Istota interpretacji:

Stanowisko Strony, iż przy rozliczeniu należnego wynagrodzenia od Inwestora będzie miała zastosowanie stawka w wysokości 7% należało uznać za nieprawidłowe, bowiem tak jak wyżej wskazano obowiązek podatkowy powstał już w 2002 r. również Strona wystawiła faktury VAT dokumentujące wykonane roboty budowlane z zastosowaniem odpowiedniej stawki podatkowej. Zatem późniejsza wypłata kwoty należnej przez Inwestora nie rodzi kolejnego obowiązku podatkowego, a co za tym idzie konieczności jego rozliczenia przy zastosowaniu stawki podatkowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Przedsiębiorstwo… spółka jawna w S (określana dalej jako "Spółka Jawna") prowadzi działalność polegającą na wykonywaniu robót i usług budowlanych w zakresie budownictwa w pełnym zakresie.

Spółka jawna jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W ramach działalności dokonuje czynności opodatkowanych tym podatkiem.

Spółka jawna spodziewa się pozytywnego dla siebie rozstrzygnięcia sporu sądowego co do wysokości wynagrodzenia netto za wykonane roboty budowlane, zlecone przez Inwestora na podstawie umowy z dnia 16.09.1999 r., zmienianej aneksami i rozwiązanej przez Inwestora w dniu 04.02.2003 r. przed całkowitym wykonaniem umownego zakresu robót.

Przedmiotem w/w umowy było wykonanie robót budowlanych na obiekcie zaliczonym do KOB 14.

Umowa powyższa przewidywała ryczałtowe wynagrodzenie na wykonane roboty budowlane. Rozliczenie wynagrodzenia ryczałtowego z tytułu wykonywania robót następowało sukcesywnie, na podstawie częściowych protokołów odbioru robót i faktur VAT sporządzanych w oparciu o nie.

Ostatni częściowy protokół odbioru robót objętych w/w umową przed jej zerwaniem przez Inwestora jest z dnia 28.05.2002 r. a wynagrodzenie zostało uwzględnione w fakturze VAT nr xx/2002 z dnia 28.05.2002 r.

Sprzedaż tych robót opodatkowana była podatkiem od towarów i usług w stawki 7%. Według sporządzonej inwentaryzacji robót z rozliczeniem finansowym z tytułu wynagrodzenia dokonanej przez Inwestora, stwierdził on, że wynagrodzenie jest zawyżone, z czym nie zgadzała się Spółka Jawna. Inwentaryzacja robót została zakończona w dniu 04.02.2003r.

W efekcie tego sporu sprawą ustalenia należnego wynagrodzenia za wykonane roboty budowlane zajmuje się Sąd z powództwa Spółki Jawnej przeciwko Inwestorowi oraz z powództwa wzajemnego Inwestora przeciwko Spółce Jawnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku rozstrzygnięcia sporu sądowego na korzyść Spółki Jawnej, prawidłowym będzie zastosowanie stawki podatku od towarów i usług na poziomie 7%, przy rozliczeniu się z Inwestorem z tytułu nierozliczonego jeszcze wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane w 2002 roku...

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 51 ust.1, pkt 2a sprzedaż materiałów budowlanych i usług (robót) określonych w załączniku nr 5 do Ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (publikacja Dz.U. z 1993r Nr.11 poz.50 wraz ze zmianami, ostatnia zmiana Dz.U. z 2002 r. Nr.19, poz. 185), opodatkowana była stawką 7%.

Roboty wykonane przez Spółkę Jawną zakwalifikowane do KOB 14, które wymieniane są w poz. 76 pkt 3 w/w załącznika, a zatem zdaniem Spółki Jawnej, po rozstrzygnięciu sporu przez Sąd na jej korzyść, zasadnym będzie zastosowanie stawki podatku od towarów i usług na poziomie 7%, przy rozliczeniu zasądzonego wynagrodzenia z Inwestorem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) - zwana dalej ustawą z 1993 r., na którą powołuje się Wnioskodawca w przedstawionej sytuacji we wniosku - z dniem 01.05.2004 r. stosownie do art. 175 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - utraciła moc, z wyłączeniem art. 9, który utracił moc z dniem, o którym mowa w art. 176 pkt 2.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 1993 r., opodatkowaniu podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Stosownie zaś do art. 6 ust. 8b pkt 2 lit. d tej ustawy obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia od dnia wykonania usług: budowlanych lub budowlano-montażowych. Przy czym przepis ust. 8b pkt 2 lit. d stosuje się również do usług wykonywanych częściowo, których odbiór jest dokonywany na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych (ust. 8c art. 6 ustawy z 1993 r.).

Z przedstawionej sytuacji we wniosku wynika, iż Strona na podstawie umowy z 1999 r. prowadziła roboty budowlane. Przy czym rozliczenie wynagrodzenia z tytułu wykonywania robót następowało sukcesywnie, na podstawie częściowych protokołów odbioru robót i faktur VAT sporządzanych w oparciu o nie. Ostatni częściowy protokół odbioru robót objętych umową przed jej zerwaniem przez Inwestora jest z dnia 28.05.2002 r. a wynagrodzenie zostało uwzględnione w fakturze VAT nr 093/2002 z dnia 28.05.2002 r. Z tym, że Inwestor nie wypłacił należnego Stronie wynagrodzenia i sprawa trafiła do Sądu. Z treści natomiast zadanego przez Stronę pytania wynika, iż wypłacone wynagrodzenie za roboty budowlane wykonane w 2002 r. nie zostało jeszcze rozliczone.

Zatem wg tak przedstawionych faktów należy stwierdzić, iż Strona winna stosownie do art. 6 ust. 8c ustawy z 1993 r. rozliczyć podatek należny wynikający z wystawionych faktur VAT już w 2002 r. Bowiem tak jak wskazuje roboty budowlane zostały wykonane, protokoły częściowe robót zostały sporządzone oraz zostały wystawione faktury, przy czym ostatni protokół częściowego odbioru robót został sporządzony w dniu 28.05.2002 r. i w tej dacie została również wystawiona faktura. Tak więc obowiązek podatkowy z ostatniej części wykonanych robót powstał w miesiącu czerwcu 2002 r. i podatek należny winien być rozliczony do 25.07.2002 r. Zgodnie bowiem z art. 26 ust. 1 ustawy z 1993 r. podatnicy są obowiązani bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek właściwego urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem art. 11.

Należy wskazać, iż nie wypłacenie przez Inwestora należnego Stronie wynagrodzenia nie powoduje, iż z tytułu wykonanych robót budowlanych nie powstał obowiązek rozliczenia podatku należnego. Przepis art. 6 ust. 8b pkt 2 lit. d w związku z ust. 8c ustawy z 1993 r. wyraźnie wskazuje, iż jeżeli podatnik nie otrzyma zapłaty za wykonaną usługę, obowiązek podatkowy powstaje nie później niż 30 dnia od wykonania tej usługi, a co za tym idzie istnieje obowiązek rozliczenia podatku należnego.

Obecnie podatek od towarów i usług reguluje ww. ustawa z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług. Ustawa ta nie przewiduje, iż w przypadku wypłaty zaległego wynagrodzenia z tytułu wykonanych robót budowlanych w 2002 r. od których obowiązek podatkowy powstał na zasadzie przewidzianej w przepisach obowiązujących w 2002 r. Strona będzie musiała zapłacić należny podatek VAT.

Zatem stanowisko Strony, iż przy rozliczeniu należnego wynagrodzenia od Inwestora będzie miała zastosowanie stawka w wysokości 7% należało uznać za nieprawidłowe, bowiem tak jak wyżej wskazano obowiązek podatkowy powstał już w 2002 r. również Strona wystawiła faktury VAT dokumentujące wykonane roboty budowlane z zastosowaniem odpowiedniej stawki podatkowej. Zatem późniejsza wypłata kwoty należnej przez Inwestora nie rodzi kolejnego obowiązku podatkowego, a co za tym idzie konieczności jego rozliczenia przy zastosowaniu stawki podatkowej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.