Istota interpretacji:

Miejsce świadczenie usług na ruchomym majątku rzeczowym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca, podatnik VAT UE, zarejestrował się na terenie Niemiec jako płatnik UE w Niemczech. Zainteresowany świadczy usługi rzeźnicze na terytorium Niemiec, na rzecz podatnika niemieckiego. Usługi te wykonywane są przez podwykonawców polskich, prowadzących własne działalności w Polsce. Za wykonane usługi na terytorium Niemiec podwykonawcy wystawiają faktury VAT na podatnika polskiego (pierwszego) bez podatku VAT. Usługi są wykonywane na terytorium Niemiec. Podatnik pierwszy po otrzymaniu faktury VAT bądź rachunku od podwykonawców polskich za przedmiotowe usługi, wystawia fakturę VAT na podatnika niemieckiego (DE) bez podatku VAT, jako usługi zwolnione, wykonane poza terytorium Polski. Z podatku VAT, jako import usług od podwykonawców rozlicza się podatnik pierwszy w Niemczech. Podwykonawcy polscy wykonujący usługi w Niemczech na rzecz podatnika polskiego zarejestrowanego i w Polsce i w Niemczech, nie są zarejestrowani jako podatnicy UE, tylko jako podatnicy w Polsce, jak również kilku w ogóle nie zarejestrowało się na potrzeby VAT (wystawiają rachunki).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy podwykonawcy prawidłowo wystawiają faktury za wykonane usługi na terytorium Niemiec, na rzecz podatnika polskiego zarejestrowanego w Polsce i w Niemczech na potrzeby VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, jest to zgodne z przepisami, jednakże dwa urzędy skarbowe, pod które należą podwykonawcy usług twierdzą inaczej, uważając że powinni oni wykazać VAT od wykonanych usług na terenie Niemiec, na fakturach wystawionych na podatnika polskiego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W przypadku świadczenia usług bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dane świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Ogólna reguła wyrażona w art. 27 ust. 1 ustawy stanowi, iż w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

Jednak na mocy art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. d ustawy, w przypadku świadczenia usług na ruchomym majątku rzeczowym - miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługi są faktycznie świadczone, z zastrzeżeniem art. 28.

Stosownie do art. 28 ust. 7 ustawy w przypadku usług, o których mowa w art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. c i d, świadczonych dla nabywcy, który podał wykonującemu te usługi numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego, na którym usługi są wykonywane, miejscem świadczenia usług jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy usługi ten numer, pod warunkiem że towary po wykonaniu tych usług zostaną wywiezione z terytorium państwa członkowskiego, na którym usługi te zostały faktycznie wykonane.

Zgodnie z art. 28 ust. 8 ustawy, w przypadku gdy usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, przepis ust. 7 stosuje się, jeżeli towary po wykonaniu usług zostaną niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 30 dni od wykonania na nich usług, wywiezione poza terytorium kraju.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca świadczy usługi rzeźnicze na terytorium Niemiec na rzecz podatnika niemieckiego. Usługi te wykonywane są przez podwykonawców polskich, którzy wystawiają na Zainteresowanego faktury VAT.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, iż przedmiotowe usługi są usługami na ruchomym majątku rzeczowym. Wobec czego, miejscem ich świadczenia jest, zgodnie z art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. d ustawy, miejsce gdzie usługi te są faktycznie świadczone, czyli terytorium Niemiec.

W związku z faktem, iż przedmiotowe usługi nie są wykonywane na terytorium kraju, nie znajdzie tu zastosowanie przepis art. 28 ustawy.

O sposobie rozliczania podatku od wartości dodanej i jego wysokości, oraz o podmiocie zobowiązanym do jego rozliczenia, przesądzają w takim przypadku przepisy kraju, w którym znajduje się miejsce świadczenia usługi.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdza się, iż przedmiotowe usługi nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju.

Tut. Organ zwraca uwagę na fakt, że ze zwolnienia od podatku mogą korzystać czynności podlegające ustawie o podatku od towarów i usług. W związku z tym, iż przedmiotowe usługi nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium Polski, nie mogą korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej miejsca świadczenia usług. Kwestia dotycząca rejestracji została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji indywidualnej z dnia 24 września 2008 r. Nr ILPP2/443-578/08-3/ISN.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. Organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje