W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

1. W 2008 r., spółka ("Spółka") zamierza zawrzeć umowę sprzedaży, na mocy której kupi przedsiębiorstwo Y, prowadzone w ramach działalności osoby fizycznej - pana X ("Sprzedawca"), wpisanego do ewidencji działalności gospodarczej Y prowadzi działalność gospodarczą polegającą na rozbiorze i sprzedaży mięsa (produktów mięsnych), których sprzedaż jest dokonywana przez sklepy detaliczne.
2. W skład przedsiębiorstwa Y wchodzą obecnie m.in: grunty, budynki i budowle, środki transportu, zapasy wyrobów gotowych i materiałów, zapasy materiałów i produkcja w toku, należności, środki pieniężne oraz zobowiązania związane z tym przedsiębiorstwem (w szczególności zobowiązania Sprzedawcy wobec kredytodawców oraz dostawców). Z bilansu Y sporządzonego na dzień 31 grudnia 2006 r. (który od tego czasu nie uległ istotnej zmianie) wynika, iż zasadniczą - z punktu widzenia wartościowego - część aktywów Y (około 95% sumy bilansowej) stanowią środki trwałe.
3. W umowie sprzedaży Y zostanie podana łączna (jedna cena sprzedaży Y. Z transakcji kupna przedsiębiorstwa Y może zostać wyłączone przejęcie (I) zobowiązań Sprzedawcy z tytułu kredytów / pożyczek (stanowiące wartościowo około 53% sumy bilansowej, wg bilansu sporządzonego na dzień 31 grudnia 2006 r.) (przy czym struktura bilansu nie uległa zasadniczej zmianie do dnia dzisiejszego) oraz (II) zobowiązań Sprzedawcy z tytułu dostaw. W takim wypadku, w umowie sprzedaży Y, obok ceny sprzedaży Y, zostanie wskazana kwota zobowiązań Sprzedawcy przejęta przez Spółkę.
4. Po kupnie przedsiębiorstwa Y, Spółka zamierza przenieść do nabytego zakładu - działalność w zakresie rozbioru mięsa, prowadzoną obecnie w Warszawie w budynkach znajdujących się na ul. T; natomiast dotychczasowa produkcja Y będzie kontynuowana. Wnioskodawca będzie nadal prowadził działalność gospodarczą.
5. Na podstawie umowy sprzedaży przedsiębiorstwa Y zostaną również przejęci przez Spółkę pracownicy Sprzedawcy.
   
   

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1. Art. 6 pkt 1. ustawy o VAT - poprzez potwierdzenie, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, sprzedaż przedsiębiorstwa Y będzie objęta hipotezą tego przepisu i w związku z tym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?
2. Art. 91 ust. 1 i ust. 9 ustawy o VAT - poprzez potwierdzenie, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, dokonanie korekty podatku VAT naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 1-8 ustawy o VAT, powinno zostać, zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy o VAT, dokonane przez kupującego przedsiębiorstwo Y, tj. przez Spółkę?
   
   

Zdaniem wnioskodawcy: - Zgodne z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT "przepisów ustawynie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans "Ustawa o VAT nie zawiera definicji - pojęcia przedsiębiorstwo". Tak jak w podatku CIT pojęcie to jest tożsame z pojęciem przedsiębiorstwa", zdefiniowanym w art. 55 Kodeksu Cywilnego.

Zdaniem Spółki, w sytuacji, gdy dochodzi do zbycia (w wyniku umowy sprzedaży) wszystkich składników materialnych i niematerialnych (cały majątek trwały i obrotowy) wchodzących w skład majątku Y, oraz wykorzystywanych do prowadzenia działalności w ramach Y, należy uznać, że dochodzi do zbycia (sprzedaży) przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. W konsekwencji sprzedaży przedsiębiorstwa Y będzie objęta hipotezą przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i nie będzie podlegała o podatkowaniu podatkiem VAT .

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy o VAT "po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust 1>, dla zakończonego roku podatkowego Korekty tej nie dokonuje się jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych".

Zasadą ogólną jest zatem dokonanie korekty po zakończeniu roku przez podatnika, któremu w trakcie roku przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Jednakże w sytuacji sprzedaży przedsiębiorstwa będzie miał zastosowanie art. 91 ust 9 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem "w przypadku zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału), o których mowa w art. 6 pkt 1, korekta określona wust 1-8 jest dokonywana odpowiednio przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zakładu (oddziału) "Oznacza to, że do dokonania korekty podatku naliczonego będzie zobowiązany kupujący (tj. Spółka).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Ad. 1 i 2 Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przepisów ustawy, nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans. Pojęcie "transakcji zbycia", należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu "dostawy towarów", w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. "zbycie" obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).

Przepisy ustawy nie definiują terminu "przedsiębiorstwo". Z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia "przedsiębiorstwo" wykorzystuje się regulację zawartą w art. 55#185; ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5. koncesje, licencje i zezwolenia;
6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8. tajemnice przedsiębiorstwa;
9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
   
   

Zatem składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Jeżeli zatem warunki, o których mowa w art. 55#185; Kodeksu cywilnego zostaną spełnione, to sprzedaż przedsiębiorstwa, nie będzie podlegała przepisom ustawy.

Ponadto należy podkreślić, iż analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach określonych art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska, czy majątek, który Zainteresowany zamierza wnieść w formie aportu do spółki cywilnej spełnia definicję, o której mowa w powołanym wyżej przepisie art. 55#185; Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 90 ust. 1 ww. ustawy, w stosunku do towarów i usług, które wykorzystywane są przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik obowiązany jest do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwoty podatku naliczonego, dającej podatnikowi prawo do odliczenia, podatnik może w celu ustalenia tej kwoty zastosować proporcję określoną zgodnie z ust. 2-10 powołanego artykułu.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z obliczoną proporcją, podatnik jest obowiązany dokonać korekty rocznej, zgodnie z zasadami określonymi w ust. 1-3. Stosownie do ust. 4 powołanego artykułu, korekty tej dokonuje się również w przypadku, gdy nastąpi sprzedaż towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym były zaliczone przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji a także grunty, bądź zgodnie z ust. 7 nastąpi zmiana prawa do odliczenia podatku naliczonego od danego towaru lub usługi.

Obowiązek skorygowania podatku naliczonego od wcześniej nabytych towarów, środków trwałych wykorzystywanych przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych, które są następnie przedmiotem zbycia przedsiębiorstwa, reguluje art. 91 ust. 9 ustawy. Zgodnie z tym przepisem w przypadku zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału), o których mowa w art. 6 pkt 1, korekta określona w ust. 1 - 8 jest dokonywana odpowiednio przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zakładu (oddziału). W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów i usług przedstawione we wniosku należało uznać za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja wywiera skutek prawny wyłącznie w stosunku do podmiotu do którego jest skierowana. 1. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego (stanu faktycznego) zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.