Istota interpretacji:

Określenie miejsca świadczenia usług doradztwa wykonywanych na rzecz kontrahenta zagranicznego.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 stycznia 2009 r. (data wpływu 22 stycznia 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia miejsca świadczenia usług doradztwa wykonywanych na rzecz kontrahenta zagranicznego -jest prawidłowe.

W dniu 22 stycznia 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia miejsca świadczenia usług doradztwa wykonywanych na rzecz kontrahenta zagranicznego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Jako podatnik podatku od towarów i usług, posiadający siedzibę na terenie Polski zawarł Pan umowę z firmą zagraniczną "K.", która działa na terenie Niemiec i tam posiada swoją siedzibę. Działa Pan na rzecz tej zagranicznej firmy jako doradca, świadcząc usługi w związku z rozwojem jej działalności na terenie Polski. Usługi te polegają na:

• doradztwie w zakresie lokalizacji nowych punktów sprzedaży w Polsce zgodnie ze strategią tej firmy,
• opiece i rozwoju istniejących oraz nowych partnerów w Polsce (informacja, szkolenia, motywowanie oraz odpowiedni poziom ekspozycji tej firmy w sklepach),
• negocjacjach i finalizowaniu kontraktów dotyczących sprzedaży w imieniu i na rzecz ww. firmy na terytorium Polski i Szwecji,
• załatwianiu i administracji wszelkich roszczeń dotyczących sprzedanych produktów,
• koordynacji kwestii dotyczących zamówień i logistyki,
• tłumaczeniu materiałów informacyjnych i marketingowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przedmiotowe usługi świadczone przez podatnika na rzecz ww. firmy podlegają polskiemu podatkowi VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone usługi nie podlegają podatkowi od towarów i usług w Polsce. Wskazał Pan, iż od zasady ogólnej regulującej miejsce powstania obowiązku ustawodawca wprowadził szereg wyjątków. Jeden z nich wynika z art. 27 ust. 3 pkt 2 oraz ust. 4 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Przepisy te stanowią, że w przypadku, gdy usługi, o których mowa w ust. 4, a zatem usługi prawnicze, rachunkowo - księgowe, badania rynków i opinii publicznej, doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania (PKWiU 74.1), są świadczone na rzecz podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę - miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania. Pod pojęciem "podatnika" w rozumieniu wskazanej normy, rozumieć należy zarówno "podatnika", jak i "podatnika podatku od wartości dodanej". Oznacza to, że w przypadku, gdy przedmiotowe usługi niematerialne, w ramach których mieszczą się również usługi świadczone przez Pana, świadczona są na rzecz podatnika z innego państwa członkowskiego (Niemiec), miejscem ich opodatkowania będzie ten kraj, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W oparciu o art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Podstawową zasadę dotyczącą określenia miejsca świadczenia usług zawiera art. 27 ust. 1 cyt. ustawy. W myśl tego przepisu, w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi – miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

Od powyższej zasady wprowadzone zostały odstępstwa uzależniające miejsce świadczenia od rodzaju wykonanych usług.

Zgodnie z art. 27 ust. 3 powołanej ustawy, w przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz:

1. osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub
2. podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę

• miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.

Regulacja zawarta w ww. przepisie odnosi się do usług niematerialnych. W art. 27 ust. 4 ustawy, wskazano, iż przepis ust. 3 stosuje się m.in. do usług:

1. sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych pokrewnych praw,
2. reklamy,
3. doradczych, inżynierskich, prawniczych, księgowych oraz usług podobnych do tych usług, w tym w szczególności:
   1. usług doradztwa w zakresie sprzętu komputerowego (PKWiU 72.1),
   2. usług doradztwa w zakresie oprogramowania (PKWiU 72.2),
   3. usług prawniczych, rachunkowo-księgowych, badania rynków i opinii publicznej, doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania (PKWiU 74.1),
   4. usług architektonicznych i inżynierskich (PKWiU 74.2) - z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 1,
   5. usług w zakresie badań i analiz technicznych (PKWiU 74.3),

3a) usług przetwarzania danych, dostarczania informacji oraz usług tłumaczeń.

Ustawodawca wymieniając usługi w art. 27 ust. 4 ustawy, nie odwołuje się do klasyfikacji statystycznej usługi, należy zatem ww. pojęcie traktować szeroko i brać pod uwagę charakter świadczonej usługi.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca - na postawie zawartej umowy z firmą zagraniczną, działającą i posiadającą siedzibę na terytorium Niemiec – świadczy usługi jako doradca. Usługi te wykonywane są w związku z rozwojem działalności firmy zagranicznej na terenie Polski. Polegają one na doradztwie w zakresie lokalizacji nowych punktów sprzedaży w Polsce, opiece i rozwoju istniejących oraz nowych partnerów w Polsce, doradztwie w negocjacjach i finalizowaniu kontraktów dotyczących sprzedaży w imieniu i na rzecz firmy zagranicznej na terytorium Polski i Szwecji, załatwianiu i administracji wszelkich roszczeń dotyczących sprzedanych produktów, koordynacji kwestii dotyczących zamówień i logistyki oraz tłumaczeniu materiałów informacyjnych i marketingowych.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż w świetle powołanych przepisów miejscem świadczenia, a tym samym opodatkowania przedmiotowych usług, jest miejsce, gdzie nabywca usługi (podatnik mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę) posiada siedzibę, tj. terytorium Niemiec. Oznacza to, iż usługi te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju.

W tym miejscu wskazać należy, iż z cytowanego wyżej art. 5 ust. 1 ustawy wynika zasada, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatne świadczenie usług, w sytuacji, gdy miejscem świadczenia (określonym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 powołanej ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z powyższego wynika, że podatek od towarów i usług jest podatkiem o charakterze terytorialnym. Opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które zostały uznane za wykonane w tym państwie.

Zatem niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii miejsca opodatkowania usług wykonywanych przez Pan na terytorium Szwecji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.