W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest firmą, która zarządza na podstawie umowy o zarządzanie budynkami wspólnot mieszkaniowych oraz na podstawie umowy o zarządzanie i administrowanie budynkami gminnymi Miasta B.-G..

W ramach umów prowadzona jest windykacja należności od właścicieli lokali oraz najemców lokali gminnych. W tym celu wysyłana jest korespondencja - przesyłki listowe, usługa ta świadczona jest przez X.

Na koniec każdego okresu rozliczeniowego X wystawia Wnioskodawcy fakturę VAT za wszystkie przesyłki.

Na fakturze X stosuje stawkę VAT "zwolniona" z określeniem PKWiU 64.11. Wnioskodawca następnie "przenosi" koszty na adresata czyli właściciela nieruchomości. Przy refakturowaniu stosuje stawkę podatku VAT tak jak na fakturze pierwotnej czyli "zwolniona".

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca, wystawiając refakturę za "przesyłki listowe" może zastosować stawkę VAT "zwolniona"?

Zdaniem Wnioskodawcy, może on stosować stawkę "zwolniona" na refakturowanie "przesyłek listowych". Określona stawka "zwolniona" wykazana w załączniku nr 4 poz. 2 ustawy o VAT, wymienia usługi świadczone przez pocztę państwową. Przedmiotowa usługa jest wykonywana przez X, a Zainteresowany jest zleceniodawcą usługi. Refaktura usługi pocztowej jest tylko przeniesieniem tego kosztu na osoby trzecie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Stosownie do art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa usługi świadczone przez X, które odsprzedaje swoim kontrahentom. Refakturując przedmiotowe usługi Zainteresowany korzysta ze zwolnienienia od podatku od towarów i usług.

Polskie prawo podatkowe nie definiuje pojęcia "refakturowania" usług. Rozwiązania takie zostały natomiast zawarte w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnotowego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 2006, Nr 347/1 ze zm.).

"Refakturowanie" usług przewiduje art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym w przypadku, kiedy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi. Oznacza to, że podmiot "refakturujący" daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przerzucenie kosztów na inną firmę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. Zatem, konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za świadczącego, jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej wyświadczenie tej usługi.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W art. 43 ustawy, zawarto katalog czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W załączniku tym, w pozycji 2 wymienione zostały usługi świadczone przez pocztę państwową, o symbolu PKWiU 64.11. Zwolnienie to ma charakter przedmiotowo-podmiotowy co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie do usług pocztowych świadczonych przez powołaną do tego instytucję jaką jest poczta państwowa.

Z uwagi na specyficzny podmiotowo-przedmiotowy charakter zwolnienia, nie może być ono stosowane do usług wykonywanych przez podmioty niebędące pocztą państwową.

Biorąc pod uwagę wyżej przedstawione przepisy, stwierdzić należy, że Wnioskodawca nabywając usługi świadczone przez X we własnym imieniu i na własną rzecz, a następnie dokonując ich odsprzedaży, nie może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, które przysługuje usługom świadczonym przez pocztę państwową.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.