Istota interpretacji:

Dostawa przedmiotowego gruntu będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W roku 1993 Wnioskodawca zakupił pięć przyległych do siebie działek rolnych o łącznej powierzchni 2,4394 ha. Pierwszą działkę o pow. 0,32 ha Zainteresowany nabył w drodze umowy sprzedaży w dniu 9 marca 1993 r. od osoby fizycznej. Pozostałe cztery działki o pow. 2,19 ha zostały zakupione od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa na mocy umowy sprzedaży w dniu 2 lipca 1993 r. Były to działki niezabudowane. W tym czasie Wnioskodawca uzyskał uprawnienia rolnicze, albowiem zakup ww. nieruchomości miał być podstawą utworzenia gospodarstwa rolnego.

Niestety na skutek niskiej klasy gleby, grunty te były V i VI klasy, produkcja stała się nieopłacalna. Z tych przyczyn Zainteresowany zaprzestał produkcji rolnej na tych gruntach. W roku 2000 powyższa nieruchomość, położona w Gminie X objęta została ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy X z przeznaczeniem na tereny budowlane, a w roku 2008 na mocy decyzji Burmistrza X z dnia 21 kwietnia 2008 r. dokonano podziału ww. nieruchomości na 13 działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną lub bliźniaczą.

Wnioskodawca zamierza dokonywać zbycia działek w miarę napływania ofert kupna.

Zainteresowany oświadczył, że nie prowadzi działalności gospodarczej (również rolniczej), a zakup przedmiotowych gruntów nie był podyktowany chęcią ich zbycia. Ponadto nigdy nie był rolnikiem ryczałtowym w myśl ustawy o VAT. Zaprzestał działalności rolniczej w związku z nieopłacalnością produkcji oraz z ustaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zainteresowany nigdy nie sprzedawał produktów rolnych. Warzywa uprawiane na przedmiotowym gruncie służyły na potrzeby Wnioskodawcy i jego rodziny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w wyniku sprzedaży przedmiotowych 13 działek Wnioskodawca stanie się podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT i tym samym czy dokonanie tej czynności będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, podatnikiem w rozumieniu przepisów art. 15 ust. 1 ustawy o VAT są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast działalnością gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 cyt. ustawy jest wszelka działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Z powyższej definicji wynika w pierwszej kolejności, że dotyczy ona podmiotów, które zajmują się działalnością w sposób profesjonalny. Świadczy o tym użycie m.in. takich sformułowań jak: producent, czyli ten kto produkuje dobra materialne; handlowiec, tj. osoba zajmująca się handlem, tzn. działalnością polegającą na nabywaniu jakichś dóbr, usług czy walorów w celu sprzedaży, zbycia za ustaloną cenę. Są to osoby, które mają zamiar stałego prowadzenia określonej działalności, działają w sposób powtarzalny, wielokrotny, czyli częstotliwy.

Z tych względów Zainteresowany uważa, że podatnikiem VAT jest ten, kto dokonuje czynności handlu także wtedy, gdy czynność taka dokonywana jest przez niego jednorazowo lecz w taki sposób, że wyraźnie wynika z niej zamiar handlu, tj. obiektywny zamiar prowadzenia takiej działalności.

W przekonaniu Wnioskodawcy nie jest działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu dalszej odsprzedaży. W tej sytuacji sprzedaż nawet kilku działek, które stanowią majątek prywatny i nie są związane z działalnością gospodarczą i nie były nabyte w celu odsprzedaży nie ma charakteru handlowego, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przepis art. 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 cyt. ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na podstawie art. 15 ust. 2 - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Pojęcie częstotliwości należy rozumieć jako zakładające powtarzalność czynności tego samego rodzaju. Przesłanki wskazujące na zamiar wykonywania pewnej czynności w sposób częstotliwy muszą istnieć w chwili wykonania usługi lub sprzedaży towaru.

Z przedstawionego stanu wynika, że Wnioskodawca nie prowadzi działalności rolniczej w charakterze rolnika ryczałtowego, jednakże nabyte w roku 1993 grunty podzielił, w efekcie czego powstało 13 działek, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przeznaczonych pod zabudowę jednorodzinną lub bliźniaczą.

W związku z powyższym, tut. Organ wskazuję, że zakres i skala przedsięwzięcia (zamiar zbycia działek) oraz podjęte przez sprzedawcę działania (wydzielenie przed sprzedażą 13 działek z gruntu z przeznaczeniem na tereny budowlane) wskazują na zamiar dokonywania sprzedaży w sposób częstotliwy, a więc w okolicznościach przesądzających o prowadzeniu działalności gospodarczej.

Zaznaczyć przy tym należy, że o kwestii częstotliwości wykonywanej czynności nie decyduje czasookres jej wykonywania (tydzień, miesiąc, rok), ani też ilość dokonanych transakcji, tylko fakt powtarzalności określonej czynności.

Uwzględniając zatem treść przytoczonych przepisów oraz zdarzenie przyszłe zawarte we wniosku wskazać należy, iż Wnioskodawca wypełnia przesłanki określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto postępowanie Zainteresowanego w przedmiocie sprzedaży działek jest czynnością określoną w art. 5 ustawy o VAT.

Konsekwencją analizy dokonanej powyżej jest stwierdzenie, iż transakcja sprzedaży działek budowlanych wydzielonych z gruntu budowlanego, ma związek z działalnością gospodarczą, albowiem Zainteresowany ma zamiar dokonywać ww. czynności w sposób częstotliwy.

Należy zwrócić uwagę, iż w myśl art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy dokonujący dostawy terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę nie mogą skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i ust. 9 cyt. ustawy. Oznacza to, że podatnicy dokonujący dostawy tych towarów, niezależnie od wielkości swoich obrotów, są podatnikami tego podatku i stosownie do art. 96 ust. 1 cyt. ustawy, są obowiązani przed dniem wykonania pierwszej dostawy gruntów, złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku VAT.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl natomiast art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Zwolnienie wynikające z cytowanego wyżej przepisu przysługuje jednakże wyłącznie względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane czy też pod zabudowę.

W związku z faktem, że przedmiotem sprzedaży będą grunty przeznaczone pod zabudowę, a w sprawie nie będą miały zastosowania zastrzeżenia zawarte w art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stwierdza się, że dostawa gruntów podlega opodatkowaniu 22% stawką podatku.

Reasumując, dostawa opisanych we wniosku gruntów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową wypełnia przesłanki określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, według podstawowej, 22% stawki podatku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.