|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: nieruchomość zabudowana, opodatkowanie, sprzedaż, towar używany | |
| Data: 2009-04-27 | |
![]() Istota interpretacji:Czy Powiat sprzedając przedmiotową nieruchomość powinien naliczyć 22% VAT?W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Na podstawie Uchwały Rady Powiatu z dnia 28 stycznia 2009r., Powiat przeznaczył do sprzedaży zabudowaną nieruchomość. Na nieruchomości usytuowany jest budynek Przychodni, w którym świadczone są usługi zdrowotne. Powiat przeznaczył do sprzedaży jeden z lokali użytkowych, tj. lokal nr 3 o pow. 425,14 m#178;, w którym mieści się Poradnia Rodzinna. Zgodnie z dokumentacją budowlaną projekt przychodni pochodzi z 1963r., budynek budowany był w latach 1963-1965 i został przekazany do użytku w 1965r., tj. przed wejściem w życie ustawy o VAT. Nieruchomość stanowi własność Powiatu i od 2001r. jest w nieodpłatnym użytkowaniu Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej. Wartość przedmiotowego lokalu użytkowego przeznaczonego do sprzedaży została określona przez rzeczoznawcę majątkowego na kwotę 722.163,00 zł. W latach 1997-1998 przeprowadzono remont lokalu nr 3 za kwotę 114.050,50 zł sfinansowany przez Konsorcjum Zdrowia. W latach 2002-2008 remont przeprowadził najemca lokalu na kwotę 26.219,00 zł Klasa P lokalu przychodni to Sekcja 1, Dział 12, Grupa 126, Klasa 1264. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Powiat sprzedając przedmiotową nieruchomość powinien naliczyć 22% VAT... Zdaniem Wnioskodawcy, przy aktualnym stanie faktycznym i prawnym sprzedaż przedmiotowej zabudowanej nieruchomości korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarami, w świetle art. 2 ust. 6 ww. ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wskazał, iż zamierza dokonać sprzedaży nieruchomości zabudowanej. Wyjaśnić zatem należy, iż sprzedaż budynku, który jak wyżej wskazano jest towarem - co do zasady - podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podstawowa stawka tego podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno ustawa, jak i przepisy wykonawcze do ustawy przewidują opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. Według obowiązujących do końca grudnia 2008r. przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, zwolniona od podatku od towarów i usług była jedynie dostawa obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części po pierwszym zasiedleniu (jeżeli obiekty te były przeznaczone na cele mieszkaniowe) oraz dostawa - odmiennie niż obecnie zdefiniowanych - towarów używanych po spełnieniu ściśle określonych warunków. Zgodnie natomiast z wprowadzonymi przez przepisy ustawy z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320), zmianami do ustawy o podatku od towarów i usług od dnia 1 stycznia 2009r. zastosowanie przedmiotowego zwolnienia uzależnione zostało od uprzedniego dokonania pierwszego zasiedlenia. W świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się bowiem od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
Z kolei, w myśl doprecyzowanej w art. 2 pkt 14 ww. ustawy o podatku od towarów i usług definicji, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:
Skoro - jak wyjaśnia Wnioskodawca - wybudowanie obiektu nastąpiło w latach 1963-1965 a oddanie do użytku w roku 1965 kiedy to ustawa o podatku od towarów i usług nie obowiązywała, to transakcja zakupu nie była obciążona podatkiem od towarów i usług i nie może zostać uznana za dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia. Tym niemniej, w świetle dodanego przez ww. ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: a).w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, b).dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Z wyjaśnień Wnioskodawcy wynika, że wybudowanie obiektu nie wiązało się z prawem do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ w roku 1965 ustawa o podatku od towarów i usług nie obowiązywała. Podczas użytkowania budynku, poniesione zostały wydatki na jego ulepszenie w wysokości niższej niż 30% wartości początkowej budynku. W opisanym przypadku, w związku z faktem, iż Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz poniesione zostały wydatki na jego ulepszenie w wysokości niższej niż 30% wartości obiektu, negatywna przesłanka wyłączająca zwolnienie od podatku od towarów i usług dostawy budynku, wynikające z uregulowania art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług, nie występuje. Zgodnie natomiast z treścią art. 29 ust. 5 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Powyższe prowadzi z kolei do następującej konkluzji. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Reasumując, planowana sprzedaż ww. nieruchomości zabudowanej, korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy o podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2009-04-27 |
