Istota interpretacji:

Określenie, czy zobowiązanie się Wnioskodawcy do wyłącznego zaopatrywania się w materiały do produkcji u kontrahenta, za które po zakończeniu roku kalendarzowego otrzymywany jest rabat, stanowi świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu oraz sposobu jego udokumentowania.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 17 września 2008 r. (data wpływu 22 września 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 1 grudnia 2008 r. (data wpływu 4 grudnia 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia, czy zobowiązanie się Wnioskodawcy do wyłącznego zaopatrywania się w materiały do produkcji u kontrahenta, za które po zakończeniu roku kalendarzowego otrzymywany jest rabat, stanowi świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu oraz sposobu jego udokumentowania -jest nieprawidłowe.

W dniu 22 września 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 1 grudnia 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia, czy zobowiązanie się Wnioskodawcy do wyłącznego zaopatrywania się w materiały do produkcji u kontrahenta, za które otrzymywany jest rabat po zakończeniu roku kalendarzowego, stanowi świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu oraz sposobu jego udokumentowania.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zawarł z dostawcą porozumienie o współpracy, w którym zobowiązał się do wyłącznego zaopatrywania się w materiały do produkcji. Z tego tytułu dostawca udziela nabywcy rabat w wysokości 2% wartości zapłaconych faktur. Rabat udzielany jest po zakończeniu roku kalendarzowego.

Pismem z dnia 1 grudnia 2008 r. uzupełniono przedstawiony we wniosku stan faktyczny o następujące informacje. Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle zapisów § 3 porozumienia o współpracy, które zostały powołane w ww. piśmie z dnia 1 grudnia 2008 r., Wnioskodawca zobowiązał się do wyłącznego zaopatrywania się u kontrahenta w materiały z tworzywa sztucznego przez okres pięciu lat (§ 3 ust. 1 porozumienia).

Zobowiązanie to oznacza, że Wnioskodawca nie będzie w żaden sposób, ani bezpośrednio, ani pośrednio, ani na własny rachunek, ani na rachunek cudzy, ani w imieniu własnym, ani w imieniu osób trzecich zaopatrywał się w materiały u innych dostawców. Zobowiązanie to obejmuje zakaz uczestniczenia w jakiejkolwiek formie w spółkach i innych podmiotach zaopatrujących się w materiały do produkcji u innych dostawców (§ 3 ust. 2 porozumienia).

Na koniec każdego roku obowiązywania i przestrzegania przedmiotowego zobowiązania Wnioskodawca otrzymuje dodatkowy rabat w wysokości 2% wartości zapłaconych rachunków na rzecz kontrahenta, w tymże roku.

Dostawca materiałów, w związku z przyznaniem rabatu, wystawia fakturę korygującą.

Na podstawie art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) oraz § 16 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) sprzedawca wystawił fakturę korygującą, tym samym podatnik udzielający rabatu uznał, że w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie ww. przepisy i określenie "rabat" użyte we wniosku jest z nimi tożsame.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dokonywanie zakupów przez Wnioskodawcę jest świadczeniem usługi na rzecz sprzedawcy materiałów w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a udzielony rabat jest wynagrodzeniem dla nabywcy materiałów za świadczone usługi, które należy opodatkować podatkiem od towarów i usług oraz udokumentować fakturą VAT... Czy udzielony rabat można udokumentować notą księgową...

Zdaniem Wnioskodawcy, zakup materiałów nie jest usługą świadczoną przez kupującego na rzecz sprzedawcy w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Przyznany dla nabywcy rabat nie jest wynagrodzeniem za usługę i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Udzielony rabat, jako niepodlegający ustawie o podatku od towarów i usług, powinien być udokumentowany notą księgową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zakres przedmiotowy opodatkowania podatkiem od towarów i usług określony został w przepisie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązania do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodne z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jak wynika z powyższego, zakres pojęcia "świadczenie usług" jest szeroki i obejmuje zarówno wszelkie działania dokonywane przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jak również zachowania o charakterze biernym, polegające na zobowiązaniu się do powstrzymania się od dokonania określonych czynności lub do tolerowania czynności, lub sytuacji. Aby jednak dane powstrzymanie się od dokonania czynności, czy zaniechanie czynności nabrało znamion świadczenia usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy, a co za tym idzie, podlegało opodatkowaniu, wykonywane winno być w ramach umowy zobowiązaniowej, w związku z którą jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta usługi (tym samym możliwe jest jednoznacznie wskazanie nabywcy tej usługi).

Na gruncie niniejszej sprawy, celem dokonania właściwej kwalifikacji prawnopodatkowej, niezbędne jest podkreślenie istotnych elementów stanu faktycznego, na który składają się przede wszystkim, wskazane w piśmie z dnia 1 grudnia 2008 r., zapisy umowy o współpracy zawartej między Wnioskodawcą, a jego dostawcą. W świetle treści umowy Wnioskodawca zobowiązał się (nakaz działania) do wyłącznego zaopatrywania się u kontrahenta w materiały z tworzywa sztucznego przez okres lat pięciu. Zobowiązanie obejmuje również zastrzeżenie, zgodnie z którym Wnioskodawca nie może w żaden sposób, ani bezpośrednio, ani pośrednio, ani na własny rachunek, ani na rachunek cudzy, ani w imieniu własnym, ani w imieniu osób trzecich zaopatrywać się w materiały u innych dostawców (zakaz działania). Konsekwencją przedmiotowego zastrzeżenia jest także zakaz uczestniczenia w jakiejkolwiek formie w spółkach i innych podmiotach zaopatrujących się w materiały do produkcji u innych dostawców. W zamian za przestrzeganie powyższych postanowień, po zakończeniu każdego roku obowiązywania porozumienia, Wnioskodawca otrzyma dodatkowy rabat w wysokości 2% wartości zapłaconych na rzecz kontrahenta w danym roku rachunków.

Skonstruowane w ten sposób relacje handlowe wskazują, że analizowane zdarzenia gospodarcze mają charakter czynności dwustronnie zobowiązujących (wyłączne dokonywanie zakupów u kontrahenta oznaczające powstrzymanie się od ich dokonywania u konkurencyjnych podmiotów - po stronie Wnioskodawcy; odpłatność w postaci procentowo określonego "rabatu" - po stronie kontrahenta).

Zatem, skoro postawione do dyspozycji Wnioskodawcy przysporzenie pieniężne (niezależne od sposoby rozliczenia np. przelew, czy wzajemne potrącenie w ramach kolejnych transakcji) stanowi wynagrodzenie za określone zachowanie z Jego strony, to zachowanie takie, w świetle powyżej wskazanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, należy uznać za odpłatne świadczenie usług realizowane przez podatnika podatku od towarów i usług, a więc podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Zgodnie z treścią art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz wskazane regulacje z zakresu podatku od towarów i usług, należy stwierdzić, że zachowania Wnioskodawcy, za które otrzymuje umówione wynagrodzenie stanowią usługę opodatkowaną, której świadczenie winno być udokumentowane fakturą VAT.

Końcowo należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja nie odnosi się do kwestii prawidłowości uznania przez kontrahenta Wnioskodawcy analizowanego świadczenia za rabat w rozumieniu w art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i wystawienia faktury korygującej, ponieważ nie było ono przedmiotem zapytania, ani nie przedstawiono własnego stanowiska w tym zakresie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń