Istota interpretacji:

Czy Wnioskodawca kupując używany samochód posiadający homologację samochodu ciężarowego oraz dopuszczalną ładowność przekraczającą 500 kg od osoby fizycznej, prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy, ma prawo do zastosowania przy sprzedaży szczególnej procedury opodatkowanej zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej Spółka) wykonuje czynności polegające na sprzedaży samochodów używanych, nabytych wcześniej dla celów prowadzonej działalności w celu odsprzedaży. Handel dotyczy samochodów, które posiadają homologację samochodu ciężarowego oraz ładowność przekraczającą 500 kg:

• samochody o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t,
• samochody określone w art. 86 ust. 4 i posiadające zaświadczenie wydane przez okręgową stację kontroli pojazdów zawierające właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań oraz
• samochody z tzw. "kratką".
  
  

Zainteresowany sprzedaje samochody, które nie są nowymi środkami transportu w rozumieniu art. 2 pkt 10 lit a ustawy o podatku od towarów i usług – pojazdy posiadają przebieg powyżej 6 000 km i okres użytkowania powyżej 6 miesięcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca, kupując używany samochód posiadający homologację samochodu ciężarowego oraz dopuszczalną ładowność przekraczającą 500 kg od osoby fizycznej, prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy, ma prawo do zastosowania przy sprzedaży szczególnej procedury opodatkowania zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, przy sprzedaży samochodów używanych posiadających homologację samochodu ciężarowego oraz dopuszczalną ładowność przekraczającą 500 kg zakupione wcześniej od osoby fizycznej, prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej niebędącej podatnikiem o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, ma prawo do zastosowania szczególnej procedury opodatkowania, zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy.

W art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzono, że u podatnika wykonującego czynności polegające na dostawie towarów używanych nabytych uprzednio przez tego podatnika dla celów prowadzonej działalności lub importowanych w celu odsprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża. Na potrzeby stosowania rozdziału 4 – Szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków – ustawodawca wyjaśnia w art. 120 ust. 1 ustawy, iż przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne, nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie inne niż dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie, antyki oraz metale szlachetne lub kamienie szlachetne. Niewątpliwie samochody niebędące samochodami nowymi, w myśl art. 2 pkt 10 lit. a, nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie są towarami używanymi w rozumieniu ww. przepisu. Art. 120 ust. 10 ustawy, ogranicza stosowanie art. 120 ust. 4 ustawy, do sytuacji gdy, dostawy towarów używanych dotyczą towarów, które podatnik nabył m.in. od osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej, oraz podatników, o których mowa w art. 15 ustawy, jeśli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z art. 120 ust. 10 ustawy, wynika, że zastosowanie przy sprzedaży opodatkowania marży jako szczególnej procedury ma głównie miejsce, gdy źródło nabycia towarów nie jest opodatkowane, z uwagi na to, że zbywający nie jest podatnikiem, a gdy nim jest, to jego czynność objęta jest zwolnieniem od podatku.

W przypadku zakupu przez Zainteresowanego samochodu używanego posiadającego homologację samochodu ciężarowego, podmiot dokonujący sprzedaży nie dysponował uprawnieniem do dokonania czynności odliczenia podatku przy nabyciu tych pojazdów. Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy należy, stwierdzić, że do sprzedaży używanego samochodu posiadającego homologację zakupionego wcześniej od osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędące podatnikiem, o którym mowa w art. 15 lub nie będącej podatnikiem podatku od wartości dodanej, można zastosować opodatkowanie marży jako szczególnej procedury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku (art. 29 ust. 1 ustawy).

Generalnie zatem opodatkowaniu podlega cała kwota należna od nabywcy. Od zasady tej ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje jednak pewne odstępstwa. Ze specyficznym sposobem ustalania podstawy opodatkowania mamy do czynienia w przypadku szczególnej procedury opodatkowania marży.

Przez towary używane, zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy, rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 27.41.10-30, ex 27.41.10-50, ex 27.41.20-30, ex 27.41.20 -50, ex 27.41.20-70.00, 27.41.30-30, 27.41.30-50, 27.41.61-00, 27.41.62-00, 36.22.11-30.00, 36.22.11-50.00 i 36.22.12-30.00).

W myśl art. 120 ust. 4 ustawy, w przypadku podatnika wykonującego czynności polegające na dostawie towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika dla celów prowadzonej działalności lub importowanych w celu odsprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy, przepisy ust. 4 i ust. 5 dotyczą dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od:

1. osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem podatku od towarów i usług, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
2. podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
3. podatników, jeśli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
4. podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
5. podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Polska ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy - między innymi - towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży, czyli różnicy między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia, pomniejszonej o kwotę podatku. Jest to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania obrotu, czyli kwoty należnej z tytułu sprzedaży pomniejszonej o kwotę należnego podatku. Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od osób:

• niebędących podatnikami podatku od towarów i usług,
• które wprawdzie są podatnikami podatku od towarów i usług, ale którym w stosunku do dostarczanych towarów używanych nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub które należą do kategorii drobnych przedsiębiorców, zwolnionych od podatku od towarów i usług, które są pośrednikami, a towar będący przedmiotem dostawy opodatkowany już był w szczególnej procedurze opodatkowania marży,
• które nie są podatnikami podatku od towarów i usług, ale są podatnikami podatku od wartości dodanej na terytorium innego państwa członkowskiego Wspólnoty Europejskiej i realizują dostawę towarów na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113 oraz regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4 i 5 ustawy o VAT.
  
  

Wspólną cechą wszystkich przedstawionych wyżej przypadków, warunkujących zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marży, jest to, że we wcześniejszej fazie obrotu podmiot sprzedający używany towar pośrednikowi pozbawiony był prawa do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego przy jego nabyciu.

W przedstawionym wniosku Wnioskodawca wskazał, że wykonuje czynności polegające na sprzedaży samochodów używanych, które posiadają homologację samochodu ciężarowego oraz ładowność przekraczającą 500 kg:

• samochody o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t,
• samochody określone w art. 86 ust. 4 i posiadające zaświadczenie wydane przez okręgową stację kontroli pojazdów zawierające właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań oraz
• samochody z tzw. "kratką".
  
  

Zainteresowany sprzedaje samochody, które nie są nowymi środkami transportu w rozumieniu art. 2 pkt 10 lit a ustawy o podatku od towarów i usług – pojazdy posiadają przebieg powyżej 6 000 km i okres użytkowania powyżej 6 miesięcy.

Zatem, mając na uwadze przedstawiony stan prawny oraz opis zdarzenia przyszłego stwierdza się, iż sprzedaż samochodu posiadającego homologację samochodu ciężarowego oraz dopuszczalną ładowność przekraczającą 500 kg, nabytego w celu dalszej odsprzedaży od osoby fizycznej, prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej niebędącej podatnikiem, wypełnia kryteria określone w przepisach prawa podatkowego i stanowi przesłankę umożliwiającą zastosowanie szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych, zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.