Istota interpretacji:

Czy Zakład będący zakładem budżetowym ma prawo korzystać ze zwolnienia o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 14 świadcząc usługi na rzecz Gminy.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej będący jednostką organizacyjną Gminy działającą w formie zakładu budżetowego wystawia faktury VAT na usługi świadczone na rzecz Wnioskodawcy.

Zakład budżetowy jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, który świadczy usługi m. in. w zakresie dostarczania wody, odprowadzania ścieków, a także zimowego utrzymania dróg gminnych, koszenia traw, remontów chodników i oczyszczania miasta.

Do końca roku 2008 zakład budżetowy świadcząc usługi na rzecz Gminy wystawiał faktury na Urząd i korzystał ze zwolnienia określonego w § 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.).

W dniu 11 grudnia 2008 r. nastąpiło zarejestrowanie Gminy jako podatnika VAT czynnego, zgodnie z interpretacją Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 2 października 2008 r.

Od 1 stycznia 2009 r. zakład budżetowy wykonując usługi na rzecz Gminy wystawia faktury na Gminę i nie korzysta z ww. zwolnienia.

W złożonym w dniu 17 stycznia 2011 r. uzupełnieniu do wniosku Gmina oświadczyła, iż jest jednostką samorządu terytorialnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej będący zakładem budżetowym ma prawo korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 14 świadcząc usługi na rzecz Gminy ...

Zdaniem Wnioskodawcy, Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej świadcząc usługi na rzecz Gminy nie powinien naliczać podatku VAT i powinien stosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w § 8 ust 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez świadczenie usług – według art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy – o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (…).

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a pkt 1 ustawy, wprowadzonym art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.

W świetle powyższego przepisu, sprzedaż towarów i świadczenie usług podlega obecnie co do zasady opodatkowaniu według stawki 23%, za wyjątkiem towarów objętych zwolnieniem od podatku bądź stawką preferencyjną.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia, ustawodawca przewidział opodatkowanie ściśle określonych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie ich od podatku.

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 13 obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649), zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy:

1. jednostkami budżetowymi,
2. samorządowymi zakładami budżetowymi,
3. jednostkami budżetowymi i samorządowymi zakładami budżetowymi,

- z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej.

W tym miejscu należy wskazać, że powołane przez Wnioskodawcę rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), obowiązywało do dnia 30 listopada 2008 r.

Wskazany przez Wnioskodawcę przepis § 8 ust. 1 pkt 14 ww. rozporządzenia brzmiał: "Zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej."

Z uwagi na fakt, iż niniejsza interpretacja odnosi się – zgodnie z wolą Wnioskodawcy wyrażoną we wniosku z dnia 18 października 2010 r. do zdarzenia przyszłego, uwzględniono w niej aktualnie obowiązujące przepisy, w tym analogiczny do powołanego przez Wnioskodawcę § 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia z dnia 27 kwietnia 2004 r., § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2010 r.

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do niej nie definiują terminów: "jednostka budżetowa", "samorządowy zakład budżetowy", wobec czego należy posiłkować się definicjami legalnymi zawartymi w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.).

Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 9 ustawy o finansach publicznych, sektor finansów publicznych tworzą:

1. organy władzy publicznej, w tym organy administracji rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa oraz sądy i trybunały;
2. jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki;
3. jednostki budżetowe;
4. samorządowe zakłady budżetowe;
5. agencje wykonawcze;
6. instytucje gospodarki budżetowej;
7. państwowe fundusze celowe;
8. Zakład Ubezpieczeń Społecznych i zarządzane przez niego fundusze oraz Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i fundusze zarządzane przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;
9. Narodowy Fundusz Zdrowia;
10. samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej;
11. uczelnie publiczne;
12. Polska Akademia Nauk i tworzone przez nią jednostki organizacyjne;
13. państwowe i samorządowe instytucje kultury oraz państwowe instytucje filmowe;
14. inne państwowe lub samorządowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych, z wyłączeniem przedsiębiorstw, jednostek badawczo-rozwojowych, banków i spółek prawa handlowego.
    
    

Jednostkami budżetowymi – stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy – są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

Stosownie do zapisów art. 15 ust. 1 ww. ustawy, samorządowy zakład budżetowy odpłatnie wykonuje zadania, pokrywając koszty swojej działalności z przychodów własnych, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 cyt. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej jest jednostką organizacyjną Gminy działającą w formie zakładu budżetowego. Zakład jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, który świadczy usługi m. in. w zakresie dostarczania wody, odprowadzania ścieków, a także zimowego utrzymania dróg gminnych, koszenia traw, remontów chodników i oczyszczania miasta. Zakład wystawia faktury VAT na usługi świadczone na rzecz Wnioskodawcy.

Gmina w uzupełnieniu do wniosku oświadczyła, iż jest jednostką samorządu terytorialnego.

Mając na uwadze powołane przepisy i opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż zwolnienie określone w § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. nie może mieć zastosowania do usług świadczonych pomiędzy Zakładem Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej a Gminą , bowiem Gmina nie jest jednostką budżetową, ani zakładem budżetowym, lecz – jak wskazał Wnioskodawca – jednostką samorządu terytorialnego.

Dla opisanych we wniosku usług świadczonych przez Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej na rzecz Gminy zwolnienia od podatku od towarów i usług nie przewidują również inne przepisy dotyczące podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.