Istota interpretacji:

Czy podatnik zapłaci podatek VAT od sprzedaży przedmiotowych działek?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni ma otrzymać w darowiźnie od swojej córki grunt budowlany.

Zainteresowana zamierza przedmiotowy grunt podzielić na działki i sprzedać.

W uzupełnieniu Wnioskodawczyni poinformowała, że nie jest i nie była rolnikiem ryczałtowym a na przedmiotowym gruncie nie jest i nie była prowadzona działalność rolnicza ani inna działalność gospodarcza. Wskazany grunt nie był, nie jest i nie będzie wydzierżawiany.

Wnioskodawczyni wskazała, iż przedmiotowy grunt przeznaczony jest pod działalność gospodarczą z funkcją mieszkaniową – córka uzyskała pozytywną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu.

Zainteresowana oświadczyła, że nie dokonywała sprzedaży działek w okresie ostatnich 5 lat a planowana sprzedaż nie będzie jedyną dostawą działek.

Wnioskodawczyni przedmiotowy grunt zamierza podzielić na 3 działki i sprzedać.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni zapłaci podatek VAT od sprzedaży przedmiotowych działek...

Zdaniem Wnioskodawczyni, otrzymując działkę w darowiźnie nie nabędzie nieruchomości w ramach prowadzenia działalności gospodarczej, tak jak to może się dziać na podstawie umowy kupna-sprzedaży. Zainteresowana twierdzi, że dysponując majątkiem własnym (pochodzącym z darowizny) przy odsprzedaży nie działa w ramach prowadzenia działalności gospodarczej (nie ma zarejestrowanej działalności gospodarczej, nie jest developerem) więc nie powinna uiszczać podatku VAT od sprzedaży działek.

Na poparcie swego stanowiska Wnioskodawczyni przytacza stanowisko zawarte w piśmie nr ILPP1/4440-18/08-2/HMW z dnia 5 maja 2008 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Istotnym jest, aby podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Pod pojęciem działalności gospodarczej – na podstawie zapisu art. 15 ust. 2 ustawy – rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Pojęcie częstotliwości należy rozumieć jako zakładające powtarzalność czynności tego samego rodzaju. Przesłanki wskazujące na zamiar wykonywania pewnej czynności w sposób częstotliwy muszą istnieć w chwili wykonania usługi lub sprzedaży towaru.

Aby zatem dostawę gruntów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a sam zakup gruntu dokonywany był w celu odsprzedaży.

Wnioskodawczyni ma otrzymać od córki, grunt budowlany będący przedmiotem zapytania, w formie darowizny. Grunt jest przeznaczony pod działalność gospodarczą z funkcją mieszkaniową. Zainteresowana zamierza przedmiotowy grunt podzielić na trzy działki i sprzedać. Wnioskodawczyni nie ma zarejestrowanej działalności gospodarczej i na przedmiotowym gruncie nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej (np. rolniczej).

Grunt spełnia definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Jednak w przedmiotowej sprawie Zainteresowanej nie można uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ustawy. Wnioskodawczyni sprzedając działki skorzysta z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że dostawa przedmiotowych działek, wydzielonych z większej nieruchomości, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Zainteresowana dokonując ich sprzedaży będzie korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje