Pytanie:

Wnioskodawca pyta czy kontrahent duński postępuje prawidłowo cedując na nią rozliczenie podatku należnego z tytułu nabycia paliwa, i czy w związku z tym ujęcie otrzymanych od niego faktur w rozliczeniu należnego podatku od towarów i usług na podstawie faktur wewnętrznych jest właściwe?

• numerze samochodu,
• numerze karty paliwowej przewoźnika,
• ilości zatankowanego paliwa,
• wartości netto.

Fakturę wystawioną w dniu 30.08.2005 r., dokumentującą zakup paliwa Wnioskodawca włączył do wystawionej na koniec miesiąca sierpnia 2005 r. faktury wewnętrznej i wykazał ją w deklaracji rozliczeniowej VAT-7 za sierpień 2005 r. w podatku należnym i naliczonym.

Wnioskodawca pyta czy kontrahent duński postępuje prawidłowo cedując na nią rozliczenie podatku należnego z tytułu nabycia paliwa, i czy w związku z tym ujęcie otrzymanych od niego faktur w rozliczeniu należnego podatku od towarów i usług na podstawie faktur wewnętrznych jest właściwe. Zdaniem Wnioskodawcy kontrahent duński nie ma prawa postępować w opisany sposób, gdyż w omawianym przypadku nie występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów ani wykonanie usługi (art. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług). Jednocześnie Spółka uważa, iż w przypadku otrzymania faktury, na której umieszczono klauzulę przenoszącą miejsce opodatkowania konieczne jest wystawienie faktury wewnętrznej i opodatkowanie przedmiotowego nabycia.

Zdaniem tut. Organu stanowisko Spółki przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe.

Na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in.:

• odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (pkt 1),
• wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju (pkt 4).

Przez dostawę towarów, o której mowa wyżej, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (o czym stanowi art. 7 ust. 1 ustawy), przy czym przeniesienie to, aby podlegało opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1, musi nastąpić na terytorium kraju (tj. Rzeczypospolitej Polskiej). Ten sam warunek dotyczy odpłatnego świadczenia usług, którym w myśl ustawy (art. 8 ust. 1) jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Natomiast przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa wyżej, należy (zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy) rozumieć nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Biorąc pod uwagę brzmienie powyższych przepisów oraz fakt, iż zużycie paliwa (towaru) następuje w całości poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (paliwo to nie jest wysyłane ani transportowane na terytorium kraju), należy stwierdzić, iż w omawianym przypadku mamy do czynienia z czynnością niepodlegającą opodatkowaniu na terytorium kraju.

Jednocześnie tut. Organ wskazuje, iż ustawa o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. nie posługuje się pojęciem "refaktury". Jednak w praktyce przyjmuje się, że z refakturowaniem mamy do czynienia, gdy występują (łącznie) następujące przesłanki:

• przedmiotem refakturowania są usługi,
• z usługi nie korzysta podmiot (albo korzysta tylko w części), na którego wystawiona jest pierwotna faktura,
• sprzedaż (odsprzedaż) musi być dokonana po cenie zakupu, bez marży narzuconej przez odsprzedającego,
• podmiot, który dokonuje refakturowania wystawia na rzecz nabywcy refakturę z uwzględnieniem tej samej stawki podatku VAT.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem refakturowania jest towar, a nie usługa. W tym przypadku mamy zatem do czynienia jedynie z technicznym przeniesieniem poniesionego kosztu na inny podmiot związany z refakturującym więzią prawną, nie zaś z prawem do rozporządzania jak właściciel towarem. Tym samym brak jest podstaw do ujmowania przedmiotowych czynności w fakturze wewnętrznej, o której mowa w art. 106 ust. 7 ustawy, gdyż zgodnie z tym przepisem wystawia się ją w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca oraz importu usług.