W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą obejmującą produkcję, handel oraz usługi. Produkcja Wnioskodawcy dotyczy wyrobu mebli, handel odnosi się do posiadanych salonów sprzedaży, a świadczone usługi odnoszą się do wynajmu budynków handlowych. Dla działalności gospodarczej prowadzone są odrębne księgi rachunkowe. Za lata 2004, 2005, 2006 został sporządzony odrębny bilans dla każdej działalności. Wnioskodawca wnosi aportem posiadane przedsiębiorstwo do powstałej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Przedsiębiorstwo to (Zakład w S.) obejmuje: nieruchomość zabudowaną wraz z halami fabrycznymi, częścią biurową i socjalną, plac utwardzony, ogrodzenie, ruchomości na które składają się maszyny i urządzenia do produkcji mebli, surowce i materiały, wyroby gotowe, zatrudnionych pracowników, wierzytelności, zobowiązania i wartości niematerialne, dokumenty związane z produkcją, licencje.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym stanie faktycznym znajduje zastosowanie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, tj. czy wniesienie w tymże stanie faktycznym aportem do spółki z o.o. zakładu produkcyjnego jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa może być zakwalifikowane jako zbycie przedsiębiorstwa, w rozumieniu cytowanego przepisu i w konsekwencji spowodować wyłączenie tego zbycia ze stosowania przepisów ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy część przedsiębiorstwa stanowiąca zakład produkcyjny, spełnia przesłanki określone w art. 551Kodeksu cywilnego, tj. stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Wobec powyższego, w związku z posiadaniem dla zakładu odrębnych bilansów za lata 2004, 2005, 2006 Wnioskodawca uważa, że zostały zrealizowane przesłanki z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Wobec tego wyłączenie ze stosowania przepisów ustawy o VAT, wniesienia zakładu produkcyjnego aportem do spółki z o.o. jest na gruncie obowiązujących przepisów w pełni uzasadnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) niniejszego przepisu nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans. Pojęcie "transakcji zbycia" należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu "dostawy towarów" w ujęciu art. 7 ust. 1 tzn. "zbycie" obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzenia przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej. Regulacja ta wskazuje, iż wyłączone spod opodatkowania jest zarówno odpłatne, jak i nieodpłatne zbycie przedsiębiorstwa.

W przedmiotowej sprawie kluczową rolę odgrywa definicja przedsiębiorstwa. Definicja ta zawarta jest w art. 551ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który stanowi, iż przedsiębiorstwem jest zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, obejmujący w szczególności :

1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5. koncesje, licencje i zezwolenia;
6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8. tajemnice przedsiębiorstwa;
9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Tak więc przedsiębiorstwem jest zespół składników materialnych i niematerialnych, który może stanowić odrębnie zakład. Zakładem z kolei może być zbiór składników materialnych i niematerialnych pozwalających na prowadzenie działalności gospodarczej.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zamierza przekazać nieodpłatnie do powstałej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością zakład produkcyjny w S. Zespół składników niematerialnych i materialnych stanowiących wyżej wymieniony zakład wypełnia przesłanki art. 551Kodeksu cywilnego i pozwala uznać go za przedsiębiorstwo. Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, to samo dotyczy zakładu samodzielnie sporządzającego bilans. W konsekwencji powyższych regulacji, należy uznać, że jeżeli przedmiotowy zakład stanowi całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym to wniesienie takiego zakładu aportem do spółki z o.o. nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Czynność taka pozostaje bowiem poza zakresem przedmiotowym ustawy co oznacza, że do czynności tego rodzaju nie znajdują zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Niniejsza interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. Jana Dekana 6, 64-100 Leszno.