|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: dostawa, gmina, podatek od towarów i usług, sprzedaż gruntów, użytkowanie wieczyste | |
| Data: 2011-08-16 | |
![]() Istota interpretacji:Opodatkowanie podatkiem VAT transakcji sprzedaży działki użytkownikowi wieczystemuWw. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 13 lipca 2011r. (data wpływu 18 lipca 2011r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 8 lipca 2011r. znak: IBPP1/443-750/11/LG oraz pismem z dnia 16 sierpnia 2011r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe): Wnioskodawca planuje dokonać sprzedaży nieruchomości gruntowej na rzecz użytkowników wieczystych na podstawie ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. Nr 175, poz. 1459 ze zm.). Przedmiotem sprzedaży będzie działka - nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym, stanowiącym odrębny od gruntu przedmiot własności. Użytkowanie wieczyste gruntu Wnioskodawca nabył aktem notarialnym z 2001r. Nieruchomość w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczona pod zabudowę mieszkaniowo-zagrodową. W uzupełnieniu z dnia 13 lipca 2011r. Wnioskodawca wyjaśnił, że aktem notarialnym repertorium A z 1994r. Wnioskodawca ustanowił użytkowanie wieczyste gruntu i przeniesienie prawa własności budynków na rzecz Spółdzielni. Po dokonaniu podziału geodezyjnego nieruchomości aktem notarialnym repertorium A z 1996r. Spółdzielnia sprzedała prawo wieczystego użytkowania działki gruntu oraz własność budynku mieszkalnego na rzecz osoby fizycznej B. Aktem notarialnym repertorium A z 2001r. B. sprzedała prawo wieczystego użytkowania działki gruntu oraz własność budynku mieszkalnego na rzecz K. małżeństwo) - obecnych nabywców. Z powyższego wynika, że obecny nabywca nabył prawo użytkowania wieczystego od innego podmiotu. Wnioskodawca nie dokonuje sprzedaży na rzecz tego samego użytkownika wieczystego, na rzecz którego wcześniej to prawo ustanowił. W uzupełnieniu wniosku z dnia 16 sierpnia 2011r. Wnioskodawca wskazał, iż postępowanie administracyjne zmierzające do sprzedaży nieruchomości gruntowej na rzecz użytkownika wieczystego będzie prowadzone w oparciu o ustawę z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. W tej sprawie zostanie wydana decyzja Wójta Gminy na podstawie art. 3 powołanej wyżej ustawy. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w wyżej opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca przy sprzedaży gruntów użytkownikom wieczystym powinien naliczyć podatek VAT... Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym czynność zbycia nieruchomości gruntowych na rzecz użytkowników wieczystych nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Powyższe stanowisko wynika stąd, że dostawa towaru w rozumieniu przepisów ustawy o VAT nastąpiła z chwilą ustanowienia użytkowania wieczystego, gdyż każdy z użytkowników wieczystych otrzymał prawo do faktycznego dysponowania nieruchomością, jak gdyby był jej właścicielem. Zatem sprzedaż nieruchomości będąca w istocie przekształceniem prawa wieczystego użytkowania w prawo własności nieruchomości, nie może być traktowana jako ponowna dostawa tego samego towaru między tymi samymi stronami, bowiem nie została spełniona dyspozycja zawarta w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Według przepisów art. 11 i art. 12 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z przepisów niniejszej ustawy oraz odrębnych ustaw, organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomościami jest starosta, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, a organami reprezentującymi jednostki samorządu terytorialnego są ich organy wykonawcze. Zgodnie z art. 32 ust. 1 powyższej ustawy, nieruchomość gruntowa oddana w użytkowanie wieczyste może być sprzedana wyłącznie użytkownikowi wieczystemu, z zastrzeżeniem ust. 1a i ust. 3. Stosownie do ust. 1a cyt. artykułu, nieruchomość gruntowa stanowiąca własność Skarbu Państwa może być sprzedana użytkownikowi wieczystemu za zgodą wojewody. Według ust. 2 tego artykułu, z dniem zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości wygasa, z mocy prawa, uprzednio ustanowione prawo użytkowania wieczystego (...). W myśl art. 37 ust. 2 pkt 5 ww. ustawy, nieruchomość jest zbywana w drodze bezprzetargowej, jeżeli sprzedaż nieruchomości następuje na rzecz jej użytkownika wieczystego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. Nr 175, poz. 1459 ze zm.), decyzję o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości wydaje:
Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że użytkownik wieczysty zamierza wykupić od Wnioskodawcy prawo własności gruntu, będącego w użytkowaniu wieczystym. Umowa o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste została zawarta przed dniem 1 maja 2004r., na rzecz podmiotu, który następnie zbył to prawo na rzecz obecnego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniowo-zagrodową. Nieruchomość ta jest zabudowana budynkiem mieszkalnym stanowiącym również własność ww. użytkownika wieczystego. Postępowanie administracyjne zmierzające do sprzedaży nieruchomości gruntowej na rzecz użytkownika wieczystego będzie prowadzone w oparciu o ustawę z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Zostanie wydana decyzja Wójta Gminy na podstawie art. 3 powołanej ustawy. Odnosząc przedstawione wyżej zdarzenie przyszłe do powołanych w sprawie przepisów prawa stwierdzić należy, iż przekształcenie na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego prawa użytkowania wieczystego działki w prawo własności tej nieruchomości nie odbywa się na podstawie umowy cywilnoprawnej, tylko na podstawie decyzji administracyjnej. W przedmiotowej sprawie przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na podstawie decyzji administracyjnej nie stanowi zatem czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie nieopodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności zbycia przedmiotowej nieruchomości należy uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała. |
|
| 2011-08-16 |
