Istota interpretacji:

wydruk komunikatu IE-599 nie stanowi wiarygodnego dowodu potwierdzającego faktycznie dokonane dokonanie wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

• uznania transakcji jako eksport pośredni -jest prawidłowe

• zastosowania stawki podatkowej 0% -jest nieprawidłowe
  
  

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Firma X nazwana dalej Spółką lub Wynioskodawcą dokonała transakcji na dostawę własnych produktów do firmy zarejestrowanej w Si. Firma szwajcarska (która w przyszłości stanie się dystrybutorem Spółki) zakupiła towar od X Sp. z o. o. w celu dalszej odsprzedaży do firmy włoskiej, natomiast firma włoska sprzedała ten towar do Rosji wystawiając fakturę kontrahentowi rosyjskiemu. Towar został odebrany i przewieziony bezpośrednio z Polski do R przez przewoźnika działającego w imieniu kontrahenta r. Z uwagi na fakt, że firma polska (Spółka) zobowiązała się do dostawy produktów na rzecz firmy s udokumentowała ten fakt - fakturą VAT, na której jako kupujący wystąpił podmiot szwajcarski, natomiast jako miejsce dostawy terytorium Ri. Firma S natomiast zobowiązała się do dostawy towaru nabytego w Polsce na rzecz firmy włoskiej, dokumentując ten fakt fakturą. Firma w natomiast wystawiła fakturę kontrahentowi rosyjskiemu i towar został dostarczony bezpośrednio z Polski na terytorium Rosji przez przewoźnika działającego na rzecz kontrahenta r (C) wystawiony w tym przypadku dokumentuje tę transakcję w identyczny sposób jak w przypadku pozostałych wysyłek dokonywanych przez Spółkę, jako nadawca towaru występuję X Sp.z.o.o. jako miejsce dostawy terytorium UE w ramach tej transakcji towar został fizycznie dostarczony z terytorium Polski na terytorium R. Jako eksporter towarów wystąpiła firma w, natomiast jako odbiorca dostawy firma R (ostateczny odbiorca). Spółka posiada potwierdzenie wywozu towarów poza terytorium wspólnoty, w postaci wydruku komunikatu I. Dodatkowo przed odprawą celną i wysyłką towarów obie firmy s i w złożyły deklarację, że zakupione w Spółce towary zostaną wyeksportowane do R.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku transakcji opisanej w stanie faktycznym Spółka ma prawo do uznania tej transakcji jako eksportu pośredniego oraz zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w przypadku otrzymania dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty przed datą sporządzenia deklaracji podatkowej VAT-7 za miesiąc, w którym dokonano przedmiotowej transakcji...

Zdaniem wnioskodawcy: transakcja przedstawiona w stanie faktycznym spełnia wszystkie ustawowe przesłanki do uznania jej jako eksportu pośredniego towarów i zastosowania stawki podatku w wysokości 0%. Eksportem generalnie jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium, wspólnoty w wykonaniu czynności określanych w art. 7 ust. 1 pkt. 1- 4 (zasadniczo chodzi o dostawę towarów). Dodatkowymi wymogami uznania czynności za eksport pośredni jest fakt iż wywóz towarów winien być dokonany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz. Z punktu widzenia ustawy o VAT nie jest istotne fizyczne obejmowanie towaru, lecz jedynie strona formaIno - prawna (umowa stron), równoznaczne znaczenie ma obejmowanie towaru w transporcie. Ważne jest jedynie, aby towar został odebrany przez ostatecznego odbiorcę, który w ten sposób potwierdzi dokonanie dostawy i ostatecznie rozliczy podatek VAT (zachowując zasadę neutralności tego podatku). Nie ulega więc wątpliwości, że o ile w ustawie występuję termin "na rzecz" to kryje się za nim umowne działanie osoby trzeciej w celu przysporzenia korzyści podatnikowi. Skoro przepis dopuszcza włączenie się do transportu osób trzecich, to również dopuszcza (bo nie wyklucza), że tą osobą trzecią może być ostateczny odbiorca, który przejmuje obowiązki transportowe działając na rzecz dostawcy lub innego podatnika. Nie bez znaczenia w świetle definicji umowy dostawy jest i ta okoliczność, iż odbiorca ma obowiązek odebrania rzeczy. Rozliczenia między stronami umowy dostawy mogą mieć różne formy, uzależnione od kalkulacji ekonomicznej i kosztu transportu już od pierwszego podatnika mogą być kompensowane z ceną zbytu zastosowaną wobec nabywcy. Obowiązek podatkowy w eksporcie towarów powstaje z chwilą potwierdzenia przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty. Stawkę podatku natomiast w wysokości 0% stosuje się w przypadku eksportu pośredniego zgodnie z art. 41 ust. 11 ustawy o VAT, jeżeli podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty. Z dokumentu, a którym mowa w zdaniu poprzednim musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy. W opisanej w stanie faktycznym transakcji dokonano dostawy towarów poza terytorium Wspólnoty (R). W wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu na podstawie umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności. Eksportu towarów dokonała firma działająca na rzecz nabywcy. Potwierdzenie wywozu towarów otrzymano przed datą złożenia deklaracji VAT- 7 za miesiąc, w którym dokonano transakcji. W przedstawionej transakcji Spółka miała prawo do zastosowania stawki podatkowej w wysokości 0% VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie uznania transakcji jako eksport pośredni uznaje się za prawidłowe. W zakresie zastosowania stawki podatkowej 0% uznaje się za nieprawidłowe.

I

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 4, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
2. eksport towarów,
3. import towarów,
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
   
   

W art. 2 pkt 8 ustawy zostało zdefiniowane pojęcie eksportu towarów, który należy rozumieć jako potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

1. dostawcę lub na jego rzecz, lub
2. nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. EU L 288 z 29.10.2005, str.1), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1777/2005".
   
   

W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku, w myśl art. 41 ust. 4, wynosi 0%.

Stosownie zaś do przepisu art. 41 ust. 11 ustawy, przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b), jeżeli podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty. Z dokumentu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy wywozu. Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 41 ust. 9 ustawy stanowi, iż otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty w terminie późniejszym niż określony w ust. 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.

Z przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego wynika, że dokonuje sprzedaży towarów kontrahentowi z S, która zakupiła towar w celu dalszej odsprzedaży do firmy w, natomiast firma w sprzedała ten towar do R wystawiając fakturę kontrahentowi r. Towar został odebrany i przewieziony bezpośrednio z Polski do R przez przewoźnika działającego w imieniu kontrahenta rosyjskiego.

W świetle wyżej przedstawionych przepisów prawa, należy stwierdzić, iż dostawa towarów spełnia przesłanki do uznania tej czynności za eksport towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy (tzw. eksport pośredni).

Reasumując, w przedstawionym przez Podatnika stanie faktycznym, w zakresie zadanego pytania, mamy do czynienia z eksportem pośrednim, a zatem stanowisko Wnioskodawcy odnośnie uznania transakcji jako eksport pośredni jest prawidłowe.

II

W myśl art. 41 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a), stawka podatku wynosi 0%.

Zgodnie z art. 41 ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu.

Zgodnie z art. 41 ust. 11 ww. ustawy o VAT przepisy art. 41 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b), jeżeli podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty. Z dokumentu tego musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne, eksportem towarów jest więc potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów. Ustalając zakres zastosowania przepisu art. 41 ust. 6, 7 i 11 ustawy o podatku od towarów i usług właściwym staje się przyjęcie uregulowań zawartych w przepisach prawa celnego. Warunkiem zastosowania preferencyjnej stawki 0% jest bowiem posiadanie stosownych dokumentów spełniających warunki określone w przepisach celnych, które będą jednoznacznie potwierdzać wywóz towarów poza granicę Wspólnoty.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują jaki oraz w jakiej formie powinien być sporządzony dokument potwierdzający wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty. W takim przypadku należy odwołać się do regulacji zawartych w przepisach celnych wskazujących jednoznacznie na rodzaj dokumentów jednoznacznie potwierdzających wywóz towarów poza obszar celny Wspólnoty.

Zgodnie z pkt 14 preambuły rozporządzenia Komisji (WE) Nr ….. z dnia 18 grudnia 2006 r. zmieniającego rozporządzenie (EWG) Nr …. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr … ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny organy celne zostały zobowiązane do zastąpienia w procedurze wywozu, uszlachetnienia biernego oraz powrotnego wywozu, obecnej procedury z zastosowaniem dokumentów w formie papierowej procedurą elektronicznej wymiany danych.

Od dnia 31 sierpnia 2007 r. w Polsce zaczęła w pełni funkcjonować I faza Systemu Kontroli Eksportu (ang. E, E). Od tego momentu zmianie uległy zasady dokonywania zgłoszeń celnych procedury wywozu, procedury uszlachetnienia biernego i powrotnego wywozu.

System E pozwala na dokonywanie i obsługę zgłoszenia w formie elektronicznej, zarówno w urzędzie wywozu jak i wyprowadzenia. System ten opiera się na obiegu dokumentów pomiędzy urzędami a podmiotami dokonującymi zgłoszeń.

Zgodnie z art. 796e Rozporządzenia Komisji (WE) Nr ….. z dnia 18 grudnia 2006 r. zmieniającego rozporządzenie (EWG) Nr .. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr …. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, urząd wywozu po otrzymaniu komunikatu "Wyniki kontroli w urzędzie wyprowadzenia", o którym mowa w art. 796d ust. 2, potwierdza fizyczne wyprowadzenie towarów, przesyłając zgłaszającemu komunikat "Potwierdzenie wywozu" lub informując go w innej określonej w tym celu przez ten urząd formie.

Podpisany przez system E komunikat przy użyciu klucza do bezpiecznej transmisji danych komunikat I jest dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty. Komunikat ten zawiera dane zgłoszenia z momentu zwolnienia zgłoszenia do procedury wywozu oraz informacje o potwierdzeniu wywozu lub zatrzymaniu towaru na granicy. Komunikat I jest wysyłany do zgłaszającego przez urząd celny wywozu.

W sytuacjach gdy zgłaszającym jest podmiot mający siedzibę poza obszarem Wspólnoty wydawany mu jest przez urząd wyprowadzenia dokument potwierdzający fizyczne opuszczenie towaru obszaru Unii Europejskiej. Czynność ta wykonywana jest na dokumencie o nazwie Komunikat potwierdzający fizyczne wyprowadzenie towarów ze Wspólnoty, który jest opatrzony podpisem i pieczęcią właściwych władz celnych. W takim przypadku podatnik polski otrzyma jedynie kopię Komunikatu, która będzie uprawniała go do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% z tytułu eksportu towarów dokonanego przez nabywcę mającego siedzibę poza obszarem Wspólnoty.

Takie rozwiązanie podyktowane jest tym, że w przypadku eksportu towarów przepisy celne nie dokonują podziału eksportu na bezpośredni i pośredni, przewidziany w art. 2 pkt 8 ustawy o podatku od towarów i usług. We wskazanym wcześniej rozporządzeniu Komisji (WE), podmiotem, którego władze celne informują o dokonaniu wywozu jest zgłaszający. W przypadku dokonania zgłoszenia celnego przez agencję celną na rzecz podmiotu nie posiadającego siedziby na terenie Wspólnoty, zgłaszającym w myśl przepisów celnych jest podmiot zagraniczny. W takiej sytuacji polski podatnik nie występuje jako zgłaszający w dokumentach celnych.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, że będzie on dokonywał eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, a więc dla określenia prawidłowej stawki podatku zastosowanie znajdzie art. 41 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług.

Prawo do zastosowania stawki w wysokości 0% przysługuje, jeżeli podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty. Potwierdzenie dokonania wywozu towarów otrzymuje w tym przypadku zgłaszający, którym co do zasady jest nabywca - podmiot zagraniczny.

W omawianej sprawie, w przypadku gdy zgłoszenie celne obsługiwane jest w Systemie Kontroli Eksportu, właściwy urząd celny powinien potwierdzić wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty przez fizyczne wydanie podatnikowi nie posiadającemu siedziby na terytorium RP potwierdzenia wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty, polegające na wydruku komunikatu I oraz zamieszczeniu na nim pieczęci i podpisu. Kopia takiego potwierdzenia uprawnia podatnika do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% z tytułu eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy o VAT.

W powstałej sytuacji dochodzi do eksportu pośredniego tzn. polski podatnik sprzedaje na rzecz podmiotu nieposiadającego siedziby w Polsce towary, które są wywożone poza terytorium Unii Europejskiej (Rosji) przez tego nabywcę. W takich wypadkach polski sprzedawca może zastosować stawkę VAT w wysokości 0% pod warunkiem, że przed złożeniem deklaracji podatkowej (VAT-7) za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty. Z dokumentu tego musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.

W przypadku systemu E, eksport pośredni powinien zostać potwierdzony przez fizyczne wydanie zagranicznemu nabywcy potwierdzenia dokonania wywozu towarów. Potwierdzeniem tym jest wydruk komunikatu I z zamieszczoną na nim pieczęcią i podpisem. Kopia takiego wydruku stanowi podstawę dla podatnika do zastosowania 0% stawki podatku od towarów i usług z tytułu eksportu pośredniego. Jak wyżej przytoczono komunikat I jest generowany przez urząd celny wywozu, czyli urząd celny rozpoczynający procedurę. Konieczność jego opatrzenia pieczęcią i podpisem organu celnego wynika z tego iż polskie organy skarbowe nie mają możliwości weryfikacji wiarygodności komunikatu I wygenerowanego przez zagraniczny urząd celny (ze względu na różnice w implementacji E w różnych krajach UE).

W przypadku gdy towar jest odprawiany w Polsce i to polski urząd celny generuje komunikat I, w opinii organu wydającego interpretację właściwe jest dokumentowanie eksportu pośredniego przez przesłanie tego komunikatu (w wersji X) przez zagranicznego nabywcę do Wnioskodawcy.

W myśl art. 112 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty związane z tym rozliczaniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Jedynie komunikaty IE-599 przechowywane w wersji elektronicznej w formacie XML stanowią dla celów VAT dokument potwierdzający dokonanie wywozu towarów poza obszar Unii Europejskiej. Oznacza to, że podatnicy powinni przechowywać je w takiej formie, w jakiej zostały one wysłane przez urząd celny wywozu, czyli w postaci elektronicznej w formacie XML (np. na serwerze lub elektronicznych nośnikach informacji) zabezpieczonej podpisem elektronicznym.

Należy również zabezpieczyć przechowywane komunikaty elektroniczne przed możliwością dokonywania w nich zmian oraz wykasowaniem (poprzez stworzenie zapasowych kopii komunikatów), wszelkie zmiany w pliku XML (np. wpisanie lub wykasowanie spacji) spowodują utratę jego wiarygodności formalnej.

W sytuacji zaś, gdy Wnioskodawca dysponować będzie wyłącznie wydrukiem komunikatu winien on być (ten komunikat) uzupełniony pieczęcią urzędu celnego i podpisem.

Reasumując: jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego Spółka posiada potwierdzenie wywozu towarów poza terytorium wspólnoty, w postaci wydruku komunikatu I. Wnioskodawca posiada jedynie wydruk komunikatu I, warunkiem dokumentowania eksportu pośredniego jest otrzymany komunikat I w formacie X lub komunikat opatrzony pieczęcią i podpisem urzędu celnego.

Zgodnie z art. 41 ust. 11 ustawy o VAT stawka podatku w wysokości 0% ma zastosowanie dla eksportu pośredniego, jeżeli spełnione zostały warunki zawarte w tym przepisie. Dokumenty, jakimi Wnioskodawca powinien posłużyć się dla wykazania dokonania eksportu pośredniego winny tę okoliczność jednoznacznie i w sposób nie budzący wątpliwości potwierdzać. Podatnik powinien zatem posiadać w swojej dokumentacji dowody wiarygodne i potwierdzające faktyczne dokonanie tych czynności.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe, gdyż sam wydruk komunikatu I nie stanowi wiarygodnego dowodu potwierdzającego faktycznie dokonane dokonanie wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego (stanu faktycznego) zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.