Istota interpretacji:

stawka podatku nie jest uzależniona od statusu nabywcy oraz, że przeznaczenie lokalu mieszkalnego na cele użytkowe dokonane przez nabywcę pozostaje bez wpływu na wysokość stawki podatkowej stosowanej przez Spółkę.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność deweloperską - rodzaj przeważającej działalności gospodarczej wg. Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 7011Z - zagospodarowanie i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. W związku z prowadzoną inwestycją Spółka wystąpiła do urzędu statystycznego o jej kwalifikację. Strona opisała prowadzoną inwestycję jako budynek wielomieszkaniowy, w bryle którego znajdują się lokale mieszkalne, lokale użytkowe oraz garaże podziemne dla lokatorów. Przeważająca część powierzchni użytkowej przeznaczona jest na cele mieszkaniowe. Urząd Statystyczny w Łodzi w oparciu o przedstawiony przez Spółkę stan faktyczny w zapytaniu o właściwą klasyfikację obiektu budowlanego, zakwalifikował inwestycję Spółki jako PKOB grupa 112 klasa 1122- budynki o trzech i więcej mieszkaniach. W lipcu 2008 roku Spółka podpisała z osobą prawną - sp. z o.o. umowę rezerwacyjną dwóch lokali mieszkalnych, dwóch komórek lokatorskich i czterech garaży znajdujących się w opisanej inwestycji. Umowa rezerwacyjną nie odnosiła się do celu w jakim lokal jest nabywany przez osobę prawną.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy w związku z faktem sprzedaży lokalu mieszkalnego, niezależnie od osoby nabywającej i przyszłego celu przeznaczenia, Spółka ma prawo zastosować 7% VAT czy też powinna wziąć pod uwagę cel zakupu lokalu i od niego uzależnić zastosowanie stawki VAT dla transakcji sprzedaży przedmiotowych nieruchomości... Jakie skutki dla Spółki spowoduje określenie w podpisywanych umowach przeznaczenia lokalu mieszkalnego na cel prowadzenia działalności gospodarczej bez formalnej zmiany przeznaczenia lokalu z lokalu mieszkalnego na lokal o przeznaczeniu użytkowym...

Spółka stoi na stanowisku, że dokonując sprzedaży (na podstawie umowy rezerwacyjnej) dwóch mieszkań, dwóch komórek lokatorskich i czterech garaży z osobą prawną miała prawo zastosować stawkę w wysokości 7% VAT dla lokalu i komórki lokatorskiej oraz 22% w stosunku do garaży. Zdaniem Strony zastosowanie odpowiedniej stawki związane jest z charakterem sprzedawanej nieruchomości.

W opisanym przypadku nieruchomość określona jest jako lokal mieszkalny, co wynika z dokumentacji inwestycji (planu zagospodarowania przestrzennego, wydanych warunków, pozwolenia na budowę) jak również z klasyfikacji inwestycji dokonanej przez urząd statystyczny. Nie ma znaczenia przy tym fakt, że nabywca może korzystać z lokalu w sposób niezgodny z jego pierwotnym przeznaczeniem - tj. na cel prowadzonej działalności. Dochowanie ewentualnych formalności związanych ze zmianą przeznaczenia lokalu na cele biurowe obciążało będzie jego nabywcę. Ponadto zdaniem Spółki zmiana przeznaczenia lokalu nie będzie miała wpływu na dokonaną już sprzedaż - zgodnie ze stanem faktycznym z dnia wystawienia faktury sprzedaży (faktury finalnej rozliczającej sprzedaż lokalu mieszkalnego). Zakładając, że do sprzedaży dojdzie w roku 2008, na podstawie art. 41 ust. 12-12c VAT oraz § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2007 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, właściwą stawką podatku VAT na lokale mieszkalne i komórki lokatorskie będzie 7%.

Zdaniem Spółki również w przypadku sprzedaży lokalu mieszkalnego osobie prawnej, gdzie w umowie sprzedaży umieszczony zostanie zapis, że osoba ta przeznaczy lokal na cele biurowe, nie będzie to miało znaczenia dla zastosowania stawki 7% dla lokali mieszkalnych i komórek lokatorskich. Stawka w wysokości 22% mogłaby być zdaniem Spółki zastosowana do lokali i komórek lokatorskich jedynie w przypadku, gdy w momencie sprzedaży lokal miałby przeznaczenie użytkowe. Zmiana przeznaczenia lokalu nie ma natomiast wpływu na opodatkowanie sprzedaży garaży - będą one opodatkowane stawką 22% VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Na podstawie zapisu art. 41 ust. 12b, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.
   
   

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej - art. 41 ust. 12c ustawy.

Ponadto, mocą § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy (budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11), lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,

2.obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

• w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy. Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika zatem, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem. Preferencyjna stawka podatku od towarów i usług nie ma natomiast zastosowania do sprzedaży lokali użytkowych, czyli lokali, które nie pełnią funkcji mieszkalnych.
  
  

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji lokalu użytkowego ani mieszkalnego. Definicje lokalu mieszkalnego zawiera art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Zgodnie z ww. przepisem samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Ponadto art. 2 ust. 4 ww. ustawy o własności lokali stanowi, iż do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnice, strych, komórka, garaż, zwane dalej w ustawie "pomieszczeniami przynależnymi".

Jednocześnie Minister Infrastruktury w rozporządzeniu z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690) określił, że lokalem użytkowym jest jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, niebędących mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym, natomiast pomieszczeniem gospodarczym w budynku jest pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku oraz przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, a także opału lub odpadów stałych.

Ponadto zgodnie z objaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych część mieszkaniowa budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).

Przedstawiona analiza przepisów prawnych prowadzi do wniosku, iż 7% stawka podatku od towarów i usług może być stosowana wyłącznie w stosunku do będących przedmiotem obrotu (sprzedaży) samodzielnych lokali mieszkalnych w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali służących zaspokajaniu właśnie "mieszkaniowych" potrzeb społeczeństwa. Preferencyjna stawka podatku od towarów i usług nie ma zastosowania do sprzedaży lokali użytkowych, czyli lokali, które nie pełnią funkcji mieszkalnych.

Zatem garaży nie można zaliczyć do tzw. pomieszczeń pomocniczych do lokalu mieszkalnego, lecz zalicza się je do kategorii tzw. pomieszczeń przynależnych do tego lokalu, które w sensie funkcjonalnym służą do zaspokajania innych niż mieszkaniowe potrzeb ludzi.

Natomiast komórki lokatorskie (piwnice), które co do zasady mogą przynależeć do lokalu mieszkalnego, nie powinny być traktowane jako lokal użytkowy, gdyż stanowią pomieszczenie gospodarcze lokalu mieszkalnego służącego zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, dla przechowywania materiałów, przedmiotów, opału lub produktów żywnościowych użytkowników lokalu.

Mając na uwadze treść złożonego wniosku oraz powołane przepisy uznać należy, iż Strona stosuje prawidłowo stawkę podatku dla dostawy lokali mieszkalnych i komórek lokatorskich w wysokości 7% i stawkę w wysokości 22% dla dostawy garaży.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż stawka podatku uzależniona jest od przedmiotu dostawy, a nie od statusu ich nabywcy. Oznacza to, iż stawka podatku jest taka sama dla nabywcy nieprowadzącego działalności gospodarczej jak i dla nabywcy prowadzącego działalność gospodarczą, bez względu na to w jakiej formie prawnej działalność ta jest prowadzona.

Ze złożonego wniosku wynika, iż przedmiotem dostawy są między innymi lokale mieszkalne i komórki lokatorskie, których sprzedaż opodatkowana jest stawką podatkową w wysokości 7%. Spółka dokonując odpłatnej dostawy towaru, w tym wypadku dostawy lokalu mieszkalnego, obowiązana jest do zastosowania stawki właściwej dla tej czynności. Fakt, iż ich nabywca zmieni przeznaczenie nabytych lokali mieszkalnych, tzn. przeznaczy je na cele użytkowe nie wpływa na stawkę podatku stosowaną przez Stronę.

Wobec powyższego zgodzić należy się ze stanowiskiem Podatnika, że w przedmiotowej sprawie stawka podatku nie jest uzależniona od statusu nabywcy oraz, że przeznaczenie lokalu mieszkalnego na cele użytkowe dokonane przez nabywcę pozostaje bez wpływu na wysokość stawki podatkowej stosowanej przez Spółkę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.