|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: czynności opodatkowane, czynsz, eksploatacja, leasing, paliwo, podatek od towarów i usług, prawo do odliczenia, samochód osobowy | |
| Data: 2011-06-28 | |
![]() Istota interpretacji:Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia.W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym odlicza 60% kwot podatku naliczonego nie więcej niż 6000 zł z faktur wystawionych przez Wydzierżawiającego dotyczących czynszu dzierżawnego oraz całe kwoty podatku naliczonego dotyczącego nabycia towarów i usług związanych z bieżącą eksploatacją samochodów użytkowanych na podstawie Umowy oraz nie odlicza podatku naliczonego od nabycia paliw silnikowych do samochodów... Zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do odliczenia 60% kwot podatku naliczonego nie więcej niż 6000 zł z faktur wystawionych przez Wydzierżawiającego dotyczących czynszu dzierżawnego oraz całych kwot podatku naliczonego dotyczącego nabycia towarów i usług związanych z bieżącą eksploatacją samochodów użytkowanych na podstawie Umowy oraz nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabycia paliw silnikowych do samochodów będących przedmiotem Umowy oraz ewentualnie umów analogicznych do Umowy. W stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., zgodnie z art. 86 ust. 7 ustawy o VAT, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6000 zł. Jednocześnie, przepis art. 86 ust. 3-6 ustawy o VAT określał specyficzne parametry pojazdów, do których powołane ograniczenie miało zastosowanie. Zdaniem Spółki, wszystkie samochody, z których Spółka korzysta na podstawie Umowy spełniają te parametry. W związku z powyższym, w ocenie Spółki, do nabywanych przez nią usług w zakresie dzierżawy samochodów będą miały zastosowanie ograniczenia w zakresie podlegającej odliczeniu kwoty VAT naliczonego wynikającego z faktur otrzymywanych od Wydzierżawiającego. W związku z powyższym, w ocenie Spółki, prawidłowe jest jej podejście, zgodnie z którym odlicza jedynie 60% VAT naliczonego wynikającego z faktur otrzymywanych od Wydzierżawiającego, łącznie nie więcej niż 6000 zł. Spółka uważa, że zasada ta znajdzie również zastosowanie w odniesieniu do faktur za czynsz dzierżawny dotyczący samochodów osobowych będących przedmiotem Umowy, otrzymywanych po dniu 31 grudnia 2010 r. W szczególności, pomimo usunięcia przepisów art. 86 ust. 3-7a z ustawy o VAT, analogiczna reguła ograniczająca możliwość odliczenia pełnej kwoty VAT naliczonego od samochodów osobowych (przy niezmienionych parametrach pojazdu uznawanego przez ustawodawcę za samochód osobowy) została utrzymana do dnia 31 grudnia 2012 r. na mocy art. 3 ust. 1-7 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652, dalej zwana ustawa zmieniająca VAT). W konsekwencji, Spółka jest zdania, iż z dniem 1 stycznia 2011 r. nie zmienił się zakres jej prawa do odliczania 60% kwot podatku VAT naliczonego (nie więcej niż 6000 zł łącznie), wynikającego z faktur za czynsz dzierżawny samochodów osobowych, otrzymywanych od Wydzierżawiającego. VAT od nabycia paliw silnikowych do samochodów osobowych Jednocześnie, zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika (...) paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3. W świetle powyższego przepisu, mając na uwadze, że samochody użytkowane przez Spółkę spełniają definicję samochodu osobowego w rozumieniu art. 86 ust. 3 ustawy o VAT, zdaniem Spółki, nie miała ona prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie paliw silnikowych do samochodów użytkowanych na podstawie Umowy w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. Jednocześnie, mając na uwadze, iż analogiczne wyłączenie możliwości odliczania VAT naliczonego zostało utrzymane do dnia 31 grudnia 2012 r. na mocy art. 4 ustawy zmieniającej VAT, zdaniem Spółki, pomimo wyłączenia przepisu art. 86 ust. 3 z ustawy o VAT, również w zakresie nabycia paliw silnikowych do samochodów osobowych będących przedmiotem Umowy nie będzie ona miała prawa odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy w tym zakresie. VAT od wydatków związanych z eksploatacją samochodów W ocenie Spółki, w odniesieniu do wydatków eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem samochodów na podstawie Umowy, w związku z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT zarówno w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. jak i w stanie prawnym obowiązującym po dniu 31 grudnia 2010 r., będzie ona miała prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesienie wydatków w tym zakresie. W szczególności, zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi (...) przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zdaniem Spółki, mając na uwadze, iż samochody będące przedmiotem Umowy są wykorzystywane w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, która co do zasady jest działalnością podlegającą opodatkowaniu VAT, wydatki związane z eksploatacją samochodów użytkowanych na podstawie Umowy de facto dotyczą nabycia towarów i usług w zakresie prowadzonej przez Spółkę działalności opodatkowanej. W konsekwencji, Spółce przysługuje prawo odliczenia całej kwoty VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z eksploatacją samochodów osobowych będących przedmiotem Umowy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. W przedmiotowej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w zakresie prawa do odliczenia. Stan faktyczny w ww. zakresie został rozstrzygnięty w odrębnej interpretacji indywidualnej z dnia 28 czerwca 2011 r. znak ILPP4/443-289/11-5/ISN. Natomiast pozostałe kwestie dotyczące podatku od towarów i usług zostały rozpatrzone w odrębnych interpretacjach indywidualnych z dnia 28 czerwca 2011 r. ILPP4/443-289/11-3/ISN, ILPP4/443 -289/11-4/ISN i ILPP4/443-289/11-7/ISN. Ponadto w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno. Referencje |
|
| 2011-06-28 |
