Istota interpretacji:

Czy otrzymanie, na podstawie art. 29 Ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego partycypacji bezzwrotnych w kosztach budowy mieszkań będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

1. Spółka jest podatnikiem podatku VAT.
2. Zgodnie z art. 27 ust. 1 Ustawy z dnia 26 października 1995r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego przedmiotem działania Spółki jest budowanie domów mieszkalnych i ich eksploatacja na zasadach najmu.
3. Spółka prowadzi procesy inwestycyjne polegające na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych z przeznaczeniem na wynajem poszczególnych lokali.
4. Inwestycje finansowane są ze środków własnych Spółki, partycypacji osób fizycznych, prawnych oraz kredytów udzielanych ze środków KFM przez Bank G..
   
   

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy otrzymanie, w przyszłości, na podstawie art. 29 Ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego partycypacji bezzwrotnych w kosztach budowy mieszkań od Gminy będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT...

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wpłata do Spółki partycypacji bezzwrotnej w kosztach budowy mieszkań przez Gminę, zgodnie z art. 29 Ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Opodatkowaniu podatkiem VAT podlega między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5 ust 1 pkt 1 Ustawy o podatku od towarów i usług). W przypadku umów o partycypację bezzwrotną, które będą zawarte z gminą (art. 29 Ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego) nie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretację powyższą przepisów jaką prezentuje spółka przedstawił Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie w piśmie z dnia 22 września 2004 roku (Nr PP-1/005/1062/1989/04 uznając, iż w przypadkach, o których mowa w art. 29 ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkalnego, nie dochodzi do świadczenia usługi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Instytucja partycypacji uregulowana została w ustawie z dnia 26 października 1995r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) w której, zgodnie z art. 27 ust. 1, przedmiotem działania towarzystwa jest budowanie domów mieszkalnych i ich eksploatacja na zasadach najmu.

Stosownie do art. 29 ust. 1 tej ustawy pracodawca, działając w celu uzyskania lokali mieszkalnych dla swoich pracowników, a także osoby prawne mające interes w uzyskaniu lokali mieszkalnych przez wskazane przez nie osoby trzecie mogą zawierać z towarzystwem umowy w sprawie partycypacji w kosztach budowy tych lokali. Powiat, gmina lub związek międzygminny, działając w celu podnajmowania lokali mieszkalnych osobom fizycznym, może zawierać z towarzystwem umowy w sprawie partycypacji w kosztach budowy lokali mieszkalnych, których będzie najemcą - zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego. W myśl ust. 3 cyt. art. podnajmowanie przez powiat, gminę lub związek międzygminny lokalu mieszkalnego, o którym mowa w ust. 2, nie wymaga zgody towarzystwa.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem" podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również m.in.:

1. wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
2. ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego.
   
   

Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
   
   

Z cyt. wyżej przepisu ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Pojęcie świadczenia – składającego się na istotę usługi – należy interpretować zgodnie z jego cywilistycznym rozumieniem. Zatem świadczenie jest to każde zachowanie się na rzecz innej osoby, o ile tylko nie stanowi ono dostawy. Na zachowanie może składać się zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Na świadczenie mogą się jednocześnie składać zachowania związane z działaniem, jak i zaniechaniem. Usługą natomiast, będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść (choćby potencjalną). Tak więc, czynność podlega opodatkowaniu wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Dopóki nie ma kogoś, kto odnosiłby lub powinien odnosić konkretne (wymierne) korzyści wiążące się z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą. Nie ma bowiem wtedy żadnej konsumpcji. Związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT. Przedmiotem działania Spółki jest budowanie domów mieszkalnych i ich eksploatacja na zasadach najmu. Spółka prowadzi procesy inwestycyjne polegające na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych z przeznaczeniem na wynajem poszczególnych lokali. Inwestycje finansowane są z środków własnych Spółki, partycypacji osób fizycznych, prawnych oraz kredytów udzielanych ze środków KFM przez Bank G.. W przyszłości Wnioskodawca planuje otrzymanie, na podstawie art. 29 ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego, partycypacji bezzwrotnych w kosztach budowy mieszkań od Gminy i powziął wątpliwość czy czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu.

Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że brak jest podstaw do uznania, że w przypadku partycypacji bezzwrotnych dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż:

• wniesienie opłat partycypacyjnych, stanowiących współfinansowanie lokali mieszkalnych, będących następnie przedmiotem najmu, nie powoduje przeniesienia prawa własności do tych lokali na rzecz partycypantów ani też na rzecz żadnego innego podmiotu,
• lokale mieszkalne pozostają własnością Spółki przez okres najmu oraz po jego zakończeniu,
• opłata partycypacyjna nie stanowi wkładu budowlanego czy mieszkaniowego.
  
  

Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, koniecznym elementem dla zaistnienia (wykonania) usługi jest obowiązek świadczenia jednego podmiotu na rzecz drugiego podmiotu. Partycypowanie w kosztach budowy lokalu mieszkalnego jest pewną transakcją wiązaną. Gmina jako partycypant w zamian za udział w kosztach budowy, na podstawie zawartej umowy, uzyska prawo do podnajmu - z chwilą zakończenia budowy i przekazania budynku do użytkowania – lokalu, w kosztach którego partycypuje. Stosunek zobowiązaniowy umożliwia uznanie otrzymanych przez Spółkę środków finansowych za zapłatę należności za świadczenie usług. Partycypacja w kosztach jest w istocie wynagrodzeniem za usługę świadczoną przez Spółkę na rzecz partycypującego. Usługa ta polega na zobowiązaniu się Spółki do zawarcia umowy najmu, w zamian za otrzymane wpłaty z tytułu partycypacji bezzwrotnych w kosztach budowy lokali mieszkalnych. Gmina będzie miała prawo podnajmować lokale mieszkalne, zgodnie z zawartą umową, w budowie których będzie partycypowała. Podnajem odbywał się będzie zgodnie ze swoimi potrzebami, bo nie wymaga on zgody Spółki. Jak wynika z powyższego, w przedstawionym przez Wnioskodawcę zdarzeniu dochodzi do świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Czynność ta wykonywana jest przez podatnika, za wynagrodzeniem, efektem tej czynności jest świadczenie na rzecz drugiego podmiotu, a więc partycypację bezzwrotną traktujemy jako odpłatne świadczenie usługi.

Mając zatem na uwadze poruszony powyżej zakres ustaw, otrzymane w przyszłości na podstawie art. 29 ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego, partycypacje bezzwrotne w kosztach budowy mieszkań od Gminy będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, w świetle powyższych wyjaśnień, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie tut. Organ zauważa, iż powołana przez Wnioskodawcę interpretacja dotyczy indywidualnej sprawy i osadzona jest w innym stanie faktycznym.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi — Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach — art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.