Istota interpretacji:

Czy opisane powyżej nieodpłatne wydania części stanowią dostawę, dla której Spółka ma obowiązek rozpoznania podatku należnego w zakresie podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy odliczyła podatek naliczony związany z zakupem wydanych towarów?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (dalej Spółka) jest dystrybutorem na polskim rynku maszyn do kruszenia i przesiewania surowców mineralnych. Spółka zajmuje się także montażem maszyn oraz ich serwisowaniem, zarówno gwarancyjnym, jak i pogwarancyjnym. Spółka zakupuje maszyny od firm z Wielkiej Brytanii oraz zakupuje części, akcesoria i materiały eksploatacyjne do nich (zwane częściami) od różnych dostawców polskich i zagranicznych.

Kupowane przez Spółkę części do maszyn, wykorzystywane są przede wszystkim do serwisowania maszyn w ramach gwarancji, odpłatnych napraw pogwarancyjnych oraz odsprzedaży części.

Zdarza się także, że Spółka dokonuje nieodpłatnego wydania części swoim klientom. Wydania takie maja miejsce z dwóch zasadniczych powodów, tj.:

• jako rekompensata dla klienta za przedłużony czas oczekiwania na dostawę maszyny lub jej naprawę,
• w przypadku uznania reklamacji po upływie okresu gwarancji na maszynę lub naprawę, w sytuacji jeżeli usterka czy wada ma charakter ewidentny.
  
  

Opisane powyżej nieodpłatne wydania części mają charakter marketingowy. Ich celem jest podtrzymanie dobrych relacji biznesowych z klientami, a takie relacje są warunkiem realizowania nowych transakcji sprzedaży. Aby kontynuować i rozwijać współpracę z klientami Spółki niesłychanie istotne jest utrzymanie opinii solidnego partnera biznesowego. Celem tych wydań jest także umocowanie pozytywnego wizerunku firmy na rynku dla pozyskania nowych klientów. Działania podejmowane przez Spółkę nie są niczym wyjątkowym na bardzo konkurencyjnym rynku wysokowyspecjalizowanych maszyn. Na rynku, na którym działa kilka konkurencyjnych firm utrzymanie dobrego wizerunku ma szczególne znaczenie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy opisane powyżej nieodpłatne wydania części stanowią dostawę, dla której Spółka ma obowiązek rozpoznania podatku należnego w zakresie podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy odliczyła podatek naliczony związany z zakupem wydanych towarów...

Zdaniem Wnioskodawcy, w działalności firm handlowych i dystrybucyjnych wpływ działań marketingowych na zwiększenie obrotu jest niekwestionowany. Zatem, realizowane przez Spółkę nieodpłatne wydania towarów dokonywane są na cele ewidentnie związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego, do wydań dokonywanych przez Spółkę nie ma zastosowania art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), na podstawie którego niektóre nieodpłatne przekazania towarów należy traktować jako odpłatną dostawę, gdyż:

• towary nie są przekazywane na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem,
• Spółce przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem przekazanych towarów (Spółka jest czynnym podatnikiem VAT i prowadzi działalność opodatkowaną).
  
  

Dokonywane przez Spółkę nieodpłatne wydania towarów nie mieszczą się zatem w pojęciu odpłatnych dostaw towarów, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podlegają opodatkowaniu. Więc na Spółce nie ciąży obowiązek rozpoznania VAT należnego dla dokonywanych wydań.

Przedstawione powyżej stanowisko jest zgodne z ukształtowaną linia orzecznictwa sądów administracyjnych, zawartą na przykład w następujących orzeczeniach:

• wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 3 kwietnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 152/07,
• wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 14 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Rz 875/7,
• wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 3371/08,
• wyrok NSA z dnia 13 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 600/07,
• wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 743/07,
• wyrok NSA w składzie 7 sędziów z dnia 23 marca 2009 r., sygn. akt I FPS 6/08.
  
  

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez dostawę towarów rozumie się również – zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy – przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2. wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Powyższego przepisu nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek – art. 7 ust. 3 ustawy.

Przepis art. 7 ust. 4 ustawy, definiuje prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, przez które rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1. o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób,
2. których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

W myśl art. 7 ust. 7 ustawy, przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się niewielką ilość towaru reprezentującą określony rodzaj lub kategorię towarów, która zachowuje skład oraz wszystkie właściwości fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne lub biologiczne towaru, przy czym ilość lub wartość przekazywanych (wręczanych) przez podatnika próbek nie wskazuje na działanie mające charakter handlowy.

Generalnie zatem, z uwagi na brzmienie art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa. Od tej zasady przewidziano jednak pewne wyjątki. Art. 7 ust. 2 ustawy wskazuje bowiem czynności, które mimo braku odpłatności uważane są za zrównane z odpłatną dostawą. Do czynności takich ustawodawca zaliczył przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, pod warunkiem jednak, iż podatnikowi przysługiwało przy ich nabyciu prawo do całkowitego albo częściowego odliczenia podatku naliczonego. Jednocześnie na mocy art. 7 ust. 3 ustawy, ustawodawca wyłączył z opodatkowania czynności, które ściśle związane są z prowadzonym przedsiębiorstwem – drukowane materiały reklamowe i informacyjne, prezenty o małej wartości oraz próbki.

Z przywołanych przepisów wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nie tylko nieodpłatne przekazanie towarów na cele niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem, ale także nieodpłatne przekazanie wszelkich towarów związanych z prowadzonym przedsiębiorstwem, niestanowiących jednak próbek, prezentów o małej wartości, czy też drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych. Dla opodatkowania danej czynności nieodpłatnego przekazania istotne jest także to, czy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności w całości lub w części.

Zatem, w celu dokonania prawidłowej analizy treści normy prawnej wynikającej z przepisu art. 7 ust. 2 ustawy konieczne jest uwzględnienie brzmienia ust. 3 tego artykułu, będącego przepisem szczególnym w stosunku do uregulowania art. 7 ust. 2 ustawy. Przede wszystkim zauważyć należy, że określone w ust. 3 wyłączenia od zakresu zastosowania przepisu ust. 2, dotyczą towarów, których zbycie co do zasady jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Jeśli zatem, na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy przekazanie towarów określonych w tym przepisie, których wydanie niewątpliwie jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem – podlega wyłączeniu od opodatkowania podatkiem od towarów i usług, to w konsekwencji należy wnioskować, że art. 7 ust. 2 stanowi podstawę do opodatkowania również nieodpłatnego przekazania towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Odmienna interpretacja podważałaby racjonalność ustawodawcy. Gdyby przyjąć bowiem, iż opodatkowaniu na mocy ust. 2 podlegają wyłącznie czynności w ogóle niezwiązane z przedsiębiorstwem, zbędne byłoby wyłączanie z opodatkowania czynności, które i tak nie podlegałyby opodatkowaniu jako związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.

Tym samym, nieodpłatne przekazanie towarów, co do zasady, traktowane jako związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdy Wnioskodawca miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu tych towarów. Wyjątek stanowią wydane nieodpłatnie gadżety, które spełniają definicję małych prezentów – w myśl art. 7 ust. 4 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, iż Spółka jest dystrybutorem na polskim rynku maszyn do kruszenia i przesiewania surowców mineralnych, które nabywa od firm z Wielkiej Brytanii. Ponadto, zajmuje się montażem maszyn oraz ich serwisowaniem, zarówno gwarancyjnym, jak i pogwarancyjnym. Spółka nabywa części, akcesoria i materiały eksploatacyjne do nich od różnych dostawców polskich i zagranicznych. Czasami nabywane przez Spółkę części do maszyn są przedmiotem nieodpłatnego wydania klientom, które mają miejsce z dwóch powodów: jako rekompensata dla klienta za przedłużony czas oczekiwania na dostawę maszyny lub jej naprawę oraz w przypadku uznania reklamacji po upływie okresu gwarancji na maszynę lub naprawę, w sytuacji jeżeli usterka czy wada ma charakter ewidentny. Przedmiotowe wydania mają charakter marketingowy, a ich celem jest podtrzymanie dobrych relacji biznesowych z klientami oraz umocowanie pozytywnego wizerunku firmy na rynku dla pozyskania nowych klientów. Jak wskazał Zainteresowany, przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem przekazanych towarów.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdza się, iż nieodpłatne wydanie przez Wnioskodawcę części swoim klientom (które nie spełniają przesłanek prezentów o małej wartości i próbek), stanowi dostawę towarów i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy zauważyć, że powołane przez Spółkę wyroki sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej opodatkowania czynności nieodpłatnego wydania części klientom. Natomiast w kwestii dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje