Istota interpretacji:

Czy sprzedaż jednej działki (stan zaistniały) podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 17 maja 2004 r. na podstawie aktu notarialnego w formie darowizny Wnioskodawca wraz z żoną wszedł w posiadanie nieruchomości rolnej o pow. 1,51 ha wraz z zabudowaniami. Nieruchomość ta weszła w skład majątku osobistego Zainteresowanego bez zamiaru zbycia. W roku 2003 zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy jedna z działek o pow. 0,51 ha została przekwalifikowana i podzielona następująco:

• część na tereny zabudowy mieszkalnej, projektowej,
• część na tereny rolne wyłączone spod zabudowy,
• część na poszerzenie drogi.

W 2007 r. działka, część przeznaczona do zabudowy mieszkalnej, projektowej została podzielona na 6 działek pod zabudowę. W dniu 6 października 2008 r. za kwotę 42.000,00 zł została sprzedana jedna działka budowlana o pow. 7,00 ara. Wnioskodawca nadmienił, że nie prowadzi i nie prowadził działalności gospodarczej, ani rolniczej.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany oświadczył, iż na wymienionym gruncie nie prowadził i nie prowadzi działalności rolniczej. Nie jest dostawcą produktów rolnych i nie świadczy usług rolniczych. Nie jest zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług (czynny podatnik VAT). Grunt nie jest wykorzystywany do produkcji rolniczej, od 1997 roku leży odłogiem, nie był również udostępniany innym osobom na podstawie umowy dzierżawy, użyczenia itp.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż jednej działki podlega opodatkowaniu podatkiem VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma on obowiązku odprowadzenia podatku VAT od sprzedaży ww. działki. Nieruchomość została nabyta w drodze darowizny bez chęci jej zbycia, a przekwalifikowanie zostało przeprowadzone przez Radę Gminy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie zapisu art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Pojęcie częstotliwości należy rozumieć jako zakładające powtarzalność czynności tego samego rodzaju. Przesłanki wskazujące na zamiar wykonywania pewnej czynności w sposób częstotliwy muszą istnieć w chwili wykonania usługi lub sprzedaży towaru.

Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w odniesieniu do tej transakcji podatnik działał w charakterze producenta, handlowca lub usługodawcy, miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a sam zakup towaru dokonany był w celu prowadzenia tej działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca wraz z żoną w formie darowizny otrzymali nieruchomość gruntową o powierzchni 1,51 ha. Zainteresowany nigdy nie wykorzystywał tej nieruchomości w działalności gospodarczej, w tym również rolniczej. W roku 2003 zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy jedna z działek o pow. 0,51 ha została przekwalifikowana i podzielona na tereny zabudowy mieszkalnej, projektowej, na tereny rolne wyłączone spod zabudowy oraz na poszerzenie drogi. W 2007 r. działka, część przeznaczona do zabudowy mieszkalnej, projektowej została podzielona na 6 działek pod zabudowę. W dniu 6 października 2008 r. za kwotę XX zł została sprzedana jedna działka budowlana o pow. 7,00 ara. Ponadto, Wnioskodawca oświadczył, że na wymienionym gruncie nie prowadził i nie prowadzi działalności rolniczej. Nie jest dostawcą produktów rolnych i nie świadczy usług rolniczych. Nie jest zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług (czynny podatnik VAT). Grunt nie jest wykorzystywany do produkcji rolniczej, od 1997 roku leży odłogiem, nie był również udostępniany innym osobom na podstawie umowy dzierżawy, użyczenia itp.

Zgodnie z obowiązującą ustawą o podatku od towarów i usług, grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Jednakże nic nie wskazuje na to, aby dokonując sprzedaży działki Wnioskodawca działał w charakterze handlowca. Nie można bowiem stwierdzić, że nabył przedmiotowe działki w celu odsprzedaży, ponieważ pochodzą one z majątku prywatnego, otrzymanego w formie darowizny. Wnioskodawca sprzedając działkę korzysta z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, także z uwagi na fakt, iż przedmiotowy grunt nie był przez niego wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej, w tym również rolniczej.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że zbycie przez Zainteresowanego przedmiotowej działki, która została wyodrębniona z gruntu nabytego w drodze darowizny, stanowiącego jego majątek osobisty, nie jest działalnością gospodarczą, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie informuje się, że w zakresie zdarzenia przyszłego została wydana odrębna interpretacja indywidualna z dnia 10 lipca 2009 r. nr ILPP2/443-558/09-5/AK.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje