającą wsparcie techniczne, rachunkowe (finansowe) oraz w zakresie zasobów ludzkich.
Z przedmiotu transakcji wyłączone zostały następujące składniki majątku Zbywcy, które są związane z przedmiotowym magazynem:
Magazyn będący przedmiotem transakcji nie stanowił głównego majątku Zbywcy, ani też nie był związany z głównym (zasadniczym) obszarem jego działalności. Działalność gospodarcza Zbywcy to głównie produkcja oraz dystrybucja lamp i opraw oświetleniowych.
Dla potrzeb logistyki związanej z dystrybucją Zbywca wykorzystywał budynek magazynowy zlokalizowany w P., który jest przedmiotem nabycia przez Wnioskodawcę. Magazyn wyrobów gotowych nie był zatem formalnie wydzielony w strukturze organizacyjnej Zbywcy, a stanowił jedynie, wraz z magazynem materiałów i surowców, część Działu Dystrybucji. Budynek magazynowy dedykowany do wyrobów gotowych (będący przedmiotem nabycia przez Wnioskodawcę) był wykorzystywany przez Zbywcę wyłącznie na potrzeby własne i nie stanowił odrębnego źródła przychodów Zbywcy (np. z umów dzierżawy, najmu lub usług magazynowych). W związku z tym, wraz z budynkiem magazynowym nie zostaną przeniesione na Wnioskodawcę kontrakty handlowe z klientami/odbiorcami (podmiotami trzecimi), ponieważ przed zbyciem takie kontrakty nie istniały w P. W P. ponadto pozostanie cała dotychczasowa działalność produkcyjna oraz pozostała część działalności dystrybucyjnej. Do Wnioskodawcy zostanie zbyty wyłącznie budynek magazynu wyrobów gotowych i nieduży budynek biurowy, co oznacza, że pozostałe istotne funkcje w zakresie dystrybucji pozostaną nadal w P., podobnie jak obsługa logistyczna zakładów produkcyjnych P. Zbywca nie sporządzał dla tego magazynu odrębnego sprawozdania finansowego w rozumieniu ustawy o rachunkowości, obejmującego rachunek zysków i strat oraz bilans. Dla magazynu Zbywca nie posiadał także odrębnego rachunku bankowego. Cena sprzedaży składników majątku została ustalona w oparciu o wartość rynkową nieruchomości (budynku magazynowego i związanego z nim niedużego budynku biurowego, a także prawa wieczystego użytkowania gruntu) oraz wartość rynkową majątku ruchomego. W wyniku nabycia przedmiotowych składników majątku, w Spółce nie powstanie dodatnia wartość firmy (tzw. goodwill). Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT na podstawie złożonego dnia 14 kwietnia 2004r. zgłoszenia VAT-R. Na podstawie umowy z dnia 12 stycznia 2010r. Wnioskodawca nabył z dniem 1 marca 2010r. w drodze kupna za zapłatą prawo własności ruchomości związanych z magazynem, tj. urządzeń i wyposażenia wykorzystywanego w magazynie (podajniki, owijarki palet, foliarki, regały, wózki widłowe, podnośniki hydrauliczne, system telewizji zakładowej, itp.). Składniki majątku nabyte przez Wnioskodawcę od P. będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. do świadczenia usług magazynowania, usług logistycznych oraz usług dzierżawy. Zarówno przed, jak i po nabyciu składników majątku od P., Wnioskodawca prowadzi wyłącznie działalność podlegającą opodatkowaniu VAT i nie rozlicza VAT tzw. współczynnikiem, o którym mowa w art. 90 ustawy o VAT. Transakcja opisana wyżej została potwierdzona fakturami VAT, obie faktury wystawione dnia 1 marca 2010r. Przedmiotem transakcji o której mowa we wniosku z dnia 23 marca 2010r. nie jest aport. Składniki materialne i niematerialne transakcji:
Z przedmiotu transakcji wyłączone zostały następujące składniki majątku Zbywcy, które są związane z przedmiotowym magazynem:
Jak wynika z informacji i oświadczeń złożonych przez P., magazyn nie był formalnie wyodrębniony w strukturze organizacyjnej Zbywcy w formie oddziału, wydziału, czy zakładu, nie stanowił także odrębnego departamentu. Co więcej, Zbywca nie prowadził odpowiedniej ewidencji zdarzeń gospodarczych, która pozwalałaby na przyporządkowanie przychodowi kosztów oraz należności i zobowiązań do tak zorganizowanej części działalności. Nie było zatem możliwe szczegółowe określenie u Zbywcy pozycji finansowej obszaru działalności przenoszonej do Wnioskodawcy, w tym bilansu oraz rachunku zysków i strat w odniesieniu do magazynu wyrobów gotowych. W szczególności zaś, w oparciu o ewidencję prowadzoną przez Zbywcę nie było możliwe ustalenie wysokości przychodów generowanych w związku z funkcjonowaniem magazynu w strukturze Zbywcy. Zespół składników majątku nabywanych przez Wnioskodawcę nie posiadał również w P. odrębnego rachunku bankowego, na który wpływałyby przychody związane z tym obszarem działalności oraz regulowane byłyby związane z nim koszty. W ramach analizowanej transakcji, nie doszło także do przeniesienia na Wnioskodawcę wszystkich składników materialnych i niematerialnych związanych z magazynem (m.in. zapasów wyrobów gotowych, zobowiązań handlowych). Wnioskodawca zobowiązał się do świadczenia, po nabyciu własności magazynu i ruchomości, usług na rzecz Zbywcy w zakresie magazynowania i obsługi logistycznej w oparciu o majątek (nieruchomość, ruchomości i pracownikowi) nabyty od P. Zespół składników nabywanych przez Wnioskodawcę nie może stanowić niezależnego przedsiębiorstwa. W związku z powyższym zadano następujące pytania:
Zdaniem Wnioskodawcy, Ad. 1 Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, zorganizowana cześć przedsiębiorstwa (dalej "ZCP") oznacza:
Aby mówić o ZCP na gruncie ustawy o VAT, wszystkie z wyżej wymienionych warunków powinny być spełnione łącznie. Zdaniem Wnioskodawcy, majątek który Wnioskodawca nabywa od P. nie spełnia wszystkich warunków wskazanych powyżej i tym samym, nie stanowi ZCP. Świadczą o tym argumenty przedstawione poniżej. W świetle definicji zawartej w ustawie o VAT, ZCP powinna obejmować służące do realizacji określonych zadań składniki majątkowe – materialne i niematerialne, w tym zobowiązania. Jak zostało przedstawione w stanie faktycznym, przedmiotem sprzedaży mają być jedynie wybrane składniki materialne związane z magazynem w P. Do Wnioskodawcy nie zostaną bowiem przeniesione zapasy wyrobów gotowych znajdujących się w przedmiotowym magazynie, a także zobowiązania związane z magazynem, w tym w szczególności nie zostaną przeniesione zobowiązania handlowe powstałe przed dniem zbycia, takie jak np. zobowiązania z tytułu dostaw wody, energii elektrycznej, z tytułu usług sprzątania biura i wywozu nieczystości, usług ochrony, zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości. Do Wnioskodawcy nie zostaną także przeniesione księgi oraz dokumentacja podatkowa związana z magazynem. Jak wynika z praktyki władz skarbowych, a także orzecznictwa sądów administracyjnych, aby mówić o ZCP, w jego skład muszą wchodzić wszystkie związane z daną działalnością składniki materialne i niematerialne, zaś wyłączenie choćby niewielkiej części tych składników (nawet nieistotnej) z przedmiotu transakcji powoduje, że jej przedmiot nie stanowi ZCP. Przykładowo, w interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 26 listopada 2009r. (znak IPPP3/443-842/09-3/MM) Minister Finansów uznał, że skoro z przedmiotu transakcji wyłączona została część należności i zobowiązań związanych ze zbywanym obszarem działalności, to nie można zakwalifikować przedmiotu transakcji jako ZCP (podobnie: w interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 1 grudnia 2009r., znak ITPP1/443-870/09/KM). Również w interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 lutego 2008r. (znak IPPB3-423-418/07-2/MB) oraz z dnia 16 lutego 2009r. (znak IPPB5/423-165/0B-6/MB) Minister Finansów zaznaczył, że "nie można zobowiązania ciążącego na konkretnym majątku wydzielić i oderwać od tego majątku (traktować odrębnie od tego majątku). Wydzielona część majątku, aby można było o niej powiedzieć na gruncie ustawy podatkowej, że stanowi samodzielne przedsiębiorstwo/zorganizowaną część przedsiębiorstwa musi być samodzielnym przedsiębiorstwem/zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa także od strony zobowiązaniowej. (...) O tym, czy doszło do wydzielenia zorganizowanej części przedsiębiorstwa decyduje pełen zakres przekazanego majątku, praw i zobowiązań, wydzielenie to musi dotyczyć zorganizowanej części przedsiębiorstwa jako całości, a nie tylko niektórych jej składników, nawet o znacznej wartości." Podobne stanowisko prezentowano w interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 25 marca 2009r. (znak ITPB3/423-49/09/PS) oraz z dnia 26 listopada 2008r. (znak ITPB3/423-500/08/DK), interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 lipca 2008r. (znak IP-PB3-423-816/08-2/MB). Kolejnym warunkiem uznania składników majątku za ZCP jest wydzielenie tych składników materialnych i niematerialnych w istniejącym przedsiębiorstwie (tj. u zbywającego). Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że dana grupa składników majątku ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej zbywającego jako dział, wydział, oddział, itp., przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na podstawie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe oznacza, że oprócz samodzielności finansowej, u zbywającego poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe było przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do przenoszonej grupy składników majątku. Powyższe oznacza, że ZCP musi posiadać wewnętrzną samodzielność finansową. Wyodrębnienie funkcjonalne oznacza natomiast, że dana grupa składników majątku mogłaby stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy i to jeszcze w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. W tym kontekście, punktem odniesienia jest zawsze rola, jaką zbywane składniki majątkowe odgrywały przed transakcją w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa zbywającego (tak np. w interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 listopada 2008r., znak IPPB5/423-6/08-3/MB). Innymi słowy, składniki majątku są wzajemnie powiązane, tak że istnieją zależności między tymi składnikami dowodzące, że dopiero wspólne działanie tych składników prowadzi do realizacji określonej kategorii zadań gospodarczych. Nie może to być zbiór przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Aby mówić o ZCP, nie jest zatem wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. W tym kontekście, Wnioskodawca pragnie zauważyć, że jak wynika z informacji i oświadczeń złożonych przez P., magazyn nie był formalnie wyodrębniony w strukturze organizacyjnej Zbywcy w formie oddziału, wydziału, czy zakładu, nie stanowił także odrębnego departamentu. Co więcej, Zbywca nie prowadził odpowiedniej ewidencji zdarzeń gospodarczych, która pozwalałaby na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do tak zorganizowanej części działalności. Nie było zatem możliwe szczegółowe określenie u Zbywcy pozycji finansowej obszaru działalności przenoszonej do Wnioskodawcy, w tym bilansu oraz rachunku zysków i strat w odniesieniu do magazynu wyrobów gotowych. W szczególności zaś, w oparciu o ewidencję prowadzoną przez Zbywcę nie było możliwe ustalenie wysokości przychodów generowanych w związku z funkcjonowaniem magazynu w strukturze Zbywcy. Zespół składników majątku nabywanych przez Wnioskodawcę nie posiadał również w P. odrębnego rachunku bankowego, na który wpływałyby przychody związane z tym obszarem działalności oraz regulowane byłyby związane z nim koszty. W ramach analizowanej transakcji, nie doszło także do przeniesienia na Wnioskodawcę wszystkich składników materialnych i niematerialnych związanych z magazynem (m.in. zapasów wyrobów gotowych, zobowiązań handlowych). Składniki majątku nabywane przez Wnioskodawcę są w pewnym stopniu wzajemnie powiązane ze sobą - są bowiem dedykowane do działalności magazynu wyrobów gotowych. Jednak wyłącznie w oparciu o nie Wnioskodawca nie byłby w stanie prowadzić samodzielnie działalności gospodarczej, bez dodania innych elementów/składników. Przed sprzedażą majątek ten nie stanowił odrębnego źródła przychodów Zbywcy i w wyniku jego nabycia, Wnioskodawca nie wstąpił w prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z umów handlowych z podmiotami trzecimi, dzięki którym mógłby generować przychody (ponieważ takie umowy nie istniały u Zbywcy). Co prawda po nabyciu majątku Wnioskodawca będzie w oparciu o niego świadczyć usługi logistyczne na rzecz P., jednak umowa na świadczenie tego typu usług zostanie zawarta między stronami dopiero po nabyciu majątku przez Wnioskodawcę. Przed sprzedażą magazynu, taka umowa na usługi logistyczne nie istniała u Zbywcy, a ocena, czy mamy do czynienia z ZCP powinna być dokonywana w odniesieniu do roli danych składników majątku u zbywającego przed transakcją. Potwierdza to, że wyłącznie w oparciu o składniki majątku nabyte od P. Wnioskodawca nie mógłby samodzielnie prowadzić działalności. Co więcej, ze względu na brak w ramach nabytego majątku źródeł jego finansowania (np. zobowiązań), zdaniem Wnioskodawcy, trudno mówić o samodzielności finansowej nabytych składników majątku. Wnioskodawca pragnie także zauważyć, że - jak stwierdził Minister Finansów w interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 25 sierpnia 2009r. (znak ILPP1/443-639/09-6/MT) - "nie wystarczy, że ze względu na pewną samodzielność pod względem technicznym, czy nawet organizacyjnym, zespół składników majątkowych mógłby potencjalnie stanowić odrębne przedsiębiorstwo, bądź zorganizowaną część przedsiębiorstwa, ponieważ art. 6 pkt 1 ustawy o VAT wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie wszystkich składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia pewnych składników majątkowych przedsiębiorstwa." W opinii Wnioskodawcy, kolejnym argumentem potwierdzającym, iż przedmiot transakcji nie stanowi ZCP jest to, że w wyniku sprzedaży składników majątku do Wnioskodawcy, nie dojdzie do zaprzestania przez Zbywcę wykonywania działalności w obszarze logistyki - Zbywca będzie bowiem nadal prowadzić tę działalność, choć w ograniczonym zakresie, tj. będzie prowadzić działalność logistyczną związaną z zaopatrzeniem swoich zakładów produkcyjnych w surowce i komponenty do produkcji. W tym kontekście, składniki majątku nabywane przez Wnioskodawcę nie spełniają u Zbywcy samodzielnej roli gospodarczej, gdyż są elementem większej całości, jaką stanowi działalność Zbywcy w obszarze logistyki. Z tego względu, w opinii Wnioskodawcy, przedmiotowa transakcja ma charakter połączonej sprzedaży nieruchomości, mienia ruchomego oraz przejęcia pracowników, które łącznie nie stanowią ZCP w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Tym samym, do przedmiotowej transakcji nie ma zastosowania przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do transakcji zbycia ZCP. W konsekwencji, analizowana transakcja sprzedaży przez P. na rzecz Wnioskodawcy nieruchomości (budynku magazynowego wraz z niewielkim budynkiem biurowym oraz prawem wieczystego użytkowania gruntu, na którym znajdują się te budynki) oraz majątku ruchomego, której towarzyszy również przejęcie pracowników dedykowanych do magazynu i wybranych pracowników przypisanych do pozostałych obszarów działalności Zbywcy, podlega na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 przepisom ustawy o VAT jako odpłatna dostawa towarów. Ad. 2 Składniki majątku nabyte przez Wnioskodawcę od P. będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. do świadczenia usług magazynowania, usług logistycznych oraz usług dzierżawy. Zarówno przed, jak i po nabyciu składników majątku od P., Wnioskodawca prowadzi wyłącznie działalność podlegającą opodatkowaniu VAT i nie rozlicza VAT tzw. współczynnikiem o którym mowa w art. 90 ustawy o VAT. W związku z tym, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego przez Zbywcę przy sprzedaży majątku do na rzecz Wnioskodawcy, pod warunkiem, że sprzedaż poszczególnych aktywów nie będzie korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na fakt ścisłego powiązania z sobą zadanych przez Wnioskodawcę pytań, tut. organ udzielił na nie odpowiedzi w jednej interpretacji indywidualnej. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się co do zasady przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast przez świadczenie usług, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. W myśl art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przepis art. 6 ustawy o VAT wskazuje zatem te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, do czynności tych - chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług - nie stosuje się przepisów ustawy o VAT. Pojęcie "transakcji zbycia", należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu "dostawy towarów", w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. "zbycie" obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem zbycia jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu). W niniejszej sprawie kwestią wymagającą interpretacji jest ustalenie istnienia lub nieistnienia podstaw do zastosowania przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Przepisy ustawy o VAT nie definiują terminu "przedsiębiorstwo". Z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia "przedsiębiorstwo" należy odwołać się do regulacji zawartej w art. 55#185; ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej, który obejmuje w szczególności:
Powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, iż najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Zgodnie z art. 55#178;Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Zatem składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Wskazany przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT wyłącza również spod działania ustawy zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, przez którą zgodnie z przepisem art. 2 pkt 27e ustawy o VAT należy rozumieć organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. W świetle powyższego podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Warunkiem niezbędnym jest także wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie, które to wydzielenie ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie musi oznaczać samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest nie tylko wyodrębniona organizacyjnie, ale również posiada wewnętrzną samodzielność finansową. Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:
Aby zatem w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie całość). Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż związku z rozwojem działalności w zakresie logistyki i obsługi łańcucha dostaw u klientów, w styczniu 2010r. Wnioskodawca zawarł z P. (dalej "P." lub "Zbywca") umowę nabycia określonych składników majątku. P. jest spółką polską - producentem lamp i opraw oświetleniowych w Polsce. Zgodnie z umową, Wnioskodawca zobowiązał się nabyć od P. budynek magazynowy zlokalizowany w P. wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu, na którym znajduje się budynek, a także ruchomości związane z tym magazynem. Wnioskodawca zobowiązał się także przejąć większość pracowników Zbywcy przypisanych do przedmiotowego magazynu oraz wybranych pracowników związanych z transportem, wysyłką towarów oraz działalnością pomocniczą zapewniającą wsparcie techniczne, rachunkowe (finansowe) oraz w zakresie zasobów ludzkich.
Z przedmiotu transakcji wyłączone zostały następujące składniki majątku Zbywcy, które są związane z przedmiotowym magazynem:
Magazyn będący przedmiotem transakcji nie stanowił głównego majątku Zbywcy, ani też nie był związany z głównym (zasadniczym) obszarem jego działalności. Działalność gospodarcza Zbywcy to głównie produkcja oraz dystrybucja lamp i opraw oświetleniowych.
Dla potrzeb logistyki związanej z dystrybucją Zbywca wykorzystywał budynek magazynowy zlokalizowany w P., który jest przedmiotem nabycia przez Wnioskodawcę. Magazyn wyrobów gotowych nie był zatem formalnie wydzielony w strukturze organizacyjnej Zbywcy, a stanowił jedynie, wraz z magazynem materiałów i surowców, część Działu Dystrybucji. Budynek magazynowy dedykowany do wyrobów gotowych (będący przedmiotem nabycia przez Wnioskodawcę) był wykorzystywany przez Zbywcę wyłącznie na potrzeby własne i nie stanowił odrębnego źródła przychodów Zbywcy (np. z umów dzierżawy, najmu lub usług magazynowych). W związku z tym, wraz z budynkiem magazynowym nie zostaną przeniesione na Wnioskodawcę kontrakty handlowe z klientami/odbiorcami (podmiotami trzecimi), ponieważ przed zbyciem takie kontrakty nie istniały w P. W P. ponadto pozostanie cała dotychczasowa działalność produkcyjna oraz pozostała część działalności dystrybucyjnej. Do Wnioskodawcy zostanie zbyty wyłącznie budynek magazynu wyrobów gotowych i nieduży budynek biurowy, co oznacza, że pozostałe istotne funkcje w zakresie dystrybucji pozostaną nadal w P., podobnie jak obsługa logistyczna zakładów produkcyjnych P. Zbywca nie sporządzał dla tego magazynu odrębnego sprawozdania finansowego w rozumieniu ustawy o rachunkowości, obejmującego rachunek zysków i strat oraz bilans. Dla magazynu Zbywca nie posiadał także odrębnego rachunku bankowego. Cena sprzedaży składników majątku została ustalona w oparciu o wartość rynkową nieruchomości (budynku magazynowego i związanego z nim niedużego budynku biurowego, a także prawa wieczystego użytkowania gruntu) oraz wartość rynkową majątku ruchomego. W wyniku nabycia przedmiotowych składników majątku, w Spółce nie powstanie dodatnia wartość firmy (tzw. goodwill). Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT na podstawie złożonego dnia 14 kwietnia 2004r. zgłoszenia VAT-R. Na podstawie umowy z dnia 12 stycznia 2010r. Wnioskodawca nabył z dniem 1 marca 2010r. w drodze kupna za zapłatą prawo własności ruchomości związanych z magazynem, tj. urządzeń i wyposażenia wykorzystywanego w magazynie (podajniki, owijarki palet, foliarki, regały, wózki widłowe, podnośniki hydrauliczne, system telewizji zakładowej, itp.). Składniki majątku nabyte przez Wnioskodawcę od P. będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. do świadczenia usług magazynowania, usług logistycznych oraz usług dzierżawy. Zarówno przed, jak i po nabyciu składników majątku od P., Wnioskodawca prowadzi wyłącznie działalność podlegającą opodatkowaniu VAT i nie rozlicza VAT tzw. współczynnikiem, o którym mowa w art. 90 ustawy o VAT. Transakcja opisana wyżej została potwierdzona fakturami VAT, obie faktury wystawione dnia 1 marca 2010r. Składniki materialne i niematerialne transakcji:
Z przedmiotu transakcji wyłączone zostały następujące składniki majątku Zbywcy, które są związane z przedmiotowym magazynem:
Jak wynika z informacji i oświadczeń złożonych przez P., magazyn nie był formalnie wyodrębniony w strukturze organizacyjnej Zbywcy w formie oddziału, wydziału, czy zakładu, nie stanowił także odrębnego departamentu. Co więcej, Zbywca nie prowadził odpowiedniej ewidencji zdarzeń gospodarczych, która pozwalałaby na przyporządkowanie przychodowi kosztów oraz należności i zobowiązań do tak zorganizowanej części działalności. Nie było zatem możliwe szczegółowe określenie u Zbywcy pozycji finansowej obszaru działalności przenoszonej do Wnioskodawcy, w tym bilansu oraz rachunku zysków i strat w odniesieniu do magazynu wyrobów gotowych. W szczególności zaś, w oparciu o ewidencję prowadzoną przez Zbywcę nie było możliwe ustalenie wysokości przychodów generowanych w związku z funkcjonowaniem magazynu w strukturze Zbywcy. Zespół składników majątku nabywanych przez Wnioskodawcę nie posiadał również w P. odrębnego rachunku bankowego, na który wpływałyby przychody związane z tym obszarem działalności oraz regulowane byłyby związane z nim koszty. W ramach analizowanej transakcji, nie doszło także do przeniesienia na Wnioskodawcę wszystkich składników materialnych i niematerialnych związanych z magazynem (m.in. zapasów wyrobów gotowych, zobowiązań handlowych). Wnioskodawca zobowiązał się do świadczenia, po nabyciu własności magazynu i ruchomości, usług na rzecz Zbywcy w zakresie magazynowania i obsługi logistycznej w oparciu o majątek (nieruchomość, ruchomości i pracownikowi) nabyty od P. Zespół składników nabywanych przez Wnioskodawcę nie może stanowić niezależnego przedsiębiorstwa. W świetle przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego należy stwierdzić, iż wymienione we wniosku składniki materialne i niematerialne będące przedmiotem transakcji pomiędzy Wnioskodawcą a P. nie posiadają ww. cech właściwych dla przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy Kodeks cywilny ani też nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż przedmiotem nabycia są poszczególne składniki przedsiębiorstwa P., a nie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy Kodeks cywilny czy też zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż składniki będące przedmiotem nabycia nie stanowiły jak wskazał Wnioskodawca istniejącego zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań i nie były organizacyjnie i finansowo wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie jak również nie mogłyby stanowić niezależnego przedsiębiorstwa. Zatem przepis art. 6 pkt 1 oraz art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, nie mają w tej sprawie zastosowania i w konsekwencji opisana we wniosku transakcja podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia czy w opisanym stanie faktycznym, przedmiotem nabycia przez Wnioskodawcę są poszczególne składniki majątku, które nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT i tym samym, transakcja ta podlega opodatkowaniu VAT należało uznać za prawidłowe. Odnośnie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem ww. składników majątku należy zauważyć, iż zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Natomiast zgodnie z uregulowaniami art. 86 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:
- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Z cytowanych wyżej przepisów wynika, iż prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z zakupionymi towarami, uzależnione jest od powiązania tych zakupów z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT. Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Jak wynika z wniosku, składniki majątku nabyte przez Wnioskodawcę od P. będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. do świadczenia usług magazynowania, usług logistycznych oraz usług dzierżawy. Zarówno przed, jak i po nabyciu składników majątku od P., Wnioskodawca prowadzi wyłącznie działalność podlegającą opodatkowaniu VAT i nie rozlicza VAT tzw. współczynnikiem, o którym mowa w art. 90 ustawy o VAT. Transakcja opisana wyżej została potwierdzona fakturami VAT, obie faktury wystawione dnia 1 marca 2010r. Mając na względzie ww. przepisy należy stwierdzić, iż Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z zakupem składników majątkowych, o których mowa we wniosku, jeżeli istnieje związek pomiędzy zakupem a wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych i jednocześnie nie zachodzą ograniczenia tego prawa określone w art. 88 ustawy o VAT, w tym w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, tj. w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem przez Wnioskodawcę składników majątkowych, o których mowa we wniosku należało uznać za prawidłowe. Zatem oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać je za prawidłowe. Na marginesie Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów pragnie zauważyć, iż w niniejszej interpretacji indywidualnej nie odniesiono się do zagadnienia zastosowania właściwej stawki podatku VAT bądź też możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla transakcji opisanej we wniosku, gdyż Wnioskodawca nie przedstawił w tym zakresie stanu faktycznego, nie zadał pytania w ww. kwestii oraz nie przedstawił własnego stanowiska. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała. Referencje |
|
| 2010-06-07 |
