Istota interpretacji:

Czy w związku z udzielonym pełnomocnictwem przez kupujących do dokonania wysyłki, kwota zwrotu kosztów przesyłek będzie dla Podatnika obrotem dla celów podatku od towarów i usług ?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie internetowej sprzedaży detalicznej gier używanych na konsole . Jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i dokonuje nabycia towarów handlowych od osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej. Sprzedaż ewidencjonuje na kasie fiskalnej stosując szczególną procedurę art. 120 ust. 4 uptu. Kwota należności zawiera cenę za towar oraz koszty przesyłki. Usługi związane z dostarczaniem towaru do klienta świadczy Poczta Polska i obciąża Wnioskodawczynię kosztami transportu. W przyszłości Strona zamierza w treści aukcji internetowych zamieścić zapisy o udzieleniu przez kupujących jednorazowych pełnomocnictw na dokonanie wysyłki na rzecz kupującego. W takim przypadku usługi pocztowe będzie nabywał od Poczty Polskiej bezpośrednio kupujący, a Wnioskodawczyni będzie otrzymywała od kupujących zwrot kosztów tych wysyłek.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z udzielonym mi pełnomocnictwem przez kupujących do dokonania wysyłki kwota zwrotu kosztów przesyłek będzie dla Podatnika obrotem dla celów podatku od towarów i usług ...

Zdaniem Wnioskodawcy, kwota zwrotu kosztów wysyłek przez kupujących w przypadku otrzymania od nich pełnomocnictw nie będzie obrotem zwiększającym podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Pobierane od klienta koszty przesyłki nie będą stanowiły elementu kalkulacyjnego ceny towaru a będą jedynie zwrotem faktycznych kosztów poniesionych przez Podatnika w imieniu i na rzecz klienta.

W związku z powyższym, jeśli Wnioskodawca nie będzie nabywcą przedmiotowych usług oraz nie będzie ich świadczyć dla podmiotu, na rzecz którego zostały nabyte, to Podatnik nie będzie też miał obowiązku ich refakturowania na nabywcę towaru ani też doliczania ich do obrotu z tytułu sprzedaży. Dlatego też obrotem dla Podatnika będzie tylko kwota należna za sprzedany towar bez doliczania zwrotu kosztów przesyłek.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust.1 ww. ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.

Treść art. 29 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, definiuje obrót stanowiący podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jako całość świadczenia należnego od nabywcy. Skoro zatem kwota należna stanowiąca całość świadczenia należnego od nabywcy, obejmuje wszystkie elementy kosztów związanych ze świadczoną przez podatnika dostawą towarów oraz inne elementy kształtujące w efekcie kwotę żądaną od nabywcy, to koszty wyłożone przez sprzedającego w imieniu nabywcy winny wchodzić w podstawę opodatkowania i nie powinny być odrębnie refakturowane z odrębną stawką podatku od towarów i usług (zwolnieniem od podatku) właściwą dla tych usług. Sprzedawca towarów dostarczając je nabywcy dokonuje wyłącznie sprzedaży towarów, natomiast koszty dodatkowe które ponosi, wchodzą w skład podstawowej jego czynności, jaką jest sprzedaż towarów. A skoro tak, to koszty ponoszone w związku i z tytułu sprzedaży towarów, winny nie tylko wchodzić w ramy tego samego rodzaju czynności jaką jest sprzedaż towarów, ale i winny być opodatkowane według stawki podatkowej właściwej do realizacji tegoż świadczenia czyli sprzedaży towaru.

Zgodnie z wyrokiem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 27 października 2005r. (w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen i OV Bank): "Jeżeli dwa lub więcej świadczeń (lub czynności) dokonywane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów stosowania podatku VAT".

Osoba, która zamawia towar za pośrednictwem Internetu, chce nabyć towar, a dostarczenie jej tego towaru jest warunkiem prawidłowej realizacji dostawy. Klient nie chce nabyć odrębnie usługi transportowej, a jedynie kupić towar (z dostawą do domu). Oznacza to, że w świetle orzecznictwa ETS mamy do czynienia z jedną całościową transakcją. A więc sprzedawca powinien zsumować kwotę za towar i transport i na pełną kwotę należności wystawić fakturę za dostawę towaru w stawce właściwej dla towaru.

W przedmiotowej sprawie zwrot kosztów przesyłki pocztowej towaru zwiększa kwotę należną od nabywcy z tytułu dostawy towarów, co oznacza, że podstawa opodatkowania przy dostawie tego towaru powinna obejmować również kwotę stanowiącą zwrot kosztów przesyłki.

Stanowisko Podatnika dotyczące braku obowiązku refakturowania kosztów usług pocztowych, wobec opinii tut. organu podatkowego staje się bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.