|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: aport, przedsiębiorstwa, zbycie | |
| Data: 2008-10-08 | |
Istota interpretacji:Czy zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przeniesienie na rzecz X aktywów, zobowiązań oraz praw i obowiązków wynikających z umów zawartych przez E nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce?W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. E (dalej: E lub Spółka) jest spółką prawa niemieckiego, posiadającą zarejestrowaną siedzibę w Niemczech (D). Spółka należy do grupy X zajmującej się produkcją i globalną sprzedażą komponentów elektronicznych. W ramach swojej podstawowej działalności E prowadzi sprzedaż i dystrybucję komponentów elektronicznych na terenie Europy. Ze względu na fakt, że E dokonuje sprzedaży towarów także na terytorium Polski, tj. wykonuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług (dalej: VAT), Spółka zarejestrowała się dla potrzeb VAT w Polsce, Działalność E na terytorium Polski polega przede wszystkim na sprzedaży i dystrybucji części do komputerów i telefonów komórkowych, w szczególności dynamicznej pamięci o swobodnym dostępie (ang. DRAM - dynamic random access memory). Spółka nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności, a jedynie składuje towary w polskim magazynie dla celów dystrybucji i sprzedaży. Obecnie E planuje zawarcie kontraktu z X (dalej: X), podmiotem szwajcarskim, na mocy którego Eipida Sarl przejmie całą działalność prowadzoną do tej pory przez Spółkę, włączając w to wszystkie aktywa i pasywa Spółki (z wyjątkami wskazanymi poniżej). Transakcja ma dojść do skutku w dniu 31 lipca /1 sierpnia 2008r. W zamian za sprzedaż aktywów i pasywów Spółka otrzyma ustalone wynagrodzenie. Z projektu kontraktu wynika co następuje:
Ze względu na fakt, że na mocy planowanego kontraktu X przejmie działalność Spółki, przeniesieniu będą podlegały także prawa i obowiązki E wynikające ze sprzedaży prowadzonej na terytorium Polski. W szczególności, X przejmie prawo własności do towarów znajdujących się w polskim magazynie oraz prawa i obowiązki, których źródłem są umowy zawarte z polskimi kontrahentami. Spółka pragnie zauważyć, że w wyniku planowanej transakcji X będzie dysponowała środkami umożliwiającymi prowadzenie działalności w zakresie, w jakim ta działalność była wykonywana przez E. W rezultacie, X przejmie wszelkie funkcje, jakie do tej pory Spółka pełniła w grupie X. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przeniesienie na rzecz X aktywów, zobowiązań oraz praw i obowiązków wynikających z umów zawartych przez E nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce... Zdaniem wnioskodawcy zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans. W celu stwierdzenia, czy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT znajduje zastosowanie w rozważanym przypadku, niezbędne jest zdefiniowanie pojęcia "przedsiębiorstwo" zastosowanego w tym przepisie. Ze względu na fakt, że ustawa o VAT nie zawiera definicji przedsiębiorstwa, zdaniem Spółki należy posłużyć się definicją zawartą w art. 551 Kodeksu Cywilnego (Dz.U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem Kodeksu Cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Przedmiotem planowanej transakcji są wszystkie aktywa Spółki związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez nią do tej pory (z nielicznymi wskazanymi wyjątkami). Dodatkowo, w rezultacie transakcji X przejmie zobowiązania Spółki oraz wstąpi w prawa i obowiązki wynikające z zawartych przez nią umów. Biorąc pod uwagę fakt, że przejęcie w/w aktywów i pasywów przez X umożliwi jej prowadzenie działalności w takim zakresie, w jakim ta działalność była prowadzona przez E, należy stwierdzić, że przedmiotem planowanej transakcji jest zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, tzn. przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu Cywilnego. Jednocześnie Spółka pragnie zauważyć, że planowana transakcja sprzedaży ma charakter globalny, tj. X wstąpi w prawa i obowiązki Spółki wynikające z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie całej Europy. Zdaniem Spółki, z punktu widzenia przepisów ustawy o VAT w/w transakcję należy rozpatrywać całościowo, tj. należy potraktować ją właśnie jako sprzedaż przedsiębiorstwa, a nie sprzedaż poszczególnych składników majątku opodatkowaną VAT odrębnie w każdym kraju, na terenie którego E prowadziła działalność i składowała towary przeznaczone do sprzedaży oraz dystrybucji. Biorąc powyższe pod uwagę, Spółka stoi na stanowisku, że planowana transakcja z X będzie transakcją sprzedaży przedsiębiorstwa i w związku z tym, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT w Polsce. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zakres przedmiotowy opodatkowania podatkiem od towarów i usług określają przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Ilekroć w ustawie o podatku od towarów i usług jest mowa o sprzedaży należy przez to rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ww. ustawy). Pojęcie dostawy towarów ustawodawca zdefiniował w art. 7 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem pod pojęciem tym należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przepisów ustawy, nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans. Pojęcie "transakcji zbycia", należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu "dostawy towarów", w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. "zbycie" obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu). Przepisy ustawy nie definiują terminu "przedsiębiorstwo". Z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia "przedsiębiorstwo" wykorzystuje się regulację zawartą w art. 55#185; ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
Zgodnie natomiast z art. 55#178; ww. ustawy Kodeks cywilny czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej. Wyłączenie więc ze zbycia istotnych elementów przedsiębiorstwa, powoduje, że mamy do czynienia ze sprzedażą sumy składników majątkowych, a nie ze sprzedażą przedsiębiorstwa. Jeśli natomiast wyłączone ze zbycia składniki przedsiębiorstwa nie mają istotnego znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa jako takiego, wówczas czynność taka na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług uznana będzie za sprzedaż przedsiębiorstwa, chociaż nie obejmuje ona wszystkich jego składników. Podkreślić jednak należy, że analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 cyt. wyżej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek Zainteresowanego, wydaje, w Jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska, czy przedmiotowa transakcja stanowi zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu prawa cywilnego. Wobec powyższego stwierdzić należy, że jeśli warunki wynikające z przepisu art. 55#185; i art. 55#178; ustawy Kodeks cywilny zostaną spełnione, zamierzona przez Wnioskodawcę czynność będzie nosiła znamiona zbycia przedsiębiorstwa, do której zastosowanie będzie miał przepis art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2008-10-08 |