Istota interpretacji:

Otrzymane dofinansowanie nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 marca 2010 r. (data wpływu 22 marca 2010 r.), uzupełnionym w dniach 7 i 26 maja 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania otrzymanego dofinansowania za wynagrodzenie za świadczenie usług i obowiązującej dla tej czynności stawki podatku -jest prawidłowe.

W dniu 22 marca 2010 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniach 7 i 26 maja 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie otrzymanego dofinansowania za wynagrodzenie za świadczenie usług i obowiązującej dla tej czynności stawki podatku.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Fundacja będąc podatnikiem podatku od towarów i usług, jest organizatorem imprezy historycznej, w ramach której wykonuje czynności opodatkowane m. in. takie jak dzierżawa terenu, sprzedaż praw telewizyjnych i reklam w czasie imprezy. Jednym ze współorganizatorów jest Centrum Edukacji i Inicjatyw Kulturalnych, z którym Fundacja podpisała umowę określającą zasady współpracy przy realizacji wspólnego projektu z widowiskiem historycznym. W myśl postanowień ww. umowy, Fundacja zobowiązuje się do przeznaczenia otrzymanych od Centrum środków wyłącznie na cele w niej określone, tj. na częściowe pokrycie kosztów:

• organizacji i budowy wioski rycerskiej,
• organizacji i budowy miasteczka średniowiecznych rzemieślników,
• zabezpieczenia logistycznego imprezy: przeciwpożarowego, sanitarnego, medycznego, porządkowego, ochrony w obozie rycerskim, miasteczku rzemieślniczym i części festynowej,
• wynajęcia sceny wraz z nagłośnieniem i oświetleniem, na występy amatorskich i zawodowych zespołów artystycznych.

oraz do właściwego i terminowego rozliczenie otrzymanego dofinansowania. Zgodnie z § 3 przedmiotowej umowy, Fundacja ma obowiązek fakturowania każdej transzy. W zamian za otrzymane dofinansowanie Fundacja nie świadczy żadnych usług, ani nie dostarcza towarów na rzecz Centrum. W ramach projektu, który jest współfinansowany z ww. środków, nie są odpłatnie świadczone usługi na rzecz jakichkolwiek podmiotów. Impreza ma charakter bezpłatny.

W związku z powyższym zadano w uzupełnieniu z dnia 26 maja 2010 r. następujące pytania:

1. Czy otrzymane dofinansowanie należy uznać za świadczenie usług, jeżeli tak to czy jest ono opodatkowane podatkiem od towarów i usług...
2. Jeżeli tak, to jaka stawka podatku powinna znaleźć się na fakturze...

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymane przez Fundację dofinansowanie nie stanowi odpłatnego świadczenia usług i tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W przypadku gdyby podlegało opodatkowaniu nie będą miały zastosowania żadne ze stawek podatku, gdyż są to czynności zwolnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z treści art. 7 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stosowanie do postanowień zawartych w art. 29 ust. 1 powołanej ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Fundacja (podatnik podatku od towarów i usług) jest organizatorem imprezy historycznej, w ramach której wykonuje czynności opodatkowane takie jak dzierżawa terenu, sprzedaż "praw telewizyjnych" i reklam w czasie imprezy. W ramach podpisanej umowy ze współorganizatorem, Fundacja otrzymuje od niego dofinansowanie na częściowe pokrycie kosztów poniesionych w związku z organizacją tej imprezy. W zamian za otrzymane dofinansowanie Fundacja nie świadczy żadnych usług, ani nie dostarcza żadnego towaru na rzecz współorganizatora przekazującego dofinansowanie, a otrzymane od niego środki przeznacza wyłącznie na częściowe pokrycie poniesionych kosztów.

Z treści art. 29 ust.1 powołanej ustawy wynika, iż w sytuacji gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, to dopłata ta stanowi obok kwoty należnej od nabywcy, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy.

Dla uznania otrzymanych środków pieniężnych za element zwiększający obrót istotne jest ustalenie, czy ma ono na celu sfinansowanie lub dofinansowanie konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dofinansowanie nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu tym podatkiem lub mające na celu pokrycie kosztów imprezy, nie stanowi obrotu w rozumieniu ww. przepisu (nie zwiększają podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług).

Mając na względzie przedstawione okoliczności sprawy oraz biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż otrzymane przez Fundację dofinansowanie nie ma zawiązku ze sprzedażą, gdyż przeznaczone jest na pokrycie poniesionych wydatków związanych z organizacją imprezy. Oznacza to, że w opisanej sytuacji wystąpi dopłata do kosztów, a nie mająca wpływ na cenę. Zatem otrzymana dofinansowanie nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie jakichkolwiek usług, a tym samym obrotu podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że rozstrzygniecie kwestii w zakresie stawki podatku stało się bezprzedmiotowe.

Jednocześnie informuje się, że rozstrzygnięcia kwestii dokumentowania i wykazania w deklaracji VAT-7 otrzymanego dofinansowania, dokonano w interpretacji indywidualnej nr ITPP2/443-280b/10/RS.

Ponadto należy podkreślić, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej dokumentu dołączonego do wniosku przez Fundację, a niniejszą interpretację wydano wyłącznie w oparciu o stan faktyczny przestawiony we wniosku.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Krajowe Biuro Informacji Podatkowej ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Referencje