|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: dokumenty, dostawa wewnątrzwspólnotowa, opodatkowanie, podatek od towarów i usług, skład celny, stawki podatku | |
| Data: 2008-09-18 | |
![]() W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca będzie dokonywał zakupu towarów od kontrahenta z Chin wprowadzając je do publicznego lub prywatnego składu celnego na terytorium RP. Wynajmowana przez Wnioskodawcę agencja celna będzie zajmować się obsługą przywozu i wywozu towarów ze składu celnego. Następnie zaimportowane towary z Chin będą sprzedawane w składzie celnym na rzecz kontrahenta z Unii Europejskiej, zarejestrowanego dla potrzeb podatku UE. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż towarów w składzie celnym na rzecz podmiotu z Unii Europejskiej, zarejestrowanego dla potrzeb podatku będzie dla Wnioskodawcy wewnątrzwspólnotową dostawą towarów? Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż towaru w składzie celnym w sytuacji gdy nabywcą towarów jest podatnik z innego kraju członkowskiego zarejestrowany dla potrzeb podatku UE - należy potraktować jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (przy spełnieniu wszystkich wymaganych przepisami ustawy warunków). Skład celny nie jest wyłączony z terytorium RP, wywóz towarów spełnia więc warunek uznania czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zgodnie z przepisami art. 13 ust. 1 ustawy za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5 rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Rozstrzygnięcie kwestii zasad opodatkowania dostawy towarów realizowanej w składzie celnym, wymaga przede wszystkim określenia jak winno być traktowane terytorium składu celnego. W myśl art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) pod pojęciem "terytorium kraju" należy rozumieć terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ustawodawca nie doprecyzowuje jednak terminu "terytorium Rzeczypospolitej Polskiej". W tej sytuacji koniecznym będzie odwołanie się do innych przepisów, regulujących przedmiotową kwestię, a w szczególności do ustawy z dnia 12 października 1990r. o ochronie granicy państwowej (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 226, poz. 1944 ze zm.). Brak ustawowej definicji terminu "terytorium Rzeczypospolitej Polskiej" pozwala bowiem na uznanie, iż ustawodawca posługuje się tym pojęciem w znaczeniu określonym w innych normach prawnych. Zgodnie z art. 1 ustawy o ochronie granicy państwowej, granicą państwową jest powierzchnia pionowa przechodząca przez linię graniczną, oddzielającą terytorium państwa polskiego od terytorium innych państw i od morza pełnego. Obszary, nad którymi Rzeczypospolita sprawuje swoje zwierzchnictwo stanowią - w rozumieniu ww. ustawy o ochronie granicy państwowej - jej terytorium. Zatem skład celny, zgodnie z definicją terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zawartą w powołanej ustawie, jest traktowany jako terytorium kraju. Przywóz towarów z krajów trzecich do składu celnego znajdującego się na terytorium Polski, pomimo tego, iż towary te objęte są procedurą składu celnego, powoduje, iż towary te znajdują się na terytorium kraju - w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W ustawie o podatku od towarów i usług nie przewiduje się szczególnych uregulowań w rozliczaniu transakcji dotyczących towarów znajdujących się w składzie celnym, które nie zostały dopuszczone do obrotu na terytorium kraju, a także nie traktuje się składu celnego eksterytorialnie. W konsekwencji dostawę towarów w obrębie składu celnego należy uznać za dokonaną na terytorium kraju. Podlega ona tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych, z zastosowaniem stawek obowiązujących dla konkretnej sprzedaży. W myśl art. 13 ust. 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 6 ww. ustawy przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8. Powyższy przepis stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Natomiast dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, który zgłosił zamiar dokonywania wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów i został zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97, z zastrzeżeniem ust. 7. W świetle powyższego sprzedaż towaru w składzie celnym na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej zarejestrowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju może zostać uznana za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w rozumieniu cyt. wyżej przepisów art. 13 ustawy. Dla zakwalifikowania danej transakcji jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie ma przy tym znaczenia, że towar objęty jest procedurą składu celnego i nie został dopuszczony do obrotu w Polsce. W myśl art. 20 ust. 1 i 2 ww. ustawy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów, z zastrzeżeniem ust. 2-4. W przypadku, gdy przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, podatnik wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury. Zgodnie z art. 41 ust. 3 ww. ustawy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42. Natomiast w myśl art. 42 ust.1 i 3 wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:
Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:
- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5. Stosownie do art. 42 ust. 11 ww. ustawy w przypadku gdy dokumenty, o których mowa wyżej, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza dokonywać zakupu towarów od kontrahenta z Chin wprowadzając je do składu celnego (publicznego lub prywatnego). Następnie powyższe towary będą sprzedawane w składzie celnym nabywcy posiadającemu siedzibę na terytorium Wspólnoty zarejestrowanemu na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. W ocenie Wnioskodawcy wywóz towarów ze składu celnego położonego na terytorium Polski do innego kraju członkowskiego, przy spełnieniu wszystkich wymaganych przepisami ustawy warunków, uznać należy za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy. Mając na uwadze przytoczony wyżej stan prawny oraz zdarzenie przyszłe przedstawione we wnisku stanowsiko Wniosko uznać należało zaprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w kwestii opodatkowania dostawy towarów w składzie celnym na rzecz kontrahenta z kraju trzeciego zawarta została w odrębnym rozstrzygnięciu. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). |
|
| 2008-09-18 |
