Istota interpretacji:

Zwolnienia z opodatkowania zbycia nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina zamierza zawrzeć porozumienie z K. SA w sprawie zamiany nieruchomości. Porozumienie zostanie zawarte mając na względzie uregulowania przepisów (art. 603 i art. 604 k.c. oraz art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, t.j. Dz. U z 2004r Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Nieruchomości gruntowe będące przedmiotem zamiany pomiędzy Gminą a K. są niezabudowane, zlokalizowane w obszarze, gdzie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z przedmiotowym porozumieniem Gmina przekazuje K. nieruchomość położoną przy ul. B. w J. o łącznej powierzchni 0,2570 ha. Nieruchomość ta obejmuje działkę gruntu o ww. powierzchni. Nieruchomość objęta porozumieniem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego opisana jest jako:

• A US – tereny sportu i rekreacji obejmujące obiekt rekreacyjno – widokowy z dopuszczeniem budowy ścieżek pieszych i rowerowych, elementów małej architektury, sieci i urządzeń infrastruktury technicznej dla obsługi terenu - około 75% ogólnej powierzchni działki,


• A 3 ZLz – tereny zalesień z dopuszczeniem budowy ścieżek pieszych i rowerowych, małej architektury oraz sieci i urządzeń infrastruktury technicznej dla obsługi terenu – około 25% ogólnej powierzchni działki.

Ustala się zakaz budowy obiektów kubaturowych oraz obiektów niezwiązanych z przeznaczeniem podstawowym i uzupełniającym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zbycie opisanej wyżej nieruchomości podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, zamianę nieruchomości w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT należy traktować jako odpłatną dostawę towarów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki właściwej dla rodzaju przekazywanej w ramach zamiany nieruchomości. W art. 2 pkt 6 ustawodawca określił, iż pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Natomiast przepis art. 7 ust. 1 wskazanej ustawy stanowi, że przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zatem zamiana nieruchomości jako czynność spełniająca przesłankę określoną cytowanym wyżej art. 7 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy zwalnia z opodatkowania tereny niezabudowane inne niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. W planie zagospodarowania przestrzennego obowiązującym na terenie Gminy, tereny będące przedmiotem wniosku to tereny sportu i rekreacji oraz tereny zalesień z dopuszczeniem możliwości zabudowy małą architekturą oraz sieciami i urządzeniami infrastruktury technicznej dla obsługi terenu. Zdaniem Wnioskodawcy to sformułowanie wskazuje na możliwość zabudowy terenu choć w ograniczonym zakresie. Jednak przepis art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy nie precyzuje o jaką zabudowę chodzi. W związku z powyższym należy przyjąć, iż każda forma zabudowy uniemożliwia zwolnienie terenu z opodatkowania.

W świetle powyższego zadaniem Wnioskodawcy dostawa przedmiotowego gruntu nie podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług w oparciu o wyżej cytowany przepis i podlega opodatkowaniu w wysokości 22% na podstawie wyżej wymienionej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zakres przedmiotowy opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa m.in. art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, zgodnie z którym opodatkowaniu, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl unormowania zawartego w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, przy czym zgodnie z art. 2 pkt 6 ww. ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym przypadku gruntów, dokonywana przez podmiot mający status podatnika podatku VAT podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z cyt. powyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, nie wynika, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musi mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową - zapłatą może być inny towar lub usługa, albo mieszaną - zapłata w części pieniężna a w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatą, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tą czynność.

Przez umowę zamiany, zgodnie z art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując jednocześnie w charakterze dostawcy jak i nabywcy.

Zapis art. 604 ww. ustawy Kodeks cywilny daje dyspozycję odpowiedniego stosowania do zamiany przepisów o sprzedaży.

Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna.

Jak wynika z powyższego realizowane w oparciu o umowę zamiany przeniesienie własności towaru (w tym gruntu) stanowi czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów.

Podstawowa stawka podatku od towarów i usług dla dostawy towarów i świadczenia usług zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub w ogóle zwolnienie z opodatkowania.

Stosownie do zapisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Powyższe oznacza, że dostawa gruntów co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednak nie w każdym przypadku pojawi się faktyczne obciążenie podatkiem od towarów i usług. Aby odpłatna dostawa gruntów podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi być realizowana przez podatnika podatku od towarów i usług, a jej przedmiotem musi być nieruchomość gruntowa zabudowana lub niezabudowana stanowiąca teren budowlany lub przeznaczony pod zabudowę.

Należy zauważyć, że ustawodawca zwalniając z podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę nie sprecyzował w ustawie, jakimi kryteriami należy się kierować, aby ustalić przedmiotowy rodzaj gruntu. O rodzaju gruntu rozstrzyga bowiem odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego decyduje o kwalifikacji gruntu.

Zgodnie z ustawą z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) ustalenie przeznaczenia terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Przepis art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań. Natomiast art. 4 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza plan miejscowy. Tam należy szukać wyjaśnienia, czy przedmiotem transakcji jest teren budowlany, czy też szerzej - przeznaczony pod zabudowę.

Ponieważ w przedmiotowej sprawie podstawowym problemem jest rozstrzygniecie kwestii czy przedmiotowe grunty mieszczą się w pojęciu "przeznaczone pod zabudowę", należy wyjaśnić, iż "przeznaczone" oznacza praktyczny cel, do którego coś zostało zakwalifikowane, określenie celu któremu coś ma służyć.

Natomiast rozpatrując pojecie "pod zabudowę" należy odwołać się do definicji zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.).

W rozumieniu tej ustawy przez "budowę" należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Natomiast "obiektem budowlanym" jest zarówno budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, jak i każdy obiekt budowlany tj. lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową, a także obiekty małej architektury tzn. niewielkie obiekty, a w szczególności kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury, posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej, użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki.

W związku z tym, że ustawa o VAT nie precyzuje, o jakie tereny przeznaczone pod zabudowę chodzi, przyjąć trzeba, że pojęcie "tereny przeznaczone pod zabudowę" obejmuje obszary, na których przewidziane są różne formy zabudowy, począwszy od zabudowy mieszkaniowej, przez tereny zabudowy techniczno-produkcyjnej, aż po tereny zabudowy zagrodowej włącznie.

W treści wniosku wskazano, iż nieruchomość objęta porozumieniem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego opisana jest jako:

• A US – tereny sportu i rekreacji obejmujące obiekt rekreacyjno – widokowy z dopuszczeniem budowy ścieżek pieszych i rowerowych, elementów małej architektury, sieci i urządzeń infrastruktury technicznej dla obsługi terenu - około 75% ogólnej powierzchni działki,


• A 3 ZLz – tereny zalesień z dopuszczeniem budowy ścieżek pieszych i rowerowych, małej architektury oraz sieci i urządzeń infrastruktury technicznej dla obsługi terenu – około 25% ogólnej powierzchni działki.

Ustala się zakaz budowy obiektów kubaturowych oraz obiektów niezwiązanych z przeznaczeniem podstawowymi uzupełniającym.

Należy zauważyć, iż zakaz zabudowy kubaturowej nie oznacza, że grunt ten nie może zostać zabudowany w inny sposób np. poprzez budowę ww. ścieżek spacerowych lub rowerowych, oraz innych obiektów budowlanych (budowli), które nie będą budynkami (obiektami zabudowy kubaturowej). Zatem zakaz zabudowy kubaturowej nie świadczy o tym, że grunt nie jest przeznaczony pod żadną zabudowę.

W związku z powyższym, należy uznać, iż w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z dostawą gruntu położonego w terenie przeznaczonym pod zabudowę. Należy więc zgodzić się z Wnioskodawcą, iż nie będzie miało zastosowanie zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

W świetle powyższego dostawa przedmiotowej nieruchomości w wykonaniu czynności zamiany nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłata dostawa towaru dokonana przez podatnika podatku od towarów i usług, według 22% stawki VAT zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, iż dostawa przedmiotowego gruntu nie korzysta ze zwolnienia od podatku i podlega opodatkowaniu w wysokości 22%, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.