Istota interpretacji:

Czy sprzedaż działki budowlanej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W roku 1987 Wnioskodawczyni zakupiła z byłym mężem od Agencji Rolnej grunty, m. in. działkę nr (…). Były to grunty orne. Po rozwiązaniu małżeństwa powyższe grunty stały się własnością Zainteresowanej. Nie była prowadzona żadna działalność gospodarcza.

Działka (…) jest gruntem ornym - jako ugór - klasy R.VI. Działka ta była ujęta w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wsi B. zatwierdzonym przez Urząd Miasta i Gminy z przeznaczeniem na zabudowę jednorodzinną mieszkaniową. Przedmiotowa działka nie była zabudowana.

W roku 2006 Wnioskodawczyni przekazała aktem darowizny jednemu synowi grunt o powierzchni 1,8692 ha i drugiemu synowi grunt o powierzchni 1,6187 ha oraz lokal mieszkalny o powierzchni 71,30 m2. W tym samym roku Zainteresowana sprzedała działkę gruntu ornego o powierzchni 1,51 ha. Wnioskodawczyni planuje sprzedać 4 działki budowlane - klasa R.VI o powierzchni 0,1446 ha.

W latach 2004-2005 Wnioskodawczyni korzystała z dopłat unijnych, z których w związku z darowiznami przekazanymi synom zrezygnowała.

Powodem sprzedaży działki nr (…) jest bardzo zła sytuacja materialna, mieszkaniowa oraz zdrowotna Zainteresowanej. Uzyskane pieniądze ze sprzedaży ww. działki w 1/3 zostały przeznaczone na remont pomieszczenia, które obecnie Zainteresowana zajmuje. Za następne sprzedane działki Wnioskodawczyni planuje kupić małą kawalerkę.

Ze złożonego w dniu 9 lipca 2009 r. uzupełnienia do wniosku wynika, iż grunt rolny został nabyty od Agencji Rolnej w celu prowadzenie produkcji rolnej. Zainteresowana nie wykorzystywała i nie wykorzystuje przedmiotowych gruntów w działalności gospodarczej, w tym również działalności rolniczej. Nie posiadała i nie posiada statutu rolnika ryczałtowego. Grunty nie były i nie są udostępniane innym osobom na podstawie umowy dzierżawy (użyczenia). Grunty zostały podzielone na 6 działek, z czego 3 działki zostaną zamienione lub sprzedane (w celu pozyskania mieszkania - kawalerki w bloku). Pozostałe 2 przekazane zostaną w formie darowizny najmłodszemu synowi. Działki o nr (…) są to grunty klasy R.VI - jako ugór. Podział ten został zatwierdzony decyzją Burmistrza Miasta i Gminy w dniu 13 grudnia 2007 r. w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wsi.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowana potwierdziła, iż przedmiotem sprzedaży i zapytania jest działka nr (…).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż działki budowlanej nr (…) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż przedmiotowej działki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ nie występuje ona w roli osoby prowadzącej działalność gospodarczą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (…).

Na podstawie powyższych zapisów stwierdzić należy, iż grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia "częstotliwości", przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności.

O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją podmiotu wykonującego określoną czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie i w okolicznościach noszących znamiona działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W oparciu o przedstawiony stan prawny stwierdzić należy, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zatem, podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności handlowej.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawczyni w roku 1987 nabyła wraz z byłym mężem grunt rolny, w tym działkę (…), w celu prowadzenia produkcji rolnej. Grunt nie był wykorzystywany do działalności gospodarczej, w tym działalności rolniczej. Zainteresowana nie jest rolnikiem ryczałtowym, nie udostępniała gruntu innym osobom na podstawie umowy dzierżawy (użyczenia). W związku z ciężką sytuacją finansową i mieszkaniową, Zainteresowana sprzedała działkę nr (…) i planuje sprzedać 3-4 działki.

Z powyższego wynika, iż dostawę gruntu uznać należy za transakcję okazjonalną czyli taką, która nie była czyniona z zamiarem nadania jej stałego charakteru. Tym samym w przedstawionym stanie faktycznym, nie można uznać Wnioskodawczyni za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w myśl ww. art. 15 ustawy, w odniesieniu do dostawy działek, gdyż nic nie wskazuje na to, aby dokonując sprzedaży działek Zainteresowana działała w takim charakterze.

W przedmiotowej sprawie Zainteresowanej nie można uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami, nie można stwierdzić bowiem, iż nabywając w roku 1987 grunt rolny działała ona w charakterze handlowca. Mając na uwadze okres zakupu trudno uznać, że przedmiotowy grunt zakupiono w celu dalszej odsprzedaży. Ponadto, realizowane czynności nie przybrały formy zawodowej (profesjonalnej), czyli nie cechują się stałością (powtarzalnością i zamiarem kontynuacji) i nie mają zorganizowanego charakteru. Wnioskodawczyni wskazała także, że nie wykorzystywała gruntu do prowadzenia działalności rolniczej, tym samym nie były dokonywane dostawy produktów rolnych. Ponadto, grunt nie był przedmiotem umowy najmu lub dzierżawy.

Reasumując, jeśli działka nr (…) nabyta została do celów prywatnych i dokonana transakcja ma charakter incydentalny, stwierdzić należy, że jej sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.