Istota interpretacji:

Miejsce świadczenie usług związanych z nieruchomościami.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca świadczy usługi montażowo-budowlane na terenie Polski, UE i Norwegii. Posiada on odpowiednie uprawnienia i pozwolenia na świadczenie i sprzedaż tych usług. Na potrzeby ww. usług dokonuje zakupów materiałów bezpośrednich (elementy konstrukcyjne, materiały ogólno-budowlane) i pośrednich (drobne narzędzia, ubrania dla pracowników, środki czystości itp.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie na stan prawny 2009 r.

Czy podlega opodatkowaniu w Polsce nabyta usługa budowlana od kontrahenta z Norwegii (podwykonawca), wykonana na nieruchomości położonej w Norwegii...

Zdaniem Wnioskodawcy, transakcję tą należy traktować jako import usług i tak rozliczać w ewidencji VAT i deklaracji VAT-7.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W przypadku świadczenia usług bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dane świadczenie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Ogólna reguła wyrażona w art. 27 ust. 1 ustawy stanowi, iż w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca świadczy usługi montażowo -budowlane na terenie Polski, UE i Norwegii. W ramach tych usług nabył usługę budowlaną od kontrahenta z Norwegii (podwykonawca), która wykonana była na nieruchomości położonej w Norwegii.

Na mocy art. 27 ust. 2 pkt 1 ustawy, w przypadku świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców majątkowych i pośredników w obrocie nieruchomościami oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego - miejscem świadczenia usług jest miejsce położenia nieruchomości.

W przepisie tym przyjęto, że usługi związane z nieruchomościami są zawsze opodatkowane w kraju położenia nieruchomości, niezależnie od tego dla jakiego podmiotu są wykonywane, gdzie ma siedzibę usługodawca oraz gdzie faktycznie (fizycznie) wykonuje się tę usługę. Zasada ta ma zastosowanie wówczas, gdy usługę można przyporządkować do konkretnej nieruchomości, która jest możliwa do zlokalizowania, co do miejsca jej położenia.

Zatem, stosownie do art. 27 ust. 2 pkt 1 ustawy, miejscem opodatkowania nabytej przez Spółkę usługi budowlanej związanej z nieruchomością było terytorium Norwegii, bowiem nieruchomość ta położona jest na terytorium Norwegii.

W związku z powyższym, przedmiotowa usługa nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.

Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności lub stałego miejsca zamieszkania albo pobytu na terytorium kraju.

Przez import usług rozumie się zatem usługi spełniające łącznie następujące warunki:

• miejscem świadczenia (opodatkowania) usługi - zgodnie z art. 27 lub art. 28 ustawy - jest terytorium Polski,
• usługodawcą musi być podatnik nieposiadający siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności lub stałego miejsca zamieszkania albo pobytu na terytorium kraju,
• usługobiorcą jest podatnik, tj. osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej bądź osoba fizyczna.
  
  

Z analizy sprawy wynika, iż Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabył od kontrahenta norweskiego usługę budowlaną, której miejscem świadczenia (opodatkowania) zgodnie z art. 27 ust. 2 pkt 1 ustawy, było terytorium Norwegii. Zatem, w przedmiotowej sprawie nie wystąpił import usług, bowiem nie została spełniona jedna z podstawowych przesłanek dla uznania danej transakcji za import usług, tj. miejscem świadczenia przedmiotowej usługi nie było terytorium kraju.

Reasumując, nabyta przez Zainteresowanego usługa budowlana, której miejscem świadczenia (opodatkowania) na mocy art. 27 ust. 2 pkt 1 ustawy była Norwegia, nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.

Zatem stanowisko Spółki, zgodnie z którym transakcję będącą przedmiotem pytania winno się traktować jako import usług i tak rozliczać w ewidencji VAT oraz deklaracji VAT-7, uznać należy za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie tut. Organ zwraca uwagę, iż z dniem 1 stycznia 2010 r. (z wyjątkami określonymi w art. 8 tej ustawy), weszła w życie ustawa z dnia 23 października 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 195, poz. 1504), zgodnie z którą zmianie uległo brzmienie art. 17 ust. 1 pkt 4 oraz uchylone zostały art. 27 i art. 28, a dodano art. 28a do art. 28o regulujące kwestię określenia miejsca świadczenia usług.

Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w zakresie opodatkowania usług związanych z nieruchomościami. Zdarzenie przyszłe w ww. zakresie zostało rozstrzygnięte w odrębnej interpretacji indywidualnej z dnia 7 maja 2010 r. Nr ILPP2/443-227/10-8/ISN.

Natomiast kwestia dotycząca miejsca świadczenia przy dostawie towarów została rozstrzygnięta w interpretacjach indywidualnych z dnia 7 maja 2010 r. Nr ILPP2/443-227/10 -4/ISN w zakresie stanu faktycznego i Nr ILPP2/443-227/10-7/ISN w części dotyczącej zdarzenia przyszłego.

Z kolei zakres obejmujący opodatkowanie usług transportu towarów, został rozstrzygnięty w interpretacjach indywidualnych z dnia 7 maja 2010 r. Nr ILPP2/443-227/10-6/ISN - stan faktyczny oraz Nr ILPP2/443-227/10-9/ISN - zdarzenie przyszłe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje